“ตงหวังกง ข้าจะฆ่าเจ้า!”
ณ ตำหนักใหญ่แห่งอารามซีคุนหลุน ซีหวังหมู่สะบัดแขนเรียกอาภรณ์เซียนมาสวมอย่างรวดเร็ว ก่อนตวัดฝ่ามือซัดใส่ตงหวังกงที่กำลังลนลานแต่งตัว
“สหายเต๋า นี่เป็นอุบัติเหตุทั้งนั้น อุบัติเหตุจริง ๆ”
ตงหวังกงหมุนตัวเผ่นหนีอย่างลนลาน ไม่ใช่ว่าสู้ไม่ไหว แต่เขาลงมือกับนางไม่ได้
เดิมทีเขาเป็นมนุษย์เงินเดือนในยุคปัจจุบัน แต่ดันโชคดีทะลุมิติมายังโลกหงหวง กลายเป็นตงหวังกง ผู้แปลงกายจากปราณหยางบริสุทธิ์ฟ้ากำเนิดสายแรกระหว่างฟ้าดิน
ทุกคนต่างรู้ว่าตงหวังกงถูกตำแหน่ง ‘ประมุขเซียนบุรุษ’ ที่หงจวินมอบให้ทำร้ายจนย่อยยับ เขาไม่คิดเดินซ้ำรอยเส้นทางมรณะนั้น
ไม่มีระบบ ไม่มีความสามารถพิเศษ ยิ่งไม่มีวาสนา
ข้อได้เปรียบเพียงอย่างเดียวคือรู้ทิศทางความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของหงหวง จึงหลอกล่อผู้คนได้
ไม่สิ เรียกว่าวางหมากต่างหาก
ทันทีที่แปลงกายสำเร็จ เขาก็ไปหาซีหวังหมู่ ผู้แปลงกายจากปราณหยินบริสุทธิ์ฟ้ากำเนิดสายแรกระหว่างฟ้าดิน เพื่อหลอกล่อ...เอ่อ ชักชวนนางร่วมศึกษากฎหยินหยาง
เมื่อรู้แจ้งกฎหยินหยาง ก็ไม่จำเป็นต้องบำเพ็ญวิถีตัดสามศพเพื่อบรรลุมรรคาของหงจวิน ทั้งยังไม่ต้องอยู่ใต้คำบัญชาของหงจวิน เป็นเทพฟ้ากำเนิดผู้เสรีได้อย่างสบายใจ
ผลกลับกลายเป็นว่าพลังหยางบริสุทธิ์ของทั้งสองหลอมรวมกับพลังหยินบริสุทธิ์โดยไม่คาดคิด จิตวิญญาณของพวกเขาจึงหลงทาง จากนั้นก็หลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์ กลายเป็นสามีภรรยากันจริง ๆ
ซีหวังหมู่มีวาสนาลึกล้ำกว่าเขา ครอบครองต้นท้อเซียนเริ่นสุ่ยฟ้ากำเนิด ทั้งยังพำนักอยู่ในดินแดนซีคุนหลุน สมบัติวิเศษฟ้ากำเนิดที่ถือกำเนิดมาพร้อมนางอย่าง ‘กระจกคุนหลุน’ สามารถสอดส่องทั่วฟ้าดินและทำนายเภทภัย นางจึงไม่เคยเห็นตงหวังกงอยู่ในสายตา
เมื่อเกิดเรื่องผิดพลาดเช่นนี้ขึ้น นางจะไม่ฆ่าเขาได้อย่างไร?
“โจรชั่ว อย่าหนี!”
จิตสังหารของซีหวังหมู่พลุ่งพล่าน ปิ่นเทพเส้นหนึ่งบนศีรษะเปล่งประกายสีทองสว่างไสวพุ่งทะลุอากาศ ไล่ตามเขาไม่ลดละ
“นั่นมัน...ปิ่นทองกระสวยเมฆาหรือ?”
ตงหวังกงหนีไม่พ้น จึงได้แต่เรียกสมบัติวิเศษที่ถือกำเนิดมาพร้อมตน กระบี่หยางบริสุทธิ์ซึ่งเป็นสมบัติวิเศษฟ้ากำเนิดชั้นสูง ออกมาต้านทาน
ผู้อื่นไม่รู้ว่าปิ่นทองกระสวยเมฆาร้ายกาจเพียงใด แต่เขารู้ดี
สมบัตินี้เป็นไพ่ตายของซีหวังหมู่ ปกตินางใช้รวบผม ทว่ามีพลังเวทไร้ขอบเขต สามารถแปรเปลี่ยนเป็นคมศาสตราทำลายวิชาและทำร้ายศัตรู หรือแม้แต่กรีดห้วงมิติให้ขาดออกจากกัน
เกรงว่าคงมีเพียงระฆังโกลาหลของไท่อี้เท่านั้นที่สะกดมันได้
เสียงเคร้งดังขึ้นเมื่อปิ่นทองปะทะกระบี่ ตงหวังกงกลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
ไม่ถูกสิ!
