บนโต๊ะอาหาร
กู้ชิงอู่มองพี่ชายของตนด้วยความสงสัยอยู่บ้าง
วันนี้กู้หวยหย่วนผิดปกติเกินไปแล้ว
ปกติเขามักเงียบขรึม พอกลับถึงบ้านก็เอาแต่หมกตัวอยู่ในห้อง อ่านตำราสำนักเต๋าประหลาด ๆ เหล่านั้น
แต่วันนี้ไม่เพียงคีบกับข้าวให้เธอไม่หยุดระหว่างกินข้าว ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ยังถามไถ่สารทุกข์สุกดิบผิดจากนิสัยเดิม สายตายังจับจ้องเธอเขม็งเป็นระยะ
ในดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความกังวลและหวาดหวั่นที่ยากจะอธิบาย
“พี่ เป็นอะไรกันแน่?”
กู้ชิงอู่ทั้งขำทั้งจนใจ ยกมือนวดแก้มตัวเอง
“หน้าฉันมีอะไรสกปรกติดอยู่หรือไง? พี่จ้องฉันมาตั้งครึ่งชั่วโมงแล้วนะ”
กู้หวยหย่วนถือชามไว้ พยายามฝืนยิ้มมุมปาก ให้สีหน้าดูเป็นธรรมชาติขึ้น
“ไม่มีอะไรหรอก วันนี้พี่ฝันยาวมากตอนอยู่ที่โรงเรียน ฝันว่าเธอหลงทางไป เลยรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ”
กู้ชิงอู่เบ้ปาก มองค้อนเขาอย่างกระเง้ากระงอด
“โตขนาดนี้แล้ว ยังฝันเป็นเด็ก ๆ อีก”
“รีบกินเถอะ เดี๋ยวกับข้าวเย็นหมด ตอนนี้เป็นช่วงสำคัญที่เธอต้องบำรุงร่างกายและขัดเกลาปราณเลือด”
“ฉันได้ยินคุณครูที่โรงเรียนบอกว่า ถ้าปราณเลือดอ่อนกว่าเขาแค่นิดเดียว ในพิธีตื่นรู้ก็อาจต่างกันราวฟ้ากับเหวเลยนะ”
เมื่อเห็นใบหน้าซีดเซียวเล็กน้อยของน้องสาว กู้หวยหย่วนก็เม้มปาก
เพราะมีความเสี่ยงจากภาวะยีนเสื่อม ร่างกายของเธอจึงอ่อนแอมาตั้งแต่เด็ก นี่เป็นเหตุผลที่เธอขัดเกลาปราณเลือดไม่ได้ ในยุคที่ทุกคนฝึกยุทธ์กัน
ในโลกที่ผู้ฝึกยุทธ์มีอำนาจเหนือสิ่งอื่นใด คนธรรมดาต่อให้ไม่ได้ป่วยด้วยโรคร้ายแรง ก็ทำได้เพียงใช้ชีวิตอยู่ในชนชั้นล่างสุด
หลังกินข้าวเสร็จ กู้หวยหย่วนอ้างว่าจะทบทวนบทเรียน แล้วกลับเข้าห้องของตัวเอง
เขาค่อย ๆ ปิดประตูห้อง
ห้องนั้นเรียบง่ายอย่างยิ่ง มีเพียงเตียงหนึ่งหลังกับโต๊ะหนังสือเก่า ๆ หนึ่งตัว
ทว่าบนโต๊ะหนังสือกลับมีหนังสือจำนวนมากวางเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ
กู้หวยหย่วนเดินเข้าไป ใช้นิ้วไล้ไปตามสันหนังสือเล่มหนาทีละเล่ม
《คัมภีร์อ้างอิงร่วม》, 《คัมภีร์โผผู่จื่อ》, 《คัมภีร์ชิงจิ้งฉางซัวแห่งไท่ซ่างเหล่าจวิน》, 《จวงจื่อ บทใน》……
เขาสุ่มหยิบเล่มหนึ่งออกมาแล้วเปิดดู
ด้านในเต็มไปด้วยข้อคิดเห็นและแนวคิดที่เจ้าของร่างเดิมเขียนด้วยปากกาหมึกซึมอย่างแน่นขนัด
“ผู้ฝึกยุทธ์ใช้ปราณเลือดเสริมความแข็งแกร่งให้กายเนื้อ แม้จะผ่าภูเขาแยกศิลาได้ แต่สุดท้ายก็ยังมีขีดจำกัด”
“หากในโลกนี้ นอกจากพลังเลือดเนื้อแล้ว ยังมีพลังงานที่ลึกล้ำและสูงส่งกว่า สามารถหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณได้โดยตรง ช่วงชิงความอัศจรรย์จากฟ้าดิน หลอมรวมเข้ากับตนเอง จะเป็นไปได้หรือไม่?”
