ตามความทรงจำของร่างเดิม ยาอันล้ำค่ายิ่งนี้ มีเพียงเมืองเทียนเฟิงซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายร้อยลี้เท่านั้นจึงจะมีจำหน่าย
ตระกูลใหญ่ในเมืองเทียนเฟิงล้วนเป็นตระกูลที่มีผู้แข็งแกร่งขั้นก่อนเกิดค้ำจุนอยู่ พลังของพวกเขาน่าเกรงขามยิ่งนัก
แต่ถึงแม้จะเป็นในเมืองเทียนเฟิง ยาล่วงขั้นนี้ก็เป็นสมบัติที่พบได้ยากยิ่งนัก
แต่บัดนี้ ยานี้กลับปรากฏอยู่บนตัวคุณชายเล็กแห่งตระกูลเซิน
ลู่เฉินจ้องมองยานั้น คิ้วขมวดเป็นปม จมอยู่ในห้วงความคิด
เนิ่นนานนัก เขาจึงค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจออกมาช้า ๆ
"ช่างเถอะ คิดไม่เข้าใจ"
"เมื่อเซินมั่วตายไปแล้ว ยานี้ก็เป็นของข้า!"
ยาล่วงขั้นมีทั้งหมดสามเม็ด
"น่าเสียดาย เพียงเม็ดแรกเท่านั้นที่มีฤทธิ์พลิกฟ้าพลิกแผ่นดิน เม็ดที่สองจะสูญเสียผลทั้งหมด"
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ลู่เฉินก็เก็บยานั้นขึ้น
ยานี้ หากใช้ให้ถูกทาง บางทีอาจนำประโยชน์อันยิ่งใหญ่มาให้ข้าก็เป็นได้
ลู่เฉินเก็บขวดกระเบื้องสามใบอย่างดี แล้วจึงลุกขึ้นยืน ชำเลืองมองกู้ชิงเสวี่ยที่ยังคงพยายามแคะคออย่างไม่ลดละ
เมื่อเห็นภาพนั้น ลู่เฉินหางตากระตุก
"หญิงผู้นี้ โหดร้ายกับตัวเองไม่เบา"
"จะถลนตาเหลือกอยู่แล้ว ยังแคะอยู่อีก!"
อ๊วก~
อ๊วก~
ลู่เฉินถอนหายใจ: "พอเถอะ อย่าเสียแรงเปล่าเลย ยาของข้าละลายในปากทันที"
"เจ้าจะแคะจนกระเพาะหลุดออกมาก็ไร้ประโยชน์!"
กู้ชิงเสวี่ยชะงักไปชั่วขณะ ดึงนิ้วออกจากปาก ร่างอ่อนระโหยทรุดลงนั่งกับพื้น
มุมปากยังมีน้ำลายใส ๆ หยดย้อย สายตาที่มองลู่เฉินยังเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
"คิดจะใช้สิ่งนี้ควบคุมข้ารึ?"