เขาเคยประลองและสนทนามรรคากับซีหวังหมู่ ไม่ว่าจะเป็นสมบัติวิเศษหรือพลังเวท เขาล้วนด้อยกว่านางอยู่หนึ่งขั้น
เหตุใดการโจมตีสุดกำลังของซีหวังหมู่ยามโกรธเกรี้ยว จึงถูกเขารับไว้ได้อย่างง่ายดายเช่นนี้?
นางคงไม่คิดลงมือสังหารจริงหรอกกระมัง!
เมื่อเสียพรหมจรรย์ไป จิตใจก็เปลี่ยนตาม แม้แต่เทพฟ้ากำเนิดก็ยังไม่พ้นธรรมเนียมปุถุชน
“ตาย!”
ซีหวังหมู่ยกมือซ้าย กระจกคุนหลุน สมบัติวิเศษฟ้ากำเนิดชั้นยอด สำแดงอานุภาพอันน่าเกรงขามออกมา
“เจ้าจะเอาจริงหรือ?”
ตงหวังกงใจสั่น ไพ่ตายสองชิ้นถูกใช้ออกมาพร้อมกัน ท่าทางนางหมายหัวจะเอาชีวิตเขาแน่ ๆ เขาคิดไปเองสินะ?
เขาคิดผิดแล้ว เทพฟ้ากำเนิดไม่ใช่หญิงชาวบ้านธรรมดา
เมื่อเกิดบ่วงกรรมพันพัวเช่นนี้ หากไม่จัดการเขา จิตแห่งมรรคาย่อมไม่บริสุทธิ์แน่
ไม่มีทางเลือกแล้ว เขาจำต้องเรียกสมบัติวิเศษอีกชิ้นที่ถือกำเนิดมาพร้อมตน ระฆังหยางบริสุทธิ์ สมบัติวิเศษฟ้ากำเนิดชั้นสูง ออกมาคุ้มกาย
ทันทีที่สมบัตินี้ปรากฏ กระแสพลังพลันเชื่อมโยงถึงกัน
ตงหวังกงจึงสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงภายในร่าง เขาทำสำเร็จแล้ว!
จิตวิญญาณของทั้งสองหลอมรวมกัน เขาได้รับต้นกำเนิดหยินบริสุทธิ์ส่วนหนึ่งของซีหวังหมู่ ส่วนซีหวังหมู่ก็ได้รับต้นกำเนิดหยางบริสุทธิ์ส่วนหนึ่งของเขา
เมื่อหยินหยางรวมเป็นหนึ่ง ระดับการบำเพ็ญก็เพิ่มพูนขึ้นอย่างมาก
เต๋าอันลึกซึ้งแห่งกฎหยินหยางก่อกำเนิดขึ้นแล้ว ขอเพียงหยั่งรู้เพิ่มเติมอีกเล็กน้อย ก็จะก้าวสู่วิถีพิสูจน์มรรคาด้วยกฎเกณฑ์ของเทพมารโกลาหลได้
“สหายเต๋า โปรดหยุดมือก่อน”
ตงหวังกงสะบัดมือ เรียกปราณหยินหยางออกมา
เมื่อเห็นปราณหยินหยางและเต๋าอันลึกซึ้งแห่งกฎหยินหยางของตงหวังกง ซีหวังหมู่จึงหยุดเร่งเร้ากระจกคุนหลุน แล้วตรวจสอบกระแสพลังของตน
นางได้รับปราณหยางบริสุทธิ์ของตงหวังกงเช่นกัน
เมื่อเทียบกันแล้ว ตงหวังกงได้ประโยชน์มากกว่า ระดับการบำเพ็ญของเขาบรรลุถึงจุดสูงสุดของขั้นต้าหลัวจินเซียนระยะแรกแล้ว อีกเพียงนิดเดียวก็จะเลื่อนสู่ขั้นต้าหลัวจินเซียนระยะกลาง
ศึกระหว่างมารกับเต๋าสิ้นสุดลง ยอดฝีมือผู้หนึ่งตาย อีกผู้หนึ่งหลบหนี
ในหงหวงยุคนี้ เกรงว่ามีเพียงไท่ชิง หนึ่งในสามผู้บริสุทธิ์ที่แปรมาจากจิตวิญญาณผานกู่เท่านั้นที่บรรลุขั้นต้าหลัวจินเซียนระยะกลาง!
