"ตอบตกลงไปสิ!"
เสียงของซูเฉินเอ่ยออกมาอย่างสงบ
ลู่ชิงเสวี่ยหันขวับ มองซูเฉินด้วยแววตางุนงง ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงพูดเช่นนั้น
ต้องรู้ไว้ว่า เจ้าของคนก่อนของหมู่บ้านยุนติ่งเทียนกง คือเศรษฐีอันดับหนึ่งของมณฑลใต้ คนทั้งเจียงเฉิงต่างรู้ดีว่า คนที่ได้อาศัยอยู่ในยุนติ่งเทียนกงได้ ไม่ใช่คนธรรมดา
ไม่เบื้องหลังหนาแน่น ก็ต้องมีพลังทะลวงฟ้า
ส่วนทางตระกูลลู่ของพวกเขา ไม่รู้จักเจ้าของยุนติ่งเทียนกงเลยด้วยซ้ำ จะพูดไปถึงการประสานสัมพันธ์หรือคว้าความร่วมมือได้อย่างไร
ครั้งนี้ยุนติ่งเทียนกงทำเรื่องใหญ่นัก คนทั้งเจียงเฉิงที่จ้องเนื้อหอมชิ้นนี้มีมากมาย เธอไม่คิดว่าตระกูลลู่จะมีความมั่นใจที่จะคว้าความร่วมมือครั้งนี้มาได้
บริษัทลู่ซื่อกรุ๊ปคือเลือดเนื้อที่เธอทุ่มเทบริหารจัดการมาหลายปี เธอไม่อยากเสียบริษัทลู่ซื่อกรุ๊ปไปเพราะเรื่องในครั้งนี้
อีกอย่าง การออกจากบริษัทลู่ซื่อกรุ๊ป ก็แทบจะเท่ากับการออกจากตระกูลลู่ไปด้วย
ซูเฉินผงกศีรษะน้อยๆ พูดเสียงเบา "วางใจเถอะ ผมเชื่อว่าคุณทำได้แน่นอน!"
"นี่มันใครกัน?"
ลู่เทา ปู่ของลู่ชิงเสวี่ยเอ่ยถาม
ลู่ชิงเสวี่ยกำลังจะเอ่ยปาก ก็ถูกลู่ชิงเฟิงชิงพูดไปก่อน
"ปู่ เขาคือสามีขยะที่พี่เพิ่งหาได้ไงล่ะ นักโทษแรงงานจากบ้านนอกน่ะ ซูเฉินไง"
"โอ้?" ลู่เทาสำรวจซูเฉินด้วยสายตา "หน้าตาก็พอใช้ได้ ทักษะฝีมือก็ถือว่าใช้ได้ แต่น่าเสียดาย ฐานะทางสังคมต่ำเกินไป ไม่คู่ควรกับตระกูลลู่ของเรา"
"อีกอย่าง นี่เป็นเรื่องในตระกูลลู่ ยังไม่ถึงคราวที่คนนอกจะมาโผล่มาพูดแทรก!"