“คำเล่าขานของสำนักเต๋าเรื่อง ‘กินลมดื่มน้ำค้าง’ และ ‘รับปราณเข้าสู่กาย’ จะเป็นหนทางยกระดับชีวิตขั้นสูงกว่าหรือไม่?”
เมื่อกู้หวยหย่วนอ่านบันทึกเหล่านี้ ก็รู้สึกว่ามุมมืดบางแห่งในสมองกำลังค่อย ๆ ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น
เจ้าของร่างเดิมเป็นอัจฉริยะประหลาดอย่างแท้จริง
ทั้งที่ไม่มีข้อมูลอ้างอิงใด ๆ เขากลับอาศัยตำราที่หลงเหลือจากยุคโบราณของหัวเซี่ย เริ่มลองสำรวจหนทางที่แตกต่างจากวิถียุทธ์โดยสิ้นเชิง
น่าเสียดาย หากไม่มีแผงอาชีพคอยสนับสนุน ทุกสิ่งก็เป็นเพียงปราสาททรายไร้รากฐาน
ในโลกนี้ มีเพียงแผงอาชีพที่วิถีสวรรค์ประทานให้เท่านั้น ที่เป็นกุญแจเพียงดอกเดียวในการเปลี่ยนแนวคิดให้กลายเป็นความจริง
เวลาผ่านไปทีละนาที
เข็มนาฬิกาเก่าบนผนังในที่สุดก็เคลื่อนมาบรรจบกันอย่างช้า ๆ ชี้ตรงไปยังเที่ยงคืน
ภายในสมองของกู้หวยหย่วน
พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในชั่วขณะนั้น
เสียงนั้นดังกังวานราวระฆังยักษ์และกลองศักดิ์สิทธิ์ สะเทือนจนหูทั้งสองข้างของเขาอื้ออึง
จากนั้น
หน้าจอเสมือนสีฟ้าอ่อนแผ่ขยายออกมาอย่างไร้สุ้มเสียงในทัศนวิสัยของเขา มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น
บนหน้าจอแสดงสถานะทั้งหมดของเขาในตอนนี้
【ชื่อ: กู้หวยหย่วน】
【อายุ: 18 ปี】
【ขอบเขต: ยังไม่ตื่นรู้】
【แต้มสร้างสรรค์: 10 แต้ม (ของขวัญพื้นฐาน)】
【สายอาชีพ: ต้นไม้พลังยุทธ์ (ยังไม่เชื่อมต่อ สามารถบังคับยึดโยงเพื่อเชื่อมต่อได้ผ่านพิธีตื่นรู้)】
【แผงสร้างสรรค์: ยังไม่เปิดใช้งาน (หมายเหตุ: ผู้ตื่นรู้ทุกคนมีโอกาสสร้างอาชีพครั้งแรกโดยไม่มีค่าใช้จ่าย)】
นี่คือแผงสถานะที่ทุกคนมี
และในจังหวะที่กู้หวยหย่วนกำลังจะตรวจสอบแผงสร้างสรรค์อย่างละเอียด
ด้านล่างของแผงก็พลันกะพริบข้อความแจ้งเตือนสีแดงที่สะดุดตาอย่างยิ่งขึ้นมา
【ตรวจพบความพิเศษของวิญญาณผู้ครอบครอง พรสวรรค์ตื่นรู้ประจำชะตากำลังถูกดึงออกมา……】
【ดึงออกสำเร็จ】
【ท่านตื่นรู้พรสวรรค์ประจำชะตาเฉพาะตัว: ทะลวงเร้น】
【ผลของพรสวรรค์: เมื่อท่านพยายามสร้างอาชีพใหม่หรือบุกเบิกเส้นทางมรรคาใหม่ด้วยตนเอง ไม่จำเป็นต้องเข้าใจกฎพื้นฐานอันซับซ้อน ตรรกะการโคจรของเส้นลมปราณ และรายละเอียดการแปรเปลี่ยนพลังในทุกจุดอย่างครบถ้วน เพียงกำหนดทิศทางการฝึกฝนที่เป็นแก่นสำคัญที่สุดและกรอบพื้นฐานของขอบเขตใหญ่ พรสวรรค์ประจำชะตาจะใช้กฎเพียงเล็กน้อย เติมเต็มรายละเอียดทั้งหมดให้ท่านโดยอัตโนมัติ ซึ่งรวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงเส้นทางการโคจรของปราณเลือด การแปรเปลี่ยนคุณสมบัติพลัง และกำแพงการทะลวงขอบเขต อัตราความสำเร็จในการสร้างจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ส่วนการใช้พลังใจจะลดลงจนเหลือน้อยที่สุด】
ลมหายใจของกู้หวยหย่วนแทบหยุดชะงักทันทีที่อ่านตัวอักษรเหล่านั้นชัดเจน
ไม่ต้องเข้าใจรายละเอียดหรือ?
