“การทดสอบขั้นสุดท้ายเริ่มขึ้นแล้ว”
“ไม่คิดเลยว่าจะยากขนาดนี้”
“พระเจ้าจอร์จ! ครั้งนี้ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเก้าดาวตายไปเยอะมาก!”
“……”
ในขณะเดียวกันทางฝั่งนครพายุเฮอริเคน ผู้ฝึกยุทธ์จำนวนมากก็จ้องการถ่ายทอดสดการทดสอบผ่านจอขนาดใหญ่
เมื่อเห็นว่าการทดสอบครั้งนี้โหดร้ายถึงเพียงไหน ทุกคนต่างขนลุกซู่
“ถ้ำนรก…… ที่นั่นน่ากลัวขนาดนั้นจริง ๆ เหรอ”
ณ เวลานี้หานซานเฉียนเดินออกมาแล้ว มาถึงเขตที่ศิลาจารึกยักษ์ตั้งตระหง่านอยู่
ในบริเวณนี้มีหน้าจอโฮโลแกรมจำนวนมาก กำลังฉายภาพถ่ายทอดสดจากแต่ละเขต
หานซานเฉียนยังคงนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ได้ แล้วก็ยังรู้สึกหวาดหวั่นตามหลังอยู่
เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าผู้ฝึกยุทธ์ที่เดินออกจากถ้ำนรกได้สำเร็จ จะมีเพียงราว 100 คนเท่านั้น!
ผู้ฝึกยุทธ์ที่เหลือแน่นอนว่าต้องตายอยู่ข้างในแล้ว
แค่คิดก็ทำให้ขนลุกแล้ว
โชคดีที่ทางเลือกสุดท้ายของเขาถูกต้อง
ดีนักที่ไม่ได้เดินต่อเข้าไป ไม่เช่นนั้นเขาก็คงออกมาไม่ได้เหมือนกัน
และแม้ออกมาได้ เมื่อเผชิญการทดสอบขั้นสุดท้าย ก็คงต้องตายที่นี่เช่นกัน
“การยอมละสิทธิ์ ก็คือปัญญาอย่างหนึ่งเหมือนกัน”
โจวเสี่ยวเทียนตบไหล่หานซานเฉียนเบา ๆ
หลังออกมาพร้อมกับหลี่โม่เชิง ทั้งสองก็พำนักอยู่ในเขตนี้ มองภาพถ่ายทอดสดบนหน้าจอโฮโลแกรมด้านหน้า