วันแรกที่มาทำงาน หลี่ กุ้ยอิงพาหวานเหวินทำความคุ้นเคยกับขั้นตอนตรวจสอบตั๋วและเงินสดเท่านั้น
เธอไม่ได้คาดหวังว่าหวานเหวินจะทำงานได้ทันที แค่อยากให้รู้ว่างานมีอะไรบ้าง
แต่หวานเหวินพลิกดูตั๋วไม่กี่ใบก็จับหลักได้แล้ว พอผ่านไปครึ่งวันก็จัดการตั๋วของสองวันได้เรียบร้อย
แม้บางครั้งจะคำนวณผิด แต่เธอก็ตรวจทานซ้ำทุกครั้ง
หวานเหวินตั้งใจจะซื้อลูกคิดกลับไปฝึกให้คล่อง
ตอนเที่ยงกู้ หมิงเยวี่ยนไม่ได้มาส่งอาหารเอง แต่ให้ทหารรับใช้จาง ชุ่นนำมาให้
พนักงานของสถานีบริการล้วนเป็นครอบครัวทหารในหมู่บ้านครอบครัวทหารแห่งนี้ ส่วนกู้ หมิงเยวี่ยนเป็นชายแกร่งผู้ขึ้นชื่อในละแวกนี้ว่าเย็นชาและไม่เห็นอกเห็นใจใคร
ทุกคนต่างสงสัยหวานเหวินอยู่บ้าง จึงมักแอบมองเธอ
หวานเหวินไม่ได้ใส่ใจสายตาเหล่านั้น โอกาสทำงานดี ๆ แบบนี้ เธอไม่อยากปล่อยให้เสียเปล่า
ช่วงบ่าย มีหมอคนหนึ่งสวมเสื้อกาวน์สีขาวมาที่สถานีบริการ
เป็นหมอหญิงวัยสาว เธอไม่สนใจพนักงานขาย เพียงเดินสำรวจไปรอบ ๆ สถานีบริการตามลำพัง
“คุณหมอแซ่ซู่ อยากซื้ออะไรหรือคะ” พนักงานสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม
ซูหลิงหลิงส่ายหน้า “ฉันขอดูก่อน”
เธอมาดูหวานเหวิน
ตอนกินข้าวกลางวันวันนี้ เธอได้ยินข่าวที่ทำให้แทบใจสลาย
กู้ หมิงเยวี่ยนจดทะเบียนสมรสแล้ว แถมยังรับภรรยาสาวมาตามสามีไปอยู่กองทัพด้วย
ได้ยินว่าจะแต่งงานหลังปีใหม่ เป็นทางครอบครัวฝ่ายหญิงที่เสนอมา
สมองของเธอแทบระเบิด ทั้งคนเหมือนเสียขวัญจนไร้วิญญาณ
หมอฟ่านรั้งเธอไว้หลายครั้ง สุดท้ายถึงได้บอกว่า ผู้หญิงคนนี้กำลังทดลองงานอยู่ที่สหกรณ์บริการ
ซูหลิงหลิงถึงได้วิ่งมาที่นี่ เธออยากเห็นให้รู้ว่าผู้หญิงสวยแบบไหนกันที่ทำให้กู้ หมิงเยวี่ยนหลงจนเดินไม่ไหว