แค่กำหนดทิศทางกับกรอบ พรสวรรค์ก็จะเติมเต็มตรรกะพื้นฐานทั้งหมดให้เองหรือ?
ตอนนี้เขาราวกับถือเครื่องมือสร้างระดับสูงสุดไว้ในมือ
แถมอัตราความสำเร็จในการสร้างยังสูงมากด้วย!
หน้าอกของกู้หวยหย่วนกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง
เขาใช้สองมือยันโต๊ะหนังสือ สายตาจับจ้องแผงสร้างสรรค์ของตนเขม็ง
วิถียุทธ์
ต่อให้ฝึกจนถึงขีดสุด ก็ยังเป็นเพียงนักสู้ธรรมดาภายใต้กฎฟ้าดิน
ในโลกนี้ แม้ปลายทางของวิถียุทธ์จะทำให้อายุยืนยาวได้มาก แต่โอกาสที่จะทำลายขีดจำกัดของชีวิต หรือถึงขั้นฝืนชะตาสวรรค์เพื่อช่วยน้องสาวที่กำลังยีนเสื่อม ก็ยังริบหรี่เหลือเกิน
ยิ่งไปกว่านั้น เขาเพิ่งมาถึงโลกผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงแห่งนี้ เป็นแค่มือสมัครเล่น จะไปแย่งชิงทรัพยากรด้านวิถียุทธ์กับเหล่าอัจฉริยะที่เติบโตมาในตระกูลผู้ฝึกยุทธ์ตั้งแต่เด็กก็สายเกินไปแล้ว
เขาต้องหาหนทางอื่น
เมื่อมองคัมภีร์ 《เต๋าเต๋อจิง》 กับ 《คัมภีร์โจวอี้》 ที่วางเต็มโต๊ะ ความทรงจำลึกซึ้งเกี่ยวกับตำนานเซียนแห่งหัวเซี่ยในสมองก็ประสานเข้าด้วยกันในชั่วขณะนี้
เหตุใดในโลกที่มีแต่นักสู้แห่งนี้
เขาจะเป็นผู้ไร้เทียมทาน—เซียนไม่ได้?
วิถีเซียนไม่ฝึกปราณแท้แห่งวิถียุทธ์ แต่ฝึกจิง ชี่ และเสิน ฝึกพลังเวท ฝึกอิทธิฤทธิ์ และฝึกกฎเซียนสูงสุดที่ก้าวข้ามจักรวาลฟ้าดินแห่งนี้!
กู้หวยหย่วนไม่ลังเลอีกต่อไป
เขายื่นนิ้วออกไปแตะตัวเลือกที่อยู่ลึกที่สุดในแผงสร้างสรรค์ ซึ่งเป็นตัวเลือกที่ผู้ฝึกยุทธ์นับไม่ถ้วนมองว่าเป็นเขตต้องห้ามแห่งความตายโดยแท้
【เส้นทางมรรคาอิสระ: สร้างสายอาชีพใหม่ด้วยตนเอง】
ทันทีที่นิ้วแตะลงไป แผงก็ผุดข้อความเตือนสีเลือดขึ้นมาพรืดหนึ่ง
【คำเตือน! ผู้ครอบครองกำลังพยายามบุกเบิกเส้นทางมรรคาอิสระที่แยกขาดจากวิถียุทธ์โดยสิ้นเชิง!】
【คำเตือน! ตรวจพบว่าการกระทำนี้มีความเสี่ยงสูงอย่างยิ่ง】
【เนื่องจากเส้นทางมรรคาอิสระไม่มีรากฐานจากผู้บุกเบิก ผู้ครอบครองจำเป็นต้องเติมเต็มระบบวิวัฒนาการ เส้นทางทักษะ และวงจรพลังของขอบเขตที่หนึ่งถึงห้าให้ครบถ้วนในครั้งแรกที่สร้าง!】
【หากตรวจพบความขัดแย้งในตรรกะพื้นฐานหรือขอบเขตขาดช่วงแม้แต่จุดเดียว ผู้ครอบครองจะถูกลงโทษจากเจตจำนงวิถีสวรรค์ วิญญาณจะดับสูญในทันที】
【ดำเนินการต่อหรือไม่?】
หากเป็นคนอื่นได้เห็นคำเตือนเหล่านี้ คงตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อและปิดหน้าจอไปแล้ว
แต่แววตาของกู้หวยหย่วนสงบนิ่งดุจผิวน้ำ
เขาพึมพำในใจว่า “ดำเนินการต่อ!”