โจรชั่วตงหวังกงต้องวางแผนไว้ก่อนแล้วแน่ ๆ
“สหายเต๋าซีหวังหมู่ ครานี้ข้าผิดต่อท่าน ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าการบำเพ็ญร่วมกันของเราจะเกิดเหตุไม่คาดฝันเช่นนี้...ทำให้จิตแห่งมรรคาอันบริสุทธิ์ของท่านมัวหมอง ท่านอยากฆ่าข้าก็สมควรแล้ว”
ตงหวังกงรีบประสานมือ “ข้าตั้งใจชดใช้บ่วงกรรมที่ติดค้างท่าน แต่ไม่คิดว่าจะต้องยื่นคอรับความตาย...ข้ายินดีไม่ตอบโต้ ไม่ป้องกัน รับการโจมตีสุดกำลังจากท่านหนึ่งครั้ง
หากข้ายังไม่ตาย ก็ถือว่าบ่วงกรรมสิ้นสุดลง เป็นอย่างไร?”
“ดี!”
ซีหวังหมู่รับคำทันที
ระดับการบำเพ็ญของตงหวังกงเหนือกว่านางอยู่ราง ๆ ทั้งยังมีสมบัติวิเศษฟ้ากำเนิดชั้นสูงสองชิ้นคุ้มกาย หากต่อสู้กันซึ่งหน้า นางฆ่าตงหวังกงไม่ได้ และชิงต้นกำเนิดที่สูญเสียไปกลับคืนมาไม่ได้
ยุติเรื่องเช่นนี้ก็นับว่าไม่เลว
“เชิญ สหายเต๋า!”
ตงหวังกงยกมือทั้งสอง เก็บระฆังหยางบริสุทธิ์และกระบี่หยางบริสุทธิ์กลับเข้าไปในร่าง พร้อมสลายปราณหยินหยาง
“หนึ่งกระบวนท่าตัดสินบ่วงกรรม เป็นตายแล้วแต่ชะตา”
ซีหวังหมู่เก็บสมบัติวิเศษทั้งสองชิ้นกลับไป พลังเวททั่วร่างค่อย ๆ รวมตัวอยู่ในฝ่ามือเดียว
ตงหวังกงขมวดคิ้วมอง
ใจนางช่างโหดเหี้ยมนัก
การโจมตีสุดกำลังของนางแทบจะรวบรวมพลังแห่งฟ้าดินทั้งหมดไว้ในฝ่ามือนั้น ไม่มีทีท่าว่าจะออมมือแม้แต่น้อย
จิตใจเหี้ยมโหดถึงเพียงนี้ คิดจะอาศัยบุพเพอันเป็นบาปครั้งนี้พลิกผันให้กลายเป็นคู่บำเพ็ญเซียน อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขหรือ? ฝันไปเถอะ
หากไม่ได้ประโยชน์อะไร คนโง่เท่านั้นแหละที่จะยอมรับการโจมตีสุดกำลังของนาง
ในช่วงเวลาสำคัญที่นางกำลังรวบรวมพลัง ตงหวังกงแสยะยิ้มแล้วหันหลังเหินหนีไปทันที “ซีหวังหมู่ วางใจเถิด ข้าจะรับผิดชอบท่านเอง”
“โจรชั่ว เจ้า...เจ้า!”
ซีหวังหมู่โกรธจนตัวสั่น นี่มันเทพฟ้ากำเนิดหรือไรกัน?
ความจริงใจในการขอโทษเล่า?
ความองอาจในการตัดบ่วงกรรมเล่า?
“สหายเต๋า อย่าได้ขุ่นเคือง ข้าบอกว่าจะไม่ตอบโต้ ไม่ป้องกัน แต่ไม่ได้บอกว่าจะไม่หนี...ศึกนี้ท่านแพ้แล้ว เมื่อแพ้ก็ต้องยอมรับ”
เสียงหัวเราะลั่นของตงหวังกงดังลอยมาแต่ไกล
“โจรชั่ว โจรชั่ว ข้าขอสาบานว่าจะฆ่าเจ้า!”
ซีหวังหมู่แค้นเคืองยากระงับ หลังฝืนหยุดท่าไม้ตาย นางก็ไล่ตามไปทันที
“อะไรนะ ยังตามมาอีกหรือ?”
