ได้ยินดังนั้น เหล่าสาวงามทั้งหลายต่างใจสั่นไหว แววตาบางคนฉายแววริษยา บางคนแฝงความอาดูร และบางคนกลับดูแปลกประหลาด
ก่อนหน้านี้ไฉนไม่เคยรู้เลย
ที่แท้ศิษย์พี่ใหญ่ก็ชอบอะไรเช่นนี้ด้วยหรือ?
ยังไม่ทันได้จินตนาการต่อ ชายชุดชมพูก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง เขาเหลือบมองป่ารกเบื้องหน้า แล้วกำหมัดแน่น!
“ศพยังอุ่นอยู่!”
“ศิษย์น้องเก้าน่าจะเพิ่งตายได้ไม่นาน เขาต้องยังไปได้ไม่ไกลแน่!”
“ไล่ตาม!!!”
……
“กร๊อบ—!”
หินวิญญาณในมือเม็ดหนึ่งหม่นแสงลง หมอกภายในสลายไปจนหมด ก่อนจะแตกออกเป็นหลายชิ้น กู้เฉินโยนมันทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ แล้วหยิบเม็ดใหม่ขึ้นมา
สำหรับเขาแล้ว
การบำเพ็ญเพียรเป็นสิ่งล้ำค่ายิ่ง เขาย่อมไม่คิดปล่อยโอกาสพัฒนาตนเองแม้แต่ครั้งเดียวให้หลุดมือ
เคล็ดลำธารทิพย์หมุนเวียนไม่หยุด
พลังวิญญาณในเส้นลมปราณไหลเวียนไม่ขาดสาย
เขาเริ่มสัมผัสสภาพร่างกายของตนได้อย่างติดขัดอยู่บ้าง เป็นเพียงขั้นต้นเท่านั้น
เมื่อเทียบกับโสมเกล็ดมังกรแล้ว
หินวิญญาณนี้ให้ผลแตกต่างกันลิบลับ เขาคิดว่า ต่อให้ดูดพลังจากหินวิญญาณทั้งหมดที่มีจนหมดเกลี้ยง ผลลัพธ์ก็คงไม่ถึงหนึ่งในร้อยของโสมเก่านั้น!
แต่……
เขาก็ยังไม่มีความคิดจะหยุด
สินสอดของท่านเฒ่า
หากไม่เก็บสะสม มันก็ไม่มี
พลังวิญญาณในเส้นลมปราณ
หากไม่ดูดซับ มันก็ไม่มีวันเพิ่มขึ้น
ด้วยความคิดเรียบง่ายและบริสุทธิ์นี้ เขาจึงดูดซับอย่างขะมักเขม้นยิ่งกว่าเดิม
หินวิญญาณค่อย ๆ ลดลงทีละเม็ด
กระแสพลังวิญญาณในเส้นลมปราณของเขาแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย ทว่าระดับการบำเพ็ญเพียรกลับยังไม่เพิ่มขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม
เพียงแต่
เพราะหมุนเวียนเคล็ดลำธารทิพย์อยู่ตลอด เขาจึงควบคุมพลังวิญญาณของตนได้คล่องแคล่วกว่าเดิมมาก!
ประการแรก
ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นจากเดิมถึงสามส่วนเป็นอย่างน้อย
ประการที่สอง