“พ่อของนาย?”
ถวอชูได้ยินคำพูดของหลินเฟยเทียน ในตอนนี้ก็ตั้งตัวไม่ถูกไปพักหนึ่ง
แรกเริ่มมันคิดว่ากระจกจูหยินอยู่ในมือของหลินเฟยเทียน เพียงแต่ไม่ได้สัมผัสกลิ่นอายของมัน จึงเข้าใจว่ายังไม่มีผู้ใดได้ครอบครอง
แต่ไม่คิดว่ากลับตกเป็นของพ่อของนายคนนี้
“อือ”
หลินเฟยเทียนพยักหน้าเล็กน้อย แล้วเล่าเรื่องราวของพ่อให้ฟังโดยสังเขป
“เช่นนั้นเหรอ”
“มองดูแล้ว พ่อของนายก็คือผู้ที่ถูกเลือกนั่นแหละ”
ถวอชูเอ่ยขึ้นในจังหวะนี้อย่างมีความหมายแฝง
“ผู้ที่ถูกเลือก มันหมายถึงอะไร?”
หลินเฟยเทียนเกิดความอยากรู้ขึ้นมา
“รายละเอียดฉันเองก็ไม่ชัด ฉันรู้ได้จากความทรงจำที่บรรพบุรุษสืบทอดให้ ซึ่งบอกว่ากระจกจูหยินจะเลือกผู้สืบทอดที่เหมาะสมหนึ่งคนจากกาลเวลาอันยาวนาน”
“เมื่อผู้สืบทอดปรากฏตัว เราทุกตัวจะตื่นขึ้นตามลำดับ เพื่อทำศึกครั้งสุดท้าย”
พูดถึงตรงนี้ ดวงตาของถวอชูเปล่งประกายราวกับเปลวไฟลุกโชติช่วง
“ศึกครั้งสุดท้าย”
หลินเฟยเทียนฟังแล้วสีหน้ากลับเอียงเอื่อยเคร่งขรึมขึ้น
จากข้อมูลที่ทราบมาก่อนหน้า ศัตรูที่ทรงพลังที่สุดในจักรวาลตอนนี้ คือสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าเทพสวรรค์
ตัวนั้นเป็นไปได้สูงว่าอยู่ในขั้นเทวะ!
คิดถึงตรงนี้ มือทั้งสองของเขาก็แน่นหนังสุด
ยิ่งไปกว่านั้น ระดับฝีมือของเขาตอนนี้ยังไม่ถึงขั้นโลกียภูมิด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงการปะทะกับผู้แข็งแกร่งขั้นเทวะในตำนานเลย