ตงหวังกงปวดหัวจนแทบแตก คราวนี้ตายแน่แล้ว
ในหงหวง บ่วงกรรมเป็นเรื่องสำคัญที่สุด ซีหวังหมู่ไม่ยินยอมปล่อยเรื่องให้ผ่านไป คงทำได้เพียงตัดสินบ่วงกรรมด้วยความเป็นความตาย
น่ารำคาญจริง ๆ
แผนเดิมของเขาคือศึกษากฎหยินหยางร่วมกับซีหวังหมู่ เพื่อสานสัมพันธ์อันแน่นแฟ้น
หากหงจวินยืนกรานแต่งตั้งเขาเป็นประมุขเซียนบุรุษ เขาก็จะอาศัยความสัมพันธ์นี้ดึงซีหวังหมู่มาช่วยเหลือ เมื่อถึงตอนนั้น ตี้จวิ้นกับไท่อี้คิดสังหารเขาก็ยากแล้ว
หมากแรกสำเร็จ แต่ผลลัพธ์กลับล้มเหลว
ยามนี้ทำได้เพียงพลิกสถานการณ์ด้วยแผนที่สอง
ในศึกระหว่างมารกับเต๋า หงจวินสังหารหลัวโหวจนได้รับชัยชนะครั้งใหญ่ อีกไม่นานก็จะบรรลุเป็นมหาเซียน
เทพมิติกาลหยางเหมยบาดเจ็บสาหัสและหลบหนีไป บรรพชนหยินหยาง บรรพชนเฉียนคุน และมหาอำนาจอื่น ๆ ล้วนไม่เหลือรอด สมบัติวิเศษทั้งหมดตกเป็นของหงจวิน
โดยเฉพาะบรรพชนหยินหยางกับบรรพชนเฉียนคุน กล่าวได้ว่าตายเพื่อหงจวิน ทำให้เขาติดค้างบ่วงกรรมใหญ่หลวง
คนตายไปแล้วทวงบ่วงกรรมคืนไม่ได้
แล้วหากพวกเขายังมีผู้สืบทอดเล่า?
หงจวินชดใช้บ่วงกรรมที่ทำให้เส้นชีพจรวิญญาณแห่งตะวันตกถูกทำลายด้วยการระเบิดตนเอง ถึงกับมอบตำแหน่งมหาเซียนให้เจ้าสองคนนั่น ทั้งเจี่ยอินและจุ่นถี
เมื่อผู้สืบทอดของบรรพชนหยินหยางปรากฏตัวขึ้น เขาจะไม่ชดใช้หรือ?
การหลอกล่อซีหวังหมู่ให้มาศึกษากฎหยินหยางร่วมกัน ก็เพื่อสืบหาสถานที่บำเพ็ญของบรรพชนหยินหยาง รับมรดกสืบทอดของเขา และกลายเป็นศิษย์ของเขา
นี่เป็นหนทางเดียวที่ตงหวังกงคิดออกว่าจะพลิกสถานการณ์ได้
เพียงแต่ไม่คาดคิดว่าจะก่อเกิดหนี้รักขึ้นมา
“โจรชั่ว จงรับความตาย!”
ขณะที่ตงหวังกงกำลังคิดใช้เต๋าอันลึกซึ้งแห่งหยินหยางคำนวณหาสถานที่บำเพ็ญของบรรพชนหยินหยาง เทพธิดาผู้เลอโฉมไร้ผู้ใดเทียบก็พลันทะลวงห้วงมิติออกมาปรากฏเบื้องหน้า
นั่นคือปิ่นทองกระสวยเมฆา
ซีหวังหมู่ถึงกับใช้ระดับการบำเพ็ญขั้นต้าหลัวจินเซียนระยะแรกเร่งเร้าปิ่นทองกระสวยเมฆา จนสามารถฝืนเปิดห้วงมิติได้?
แค้นกันถึงเพียงไหน เกลียดกันถึงเพียงใดกัน?
คิดเสียว่าโดนผึ้งต่อยสักครั้งไม่ได้หรือไร?
นางยังไม่ยอมเลิกราฆ่าเขาอีก
ตงหวังกงเองก็จำต้องไม่เกรงใจแล้ว จึงตะโกนเสียงดังทันที “สหายเต๋า เรื่องนี้เราสองคนต่างก็สุขสม ทั้งยังได้ประโยชน์ด้วยกัน เหตุใดท่านจึงโทษข้าเพียงคนเดียว?”