“ฮึก... ฮึก... ฮึก...”
หลินเฟยเทียนในตอนนี้กำลังหอบหายใจแรงไม่เป็นจังหวะ
การปลดปล่อยพลังวิชายุทธ์ที่ทรงพลังสุดขีดออกมานั้น ย่อมสร้างภาระหนักมากต่อตัวเขาเช่นกัน
ขณะนี้เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าทั้งร่างของตนเองเหมือนถูกรีดจนแทบไม่เหลือแรง
เหนื่อย
เหนื่อยเหลือเกิน
บนหน้าผากของเขา เหงื่อเม็ดใหญ่ผุดขึ้นไม่หยุด แล้วถูกความร้อนอันน่าสะพรึงรอบตัวระเหยหายไป
ทำให้ตอนนี้มองเผินเหมือนทั้งร่างของเขากำลังพวยพุ่งควันขาวอยู่
“เฟยเทียน”
“สองตัวนี้ให้นายเป็นคนฆ่า”
ขณะนั้นเอง เสียงของหลินเต้าก็ดังแว่วมาจากด้านหน้า
“พ่อ?!”
หลินเฟยเทียนที่กำลังหอบหายใจอยู่นั้นตัวสั่นเฮือก แล้วก็ได้สติทันที
เงยหน้ามองไปยังด้านหน้า ก็เห็นร่างของบิดาได้ชัดเจน
เจียไป่จวินนั้น ภายใต้แรงปะทะอันน่าสยอง ได้กลายเป็นเถ้าธุลีไปแล้ว
“ได้!”
หลินเฟยเทียนมองฉากตรงหน้า ในใจก็ตื่นเต้นไม่หยุด
พ่อชนะมันได้แล้ว!
และเขาเอง ก็ไม่มีสิทธิ์แพ้เช่นกัน!
สายตาของเขาหันไปมองผู้ฝึกยุทธ์เผ่าเทพสวรรค์ทั้งสอง
สูดลมหายใจลึก ๆ หนึ่งครั้ง วิชาบำเพ็ญของเขาเริ่มหมุนวนขึ้น พลังงานจักรวาลจากทุกทิศทางกำลังซู่ซ่าพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วที่น่าสะพรึง
ตัวเขาเองนั้นได้รับพรสวรรค์มามหาศาล โดยเฉพาะบางพรสวรรค์ที่ช่วยให้เขาฟื้นฟูพลังได้จำนวนมหาศาลในช่วงเวลาสั้น ๆ