หึ่ง—
ในชั่วขณะนั้น
บริเวณว่างเปล่าของแผงสร้างสรรค์ ปรากฏลำต้นสีดำท่อนหนึ่งขึ้นมาเลือนรางอย่างยิ่ง ปกคลุมด้วยไอหมอกแห่งความโกลาหล
นี่คือต้นไม้สายอาชีพของเส้นทางมรรคาใหม่ที่เป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว ซึ่งยังไม่ก่อตัวสมบูรณ์
ตอนนี้เขาต้องมอบจิตวิญญาณและกิ่งก้านใบที่แท้จริงให้ต้นไม้นี้
กู้หวยหย่วนหลับตา วางมือทั้งสองลงบนเข่า จิตใจจมดิ่งสู่สภาวะหยั่งรู้มรรคาอันพิสดาร
สมองของเขากำลังทำงานด้วยความเร็วที่ไม่เคยมีมาก่อน
【โปรดกำหนดชื่อเส้นทางมรรคาใหม่และแนวคิดหลัก】
กู้หวยหย่วนมองคัมภีร์เต๋าบนโต๊ะ ตั้งใจวางโครงร่างใหญ่ก่อน แล้วค่อยเติมรายละเอียดให้ครบทีละขั้น
“เส้นทางมรรคาเรียกว่า【วิถีเซียน】 แนวคิดหลักคือสูดรับปราณวิญญาณฟ้าดิน ฝึกจิง ชี่ และเสิน ก้าวพ้นสามัญ……”
หลังจากกำหนดกรอบคร่าว ๆ แล้ว เขาก็ยังคงคิดไม่หยุดถึงโครงสร้างพื้นฐานของ ‘การหลอมชี่’ ว่าควรอธิบายอย่างไรจึงจะทำให้【วิถีเซียน】แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
ทว่าอาจเป็นเพราะใช้เวลาคิดนานเกินไป พรสวรรค์ประจำชะตา【ทะลวงเร้น】จึงเริ่มทำงานขึ้นเองอย่างกะทันหัน
หึ่ง!
ลำต้นสีดำบนแผงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงสีเขียวครามและสีขาวพุ่งทะยานจากรากขึ้นไปอย่างบ้าคลั่ง
【พรสวรรค์ ‘ทะลวงเร้น’ ทำงานแล้ว ตรวจพบแนวคิดหลัก ‘วิถีเซียน’, ‘ปราณวิญญาณฟ้าดิน’, ‘จิง ชี่ และเสิน’ กำลังค้นหาคลังความทรงจำของผู้ครอบครองโดยอัตโนมัติ และเติมเต็มทุกอย่างโดยอัตโนมัติเต็มรูปแบบ โดยผสานเข้ากับกฎวิถีสวรรค์ของโลกนี้……】
“เดี๋ยวก่อน ฉันยังไม่ได้บอกเลยว่าจะฝึกอย่างไร!”
