อาศัยจังหวะว่างระหว่างที่ระเบิดแม่เหล็กระเบิด เย่เหวินควบคุมไวร่องเดินขึ้นบันได ก่อนจะวูบตัวพุ่งไปโผล่ตำแหน่งฝั่งตรงข้ามด้วยการพีค
คนหนึ่งอยู่ด้านหลังสวนดอกไม้ด้านหน้า อีกคนแนบกำแพงอยู่ทางซ้ายในจุดอับสายตาของเขา เผยให้เห็นฝีเท้า
เมื่อคิดได้ดังนั้น เย่เหวินจึงควบคุมไวร่องใช้ปืนครกเอนยิงกดคนที่อยู่หลังสวนดอกไม้เอาไว้ จากนั้นใช้เจ็ตแพ็คพ่นตัวไปด้านหน้า ยิงกลางอากาศ 5 นัด สังหารลูน่าที่อยู่ในจุดอับทางซ้ายได้ในพริบตา
[เถี่ยถานเถี่ยชิวใช้เอ็มสิบสี่ยิงล้มแตงโมลูกใหญ่ยักษ์!]
เมื่อล้มไปหนึ่งคน คูลดาวน์เจ็ตแพ็คก็รีเฟรช ปืนครกเอนยิงระเบิดเปิดทางให้คนที่อยู่หลังสวนดอกไม้ ซึ่งก็ออกมายิงได้จังหวะพอดี
เลือดของไวร่องที่เย่เหวินควบคุมลดลงไปเพียง 10 หน่วย เขาก็พุ่งเฉียงด้วยเจ็ตแพ็คอีกครั้ง ล็อกเป้ากลางอากาศในชั่วพริบตา แล้วยิงศีรษะ 2 นัดสังหารคนสุดท้ายได้ในทันที
[เถี่ยถานเถี่ยชิวใช้เอ็มสิบสี่ยิงเฮดช็อตสังหารชายผู้หยิ่งผยอง!]
[กวาดล้างทีม!]
“ง่าย ๆ ข้าไม่เคยแพ้หรอก!”
เย่เหวินสังหารสามคนกวาดล้างทีมอย่างไม่ใส่ใจ แล้วพูดประโยคนี้ออกมาอย่างเรียบเฉย เวลานี้เขาก็คือแกร่งตัวจริงเสียงจริง
[ค่าความแกร่ง +10]
[ค่าความแกร่ง +3]
[ค่าความแกร่ง +1]
[.....]
[แกร่งตัวจริง! นี่มันแกร่งตัวจริงชัด ๆ สตรีมเมอร์คนนี้ต้องเป็นแกร่งระดับการแข่งขันแน่นอน]
[ให้ตายเถอะ นี่มันเก่งเกินไปแล้วมั้ง ดัดแปลงเอ็มสิบสี่แบบไม่ใส่อุปกรณ์เสริมแต่คุมปืนได้นิ่งขนาดนี้ แถมการล็อกเป้าแบบนี้ มือโปรตัวจริง]
[มีฝีมือขนาดนี้ไม่ไปสร้างชื่อในสนามแข่งอาชีพ กลับมาเป็นสตรีมเมอร์ตัวเล็ก ๆ อยู่ที่นี่ นายไม่เสียดายเหรอ?]
[โคลาส่งรถสปอร์ต x1]
“ขอบคุณรถสปอร์ตจากคุณโคลา ขอบคุณมากครับ”
ขณะขอบคุณของขวัญจากผู้สนับสนุน เย่เหวินก็ไปด้วยควบคุมไวร่องเก็บของจากกล่อง
“มีแต่พวกใส่ชุดเกราะครบเซ็ตระดับห้าเต็มตัวทั้งนั้นเลย แมตช์นี้มีของจริงแฮะ”
“โอ้โห เอเอ็มดับเบิลยู แถมยังใส่กระสุนมาอีกสองนัด ไม่เลว ของฉันแล้วกัน”
“แต่ปืนแต่งกระบอกนี้กากไปหน่อย จะติดอุปกรณ์มาเยอะขนาดนี้ทำไม ลูกเศรษฐีหรือไง?”
ขณะที่พูด เย่เหวินก็ถอดเอเอ็มดับเบิลยูที่แต่งเต็มออกจนเหลือเพียงเลเซอร์สีแดงบนรางด้านขวา
เมื่อเห็นการกระทำของเย่เหวินรอบนี้ ผู้ชมในห้องไลฟ์ก็พากันอึ้งแล้วอึ้งอีก
[ค่าความแกร่ง+1+1+1+1....]
[บ้าจริง นี่มันแกร่งของจริงนี่หว่า รวยจนฉันตาพร่าไปหมดแล้ว]
[วาจาแกร่ง ๆ เลเซอร์เล็งด้านข้างแบบนี้ฆ่าคนได้จริงเหรอ?]
