“ถึงแล้ว”
มองไปยังท้องทุ่งหญ้าสีเงินกว้างใหญ่นั้น หลินเต้าปลดปล่อยพลังการรับรู้อันทรงพลังของตนออกมาในทันที
บริเวณกว้างสุดสายตานี้ ทั้งหมดอยู่ภายใต้การปกคลุมของพลังการรับรู้ของเขา
สัตว์ประหลาดจำนวนมากที่ซ่อนตัวอยู่ในทุ่งหญ้า ณ บัดนี้ต่างรู้สึกถึงสายอากาศอันน่าสะพรึงกลัวนี้ และต่างหนีกระเจิงออกไปทั้งหมด
หลินเต้าบินตรงไปยังจุดศูนย์กลางของบริเวณนั้นโดยตรง
บริเวณนี้คือเขตอันตรายที่สุด สิ่งมีชีวิตพิษร้ายจำนวนมากซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางพืชสีเงินเหล่านั้น
แต่เพราะสายอากาศอันน่าสะพรึงกลัวที่หลินเต้าเพิ่งปล่อยออกมา สิ่งมีชีวิตเหล่านั้นต่างหนีไปไกลแล้วทั้งสิ้น
หลินเต้านั่งขัดสมาธิอยู่ตรงตำแหน่งกึ่งกลาง แล้วหมุนเวียนเคล็ดวิชาเพื่อเริ่มบำเพ็ญ
ควบคู่กับการหมุนวนของวิชา ในชั่ววูบนั้นเอง พลังงานจักรวาลจำนวนมหาศาลจากรอบทิศทางต่างพุ่งเข้าสู่ร่างของเขาราวสายน้ำเชี่ยวกราก
ขณะที่การหลอมร่างกายใหม่สำเร็จนั้น เขารับรู้ได้อย่างคลุมเครือว่าเทียวหยงดูเหมือนจะได้มอบพลังงานอันทรงพลังให้เขาอีกด้วย
พลังของวิชายุทธ์ที่ปล่อยออกมา ณ บัดนี้ คงทรงพลังกว่าแต่ก่อนไม่น้อย...
ขณะคิดเช่นนั้น เขาเริ่มหมุนวนเคล็ดเทพสายฟ้าเก้าฟ้า
ครืน ครืน!
ควบคู่กับการหมุนเวียนของเคล็ดวิชา ในชั่วพริบตานั้น พลังสายฟ้าอันรุนแรงก็พุ่งทะลักออกจากภายในร่างของเขา
พลังสายฟ้าเช่นนี้ ทรงพลังกว่าแต่ก่อนมากมายจนนับไม่ถ้วน