กู้หวยหย่วนชะงักไป รีบเอ่ยพยายามขัดจังหวะ แต่แผงไม่เปิดโอกาสให้เขาแทรกแซง ข้อความแจ้งเตือนชุดหนึ่งผุดขึ้นมาเต็มหน้าจอราวกับถาโถมใส่
【กำลังสร้างขอบเขตที่หนึ่งโดยอัตโนมัติ: ขั้นหลอมปราณ! สูดรับปราณวิญญาณอิสระจากฟ้าดิน รวบรวมเป็นพลังเวทธาตุก๊าซในตันเถียน เติมเต็มสำเร็จ!】
【กำลังสร้างขอบเขตที่สองโดยอัตโนมัติ: ขั้นสร้างฐาน! แปรก๊าซเป็นของเหลว หล่อหลอมรากฐานเซียน อายุขัย 200 ปี เติมเต็มสำเร็จ!】
【กำลังสร้างขอบเขตที่สามโดยอัตโนมัติ: ขั้นแก่นทอง! บีบอัดของเหลววิญญาณให้กลายเป็นแก่นทอง อายุขัย 500 ปี เหาะเหินกลางอากาศได้ เติมเต็มสำเร็จ!】
【กำลังสร้างขอบเขตที่สี่โดยอัตโนมัติ: ขั้นหยวนอิง! ทำลายแก่นกำเนิดทารก หากหยวนอิงในจื่อฝู่ไม่ดับสูญ ก็สามารถยึดร่างใหม่เพื่อฝึกฝนอีกครั้งได้ อายุขัย 1,500 ปี เติมเต็มสำเร็จ!】
【กำลังสร้างขอบเขตที่ห้าโดยอัตโนมัติ: ขั้นแปรเทพ! วิญญาณออกจากร่าง ควบคุมกฎฟ้าดินได้ อายุขัย 3,000 ปี เติมเต็มสำเร็จ!】
เพียงสองวินาทีสั้น ๆ
หน้าหนังสือในห้องถูกคลื่นพลังไร้รูปร่างพัดจนพลิกส่งเสียงดังพรึ่บพรับ ราวกับมีเจตจำนงเย็นชาสายหนึ่งกวาดผ่านห้อง ก่อนจะถอยห่างไปอย่างรวดเร็ว
【ตรวจพบว่าเส้นทางการฝึกฝนและห่วงโซ่ตรรกะของเส้นทางมรรคาใหม่ ตั้งแต่ขอบเขตที่หนึ่งถึงห้าเชื่อมต่อกันเป็นวงจรสมบูรณ์แล้ว】
【ตรวจพบว่าเป็นการสร้างอาชีพครั้งแรก การใช้จ่ายครั้งนี้ไม่มีค่าใช้จ่าย】
【ยินดีด้วย ท่านบุกเบิกเส้นทางมรรคาอิสระเพียงหนึ่งเดียวสำเร็จแล้ว—【วิถีเซียน】!】
บนแผง ต้นไม้เล็กสีเขียวมรกตสูงห้าชั้นเปล่งแสงสีเขียวครามจาง ๆ ก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์ ตั้งตระหง่านเงียบงันอยู่ข้างต้นไม้พลังยุทธ์ขนาดมหึมา
กู้หวยหย่วนมองต้นไม้นั้น สีหน้ามึนงงอยู่บ้าง
เขาเปิดรายละเอียดของห้าขอบเขตที่เพิ่งสร้างขึ้นมาไล่ดู ครั้นเห็นแล้วคิ้วก็ขมวดเข้าหากันทันที
“ไม่ใช่สิ แค่นี้ก็จบแล้วหรือ?”
กู้หวยหย่วนบ่นพึมพำกับแผง
“หลอมปราณ สร้างฐาน แก่นทอง หยวนอิง แปรเทพ……”
“นี่มันสร้างตามแม่แบบนิยายบำเพ็ญเซียนเกลื่อนตลาดที่ฉันเคยอ่านในชาติก่อนชัด ๆ!”
“ดูดซับปราณวิญญาณอิสระแล้วแปรเป็นพลังเวท ต้องถึงขั้นแก่นทองถึงจะมีอายุขัยแค่ 500 ปี ส่วนขั้นแปรเทพก็แค่ 3,000 ปี? ระดับพลังอ่อนเกินไปหรือเปล่า!”
สิ่งที่เขาวางแผนไว้แต่แรกไม่ใช่ระบบบำเพ็ญเซียนแบบนิยายออนไลน์สำเร็จรูปที่ทำออกมาลวก ๆ อย่างนี้
บนโต๊ะของเขาวางตำราสำนักเต๋าแท้ ๆ สิ่งที่เขาอยากสร้างคือระบบ ‘ชี่กำเนิดแต่ฟ้าบรรพกาล’ ซึ่งช่วงชิงความอัศจรรย์จากฟ้าดินอย่างแท้จริง แบบที่อยู่ใน《คัมภีร์เมฆาเจ็ดป้าย》และ《คัมภีร์โผผู่จื่อ》!