[แมตช์นี้มีของจริงชัด ๆ แมตช์แบบนี้สตรีมเมอร์ยังไล่ฆ่าเละได้เลย กดติดตามสตรีมเมอร์สมบัติลับสายเฉพาะกลุ่มแล้ว]
หลังจากจัดกระเป๋าเสร็จและซ่อนปืนไว้ เย่เหวินก็มองจุดเกิดหม้อกับจุดรูดการ์ด เมื่อพบว่าไม่มีอะไรเลย เขาจึงตรงไปยังหน้าประตูห้องลอยตัวทันที
“บุกเข้าไปเลยท่านประธาน! (โต้วเปาแปลให้)”
จู่ ๆ เย่เหวินก็พูดภาษาต่างประเทศออกมา ทำเอาผู้ชมในห้องไลฟ์ขำกระจาย
[สตรีมเมอร์คนนี้เทพจริง ๆ ทำไมถึงได้เบียวขนาดนี้เนี่ย?]
[มีใครรู้ไหมว่าหมายความว่าอะไร? ฉันเรียนจบแค่ประถม ฟังไม่เข้าใจเลย ไม่คิดเลยว่าทุกวันนี้ดูไลฟ์ยังต้องมีพื้นฐานด้วย]
[เมื่อกี้ฉันใช้โปรแกรมแปลภาษาแปลดูแล้ว ค่อนข้างเป็นทางการ ความหมายคือขึ้นห้องโถงซีอีโอ]
[เทพจริง ๆ การเล่นรอบนี้ของสตรีมเมอร์แกร่งจนฉันตาพร่าไปหมด แกร่งอย่างอิสระตามใจปรารถนา]
ระหว่างเดินขึ้นบันได เย่เหวินก็ตั้งใจฟังเสียงรอบด้านอย่างเต็มที่ นอกจากเสียงฝีเท้าของทหารเล็กแล้ว ฐานอวกาศแห่งนี้ก็ไม่มีเสียงอื่นอีกเลย ราวกับเป็นเมืองร้าง
“ตรงนี้มีซีโฟร์หนึ่งลูก ตรงนั้นก็มีซีโฟร์หนึ่งลูก ตรงนี้มีปืนครกเอนยิงแบบกระโดดลากหนึ่งกระบอก”
“ค้นทุกจุดอย่างพิถีพิถัน ฝีเท้าของฉันช่างพลิ้วไหวดุจนกหงส์ร่อน ราวกับมังกรเริงระบำ”
เย่เหวินเองก็เริ่มเข้าถึงอารมณ์มากขึ้น และสนุกกับมันอย่างเต็มที่
[ค่าความแกร่ง+1]
[ค่าความแกร่ง+0.5...]
[ค่าความแกร่งทะลุ 100 แต้มเป็นครั้งแรก โฮสต์ต้องการรับกล่องของขวัญลึกลับหรือไม่?]
หืม?
เมื่อได้ยินเสียงระบบ เย่เหวินแม้ในใจจะอยากรับมันมาก แต่ตอนนี้เขายังไลฟ์สดอยู่ จึงไม่ได้กดรับในทันที
ไม่นาน เย่เหวินก็ควบคุมไวร่อง เดินทางมาถึงห้องโถงด้านนอกซีอีโออย่างราบรื่นไร้อุปสรรค
ปังปังปัง——!
เอ็มสิบสี่กระหน่ำกระสุนสีทองไปหนึ่งชุด จริง ๆ แล้วมีเพียงสิบ นัด
ยิงพลาดไปหลายกระสุน ทำให้ไม่สามารถสังหารพลปืนกลได้ในพริบตา เย่เหวินจึงรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
“โอ้โฮ ไม่เสียทีที่เป็นยอดฝีมือของฮาฟค์”
“เจ้าเป็นคนแรกที่บีบให้ข้าต้องชักกระบี่ออกมา ข้าจะจดจำชื่อของเจ้าไว้”
หลังจากกล่าววาจาแบบเด็กมัธยมระลอกหนึ่งด้วยท่วงท่าสง่างามคับฟ้า เย่เหวินก็ชักดาวเหนือออกมา ฟันพลปืนกลไปสองครั้งจนสังหารมันได้สำเร็จ
[เส้นทางแห่งความแกร่งไม่เคยมีผู้สูงส่งมาก่อน ข้าคิดว่าโฮสต์สามารถเติมเต็มตำแหน่งผู้สูงส่งที่ว่างเว้นมานานนับพันปีนี้ได้]
[เฮ้ ๆ คนข้างบน แต่งกลอนได้ดีขนาดนี้ ทำเอาข้าลำบากใจจริง ๆ]
[ผู้แกร่งตัวจริงเสแสร้งกันไม่ได้หรอก ค่าความแกร่งของเหล่านักรบในช่องแชตต่ำต้อยเกินไป จึงไม่อาจเข้าใจได้ว่าโฮสต์เป็นผู้แข็งแกร่งในขอบเขตแห่งความแกร่งระดับใด ช่างน่าขันเสียจริง]
[โอ้โห ห้องไลฟ์ของข้าเกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทำเอาเลือดร้อนจริง ๆ!]
