ถังอวี้รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ติดต่อหลี่กังกับพวกที่กำลังเดินสำรวจอยู่ที่พักของครอบครัวผู้เสียหายได้อย่างรวดเร็ว ถ่ายทอดสถานการณ์ที่ตรวจพบในที่เกิดเหตุอย่างกระชับโดยสรุปย่อ เน้นย้ำข้อมูลสำคัญที่ว่าวิญญาณแค้นหนีไปแล้วและอาจก่อเหตุซ้ำอีก พร้อมกำชับให้ทุกคนเพิ่มความระมัดระวังในการตรวจสอบ
หลังคุยจบ คนทั้งสี่ก็รีบมาถึงที่เกิดเหตุรวมตัวกัน แล้วพากันกลับไปยังห้องน้ำที่เกิดเหตุ
ถังอวี้สวมรองเท้าหุ้มคลุมและถุงมือป้องกันอย่างเป็นระเบียบ แล้วก้าวเข้าไปในห้องน้ำอันอับทึบ
ในพื้นที่แคบ ๆ ยังคงมีไอเย็นของวิญญาณแค้นตกค้างอยู่ ทำให้ทั่วกายรู้สึกหนาวเย็น
เขายกมือหยิบยันต์สีเหลืองจาง ๆ กับหมึกแดงผสมดินชาดออกมาจากอก จับยันต์ให้มั่นด้วยปลายนิ้ว ริมฝีปากขยับเบา ๆ พึมพำคาถาขับไล่ภูติและสำรวจวิญญาณ:
"ปฐมเทพพลังงานบริสุทธิ์ สาดส่องทั่วแปดทิศ ฟ้าเปิดแผ่นดินแยก เงามืดและความสว่างปรากฏชัด สิบทิศวิญญาณเร้น ภูติแค้นทั้งปวง จงรับคำบัญชาแห่งยันต์เรา ปรากฏร่างเดิมโดยเร็ว ซ่อนกายอย่างไร้ร่องรอย หอบร่างหนีอย่างไร้ร่องรอย สายตาเทพหยั่งรู้ถึง ที่ไหนก็ไร้ที่ซ่อน เทพสูงสุดมีคำสั่ง ห้ามขัดคำสั่งแห่งสวรรค์ มีผลบังคับโดยพลัน บัญชา!"
ถังอวี้ตรวจสอบห้องน้ำทั้งห้องอย่างละเอียด ปล่อยพลังญาณสแกนไปทั่วทุกซอกทุกมุม ทุกซอกทุกหลืบ สุดท้ายก็ยืนยันอย่างสิ้นเชิงว่า ไอวิญญาณแค้นอันหนาวเย็นเฉียบพลันนั้นสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้วจริง ๆ
เขารีบก้าวไปเปิดประตู มองจี้หนิงที่รออยู่หน้าประตูอย่างเงียบ ๆ แล้วรีบพูดสั่งการด้วยเสียงแผ่วเบา
"วิญญาณแค้นหนีไปแล้วจริง ๆ เธอรีบไปสำรวจตามจุดต่าง ๆ ในมหาวิทยาลัยอย่างลับ ๆ ทันที ส่วนฉันจะอยู่ต่อเพื่อสอบถามครูและนักเรียน ทำความเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดโดยละเอียด หากพบเบาะแสใด ให้โทรติดต่อทันที อย่าลงมือทำอะไรตามลำพังเด็ดขาด"
จี้หนิงสีหน้าเรียบนิ่ง พยักหน้ารับคำอย่างสงบ
นางสะพายเป้หลัง ร่างกายคล่องแคล่ว เบาเท้าเดินอย่างเงียบกริบ ทะลุผ่านโถงทางเดิน รีบเดินออกจากอาคารเรียน