ในร้านค้าหรูภายใต้กลุ่มบริษัทซิงเฉิน
ซูเฉินเพิ่งเปลี่ยนชุดสูทสีดำเสร็จ มองตัวเองในกระจกอยู่สองสามที ใบหน้าแสดงความไม่พอใจ
ใส่แล้วอึดอัดจริง ๆ จะให้สบายก็ต้องเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์
ลู่ชิงเสวี่ยที่นั่งพักอยู่บนเก้าอี้วางโทรศัพท์ลง มองซูเฉินนิ่ง
ไอ้คนนี่ถ้าแต่งตัวดี ๆ ก็ดูหล่อใช้ได้ เพียงแต่มีมารยาทแย่อยู่หน่อย ไม่งั้น...
อยู่กับเขาก็ดูเหมือนจะไม่เลวร้ายอะไรนี่นา
เธอหดความคิดกลับมา "เอาล่ะ ชุดนี้ก็ได้!"
สองคนชำระเงิน เดินออกไปทางประตูพร้อมพูดคุยเรื่องงานเลี้ยง
"ซูเฉิน?"
เสียงผู้หญิงคนหนึ่งขัดจังหวะบทสนทนาของทั้งคู่
สองคนเงยหน้ามองคนที่พูด...คือหลินไฉ่อี
ข้างกายนางยังมีชายร่างผอมบางที่มีรอยคล้ำใต้ตามาก สวมแว่นกรอบทอง ริมฝีปากหนา
ตระกูลใหญ่ในเจียงเฉิงต่างรู้จักกันโดยพื้นฐาน ลู่ชิงเสวี่ยรู้จักหลินไฉ่อี และตระกูลหลินก็พยายามจะดึงตระกูลลู่ลงจากบัลลังก์มาโดยตลอด เพื่อแย่งตำแหน่งหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของเจียงเฉิง
ชายร่างผอมบางพอเห็นลู่ชิงเสวี่ยก็ตาเป็นประกายทันที สายตาโลมเลียไม่ปิดบัง
เขายิ้มแล้วก้าวไปข้างหน้า ยื่นมือไปทางลู่ชิงเสวี่ยพร้อมรอยยิ้ม "สวัสดี! ชิงเสวี่ย! ไม่คิดว่าวันนี้จะบังเอิญเจอกัน!"
ลู่ชิงเสวี่ยรู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาในใจ ไม่ได้ตั้งใจจะยื่นมือไปจับ แต่เพียงตอบรับเสียงเรียบ ๆ
พูดจบ นางก็จูงมือซูเฉิน อ้อมหลบอีกฝ่าย เตรียมจะจากไป
"หยุด!" ชายร่างผอมบางร้องเสียงดัง "ซูเฉิน ปล่อยมือ!"