ผู้ที่กินปราณจะมีจิตวิญญาณสว่างไสวและอายุยืน ตั้งแต่ขอบเขตแรกก็หลอมชี่บรรพกาลกำเนิดฟ้า ชำระไขกระดูกเปลี่ยนเส้นเอ็น สร้างกายเนื้อและวิญญาณขึ้นใหม่โดยตรงจากต้นกำเนิดชีวิต
ผลคือเขาเพิ่งพูดชื่อ ‘วิถีเซียน’ ออกมา ยังไม่ทันใส่แนวคิดเรื่อง ‘การหลอมชี่’ เข้าไป
พรสวรรค์【ทะลวงเร้น】ก็ไปคว้าแม่แบบที่ง่ายที่สุดจากความทรงจำเกี่ยวกับนิยายในชาติก่อนของเขามา แล้วตรึงทุกอย่างไว้เรียบร้อย!
“สะเพร่าเกินไปแล้ว ไม่ได้ ต้องแก้กลับ”
กู้หวยหย่วนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ยื่นมือไปแตะบริเวณรากของต้นไม้วิถีเซียน แล้วเปิดหน้าจอแก้ไขเส้นทางมรรคา
“ขอแก้ตรรกะพลังงานพื้นฐานของ【วิถีเซียน】 เปลี่ยนขอบเขตแรกเป็น ‘เก็บเกี่ยวและหลอมชี่กำเนิดฟ้า’ แล้วปรับโครงสร้างความแข็งแกร่งของห้าขอบเขตแรกใหม่”
แผงกะพริบวูบหนึ่ง ก่อนแสดงข้อความแจ้งเตือนเย็นชาออกมา
【ตรวจพบว่าเส้นทางมรรคาวิถีเซียนผ่านการรับรองจากกฎวิถีสวรรค์และถูกตรึงไว้อย่างสมบูรณ์แล้ว หากฝืนล้มล้างตรรกะพื้นฐานและปรับโครงสร้างระบบขอบเขตที่หนึ่งถึงห้าใหม่ จำเป็นต้องย้อนกฎฟ้าดินที่สร้างขึ้นแล้ว】
【การแก้ไขใหม่ครั้งนี้คาดว่าจะใช้แต้มสร้างสรรค์: 3,500,000,000 แต้ม (สามพันห้าร้อยล้านแต้ม)】
【แต้มสร้างสรรค์ที่ผู้ครอบครองมีในปัจจุบัน: 10 แต้ม แต้มไม่เพียงพออย่างร้ายแรง ไม่สามารถดำเนินการปรับโครงสร้างใหม่ได้!】
“เท่าไรนะ? สามพันห้าร้อยล้าน?!”
กู้หวยหย่วนจ้องเลขศูนย์ยาวเหยียดนั้น แทบหายใจไม่ทัน
เขาขยับหน้าเข้าใกล้หน้าจอ นับหลักตัวเลขอย่างละเอียดรอบหนึ่ง ก่อนเอนตัวหงายหลัง ทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้
ระบบให้แต้มสร้างสรรค์เริ่มต้นมา 10 แต้ม แต่แก้ไขใหม่ครั้งเดียวกลับต้องใช้ถึงสามพันห้าร้อยล้าน?
“พลาดไปแล้ว……”
กู้หวยหย่วนยกมือกุมหน้าผาก ถอนหายใจพลางยิ้มขื่น
“ตอนคิดฉันปล่อยเวลาให้ผ่านไปตั้งนาน รู้อย่างนี้ว่าพรสวรรค์【ทะลวงเร้น】ใจร้อนขนาดนี้ ก็น่าจะท่องข้อกำหนดทั้งหมดออกมาให้ครบทีเดียวตั้งแต่แรก”
“ตอนนี้ดีเลย โอกาสฟรีใช้หมดแล้ว ถ้าจะกลับไปแก้งานยังต้องจ่ายค่าผิดสัญญาราคาแพงลิบสามพันห้าร้อยล้าน”
เขามองต้นไม้สีเขียวครามที่แผ่กลิ่นอายหลุดพ้นจากโลกีย์บนแผง แล้วส่ายหน้าอย่างจนปัญญา
“ช่างเถอะ ฝึกปราณแบบดั้งเดิมก็แบบดั้งเดิม อย่างน้อยก็ยังเป็นระบบบำเพ็ญเซียน”
“คงต้องใช้ไปก่อน รอวันหน้าค่อยสร้างสายอาชีพย่อยหรือเปิดขอบเขตที่หก ฉันจะระบุข้อกำหนดให้ชัดเจนทุกอย่าง”
“จะปล่อยให้พรสวรรค์นี้ทำอะไรตามใจอีกไม่ได้แล้ว!”