เมื่อเอฟเฟกต์ของไลฟ์สดระเบิดขึ้น ห้องไลฟ์ทั้งห้องก็พลอยถูกชักนำไปด้วย เดิมทีจำนวนผู้ชมที่แกว่งอยู่ราวหนึ่งร้อยกว่าคน เวลานี้กลับเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว จนมาถึงราวห้าร้อยคน
เมื่อเห็นภาพนี้ เย่เหวินกลับไม่ได้รู้สึกยินดีในใจ เพราะนับตั้งแต่วินาทีที่กดปุ่มเริ่มไลฟ์ เขาก็คาดการณ์ผลลัพธ์นี้เอาไว้แล้ว
“เปิดห้องโถงซีอีโอสักรอบ ให้พี่น้องได้เห็นกำลังทรัพย์ของโฮสต์หน่อย”
ทางด้านเย่เหวินยังคงคุยโวกับพี่น้องในห้องไลฟ์ โดยไม่รู้เลยว่าอันตรายกำลังคืบคลานเข้ามาอย่างเงียบ ๆ
ห้องไลฟ์ของหลินซู่!
“ขึ้นห้องโถงซีอีโอกันเถอะพวกเรา ในเมื่อเตรียมอุปกรณ์กันแล้ว ถ้าไม่ขึ้นห้องโถงซีอีโอก็เท่ากับทำให้อุปกรณ์เสียของเปล่า ๆ”
“พี่น้องในห้องไลฟ์ที่ทายผลไว้ มาร่วมสนุกกันหน่อย ฝั่งซ้ายจัดเต็ม เจอกันบนดาดฟ้า ฝั่งขวาจัดเต็ม บ้านพักริมทะเล”
ทันทีที่หลินซู่พูดจบ พี่น้องในห้องไลฟ์ก็พากันหัวเราะ
[พี่ซู่พูดสลับกันหรือเปล่า ฝั่งซ้ายจัดเต็ม เจอกันบนดาดฟ้า ฝั่งขวาจัดเต็ม บ้านพักริมทะเล]
[สามตาติดแล้วที่เสี่ยวซู่ฆ่าใครไม่ได้ นายมีฝีมือบ้างไหม?]
[วันนี้พี่ซู่ดูไม่ค่อยอยู่ในฟอร์มเลย พวกเราเรียกบอดี้การ์ดดีไหม ยังไงพอจบตานี้ไอดีก็ต้องล้มละลายอยู่แล้ว]
[ช่วยคนยากไร้หรือทำไอดีพัง?]
เมื่อเห็นแฟน ๆ ในช่องแชตพากันแซว อารมณ์น้อย ๆ ของหลินซู่ก็พลุ่งขึ้นมาทันที
“โอ๊ย พวกนายดูถูกพี่ซู่กันขนาดนี้ ระวังจะขาดทุนเอานะ”
หลินซู่มองกล้อง ชี้นิ้วมือข้างเดียวไปทางผู้ชม พร้อมเบิกตากลมโตทั้งสองข้าง ทำเอาผู้ชมในห้องไลฟ์ขำกันยกใหญ่
[พี่เย่ ความมั่งคั่งของนายมีแค่นี้เองเหรอ? มีแต่สาวนักเต้นกับเขาวัวเนี่ยนะ?]
[พี่ชาย นายเหมือนจะชนห้องกับหลินซู่นะ ตอนนี้หลินซู่กำลังขึ้นห้องโถงซีอีโออยู่]
[เมื่อกี้ฉันลองเช็กค่าเคดีของไอดีสตรีมเมอร์แล้ว ก็แค่พอดี 1 เอง แบบนี้จะไปเจอพี่ซู่ได้ยังไง?]
[วันนี้หลินซู่กำลังช่วยคนยากไร้ด้วยไอดีแฟน ๆ อยู่น่ะสิ พี่ชาย]
พอประโยคนี้ถูกพูดออกมา ผู้ชมในห้องไลฟ์ก็เริ่มส่งเสียงโห่แซวกันทันที
เย่เหวินไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้ ภายใต้ความชำนาญเอ็มสิบสี่ เขามั่นใจว่าหากดวลปืนกันซึ่งหน้า เขาจะไม่แพ้นักแข่งมืออาชีพหรือสตรีมเมอร์คนใดในเดลต้าออปอเรชันตอนนี้ นี่คือความมั่นใจที่ระบบมอบให้เขา
และในตอนนั้นเอง ด้วยโบนัสจากหูฟังระดับหกที่เพิ่มประสิทธิภาพการได้ยินขึ้น 40% เย่เหวินก็จับเสียงฝีเท้าที่กำลังขยับเข้ามาได้
“อะไรเจ็ดซู่แปดซู่ สองนัดก็จัดการได้แล้ว”
เย่เหวินยังคงมั่นใจ เขาหยิบเอดับเบิลยูเอ็มออกมา ก่อนมายังหน้าประตูซีอีโอเพื่อชะโงกดูต้นทางของเสียงฝีเท้า