ลำแสงก้อนนั้นพุ่งเข้าไปในวงแสงที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของเขา
ในทันทีนั้นเอง ตัวเลขบนวงแสงก็เปลี่ยนจาก 33 เป็น 39
เหลืออีก 11 คะแนน
"รู้ไหมว่าพวกเขาไปทางไหน"
ตอนนี้หลินเต้าเอ่ยถามขึ้นมา
แดนซากโบราณนี้กว้างใหญ่มาก อีกทั้งด้วยอิทธิพลของหมอกขาวรอบด้าน ทำให้เขาชั่วคราวไม่อาจรับรู้ได้ว่าโจวเสี่ยวเทียนกับหลี่โม่เชิงหนีไปทางไหน
"ผมไม่เจอพวกเขาหรอก"
"ก่อนหน้านี้เพราะการโจมตีของสัตว์ประหลาดเหล่านั้น เราเลยแยกย้ายกันไป ผมออกไปหาพวกคุณ แต่คุณก็ตามหาผมไม่เจอ"
ตอนนี้หานซานเฉียนก็ยิ้มเจื่อนออกมา
"ฉันจะไปหาพวกเขาเอง"
"ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้นั่น มีสัตว์ประหลาดอยู่สองสามตัว ดูท่าทางบาดเจ็บอยู่ ตอนนี้ถ้าคุณไปน่าจะฆ่ามันได้"
หลินเต้าชี้มือไปยังทิศทางด้านหน้า
"ได้!"
หานซานเฉียนครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วก็พยักหน้า
ด้วยระดับของหลินเต้า ถ้าให้เขาออกไปตามหาอาจารย์กับหลี่โม่เชิงย่อมไม่นานนัก ตอนนี้ถ้าเขาเดินตามหลินเต้าไปก็เป็นแค่ภาระติดขา
เหลืออีก 11 คะแนน
น่าจะได้อยู่!
……
ขณะนี้หลินเต้ามุ่งหน้าไปยังอีกด้านหนึ่งแล้ว
ความเร็วของเขาเร็วมาก แม้พลังการรับรู้จะถูกหมอกขาวรบกวน แต่ก็ยังรับรู้สถานการณ์รอบด้านได้ในรัศมีที่ค่อนข้างกว้าง
หากระเบิดพลังออกมาเต็มที่ ยังขยายพลังการรับรู้ให้ทะลุผ่านหมอกขาวไปได้เลย
แต่ในสถานการณ์แบบนี้ ย่อมจะถูกผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเฮิงจำนวนมากตรวจพบแน่