บ่อนซือเก๋อในเมืองเปี้ยนจิงมิอาจนับว่าใหญ่โต เมื่อเทียบกับแหล่งคึกครื้นอื่นอีกหลายแห่ง กิจการของที่นี่ก็น้อยกว่าไม่น้อย ทว่าในเมื่อมันดำรงอยู่ต่อเนื่องมาได้ถึงเพียงนี้ ก็ย่อมต้องมีฝีมือเป็นของตนเอง
บ่อนการพนันส่วนใหญ่จะหาทุกวิถีทางล่อลวงให้เจ้าเข้าไปเล่น รอจนเจ้าเล่นเพลินจนหัวร้อนขึ้นมา แขกบนโต๊ะพนันก็จะกลายเป็นเซียนต้มตุ๋น ส่วนเจ้าก็จะกลายเป็นลูกแกะที่รอเชือด
บนโลกนี้มีนักพนันนับไม่ถ้วน เล่นไปจนถึงที่สุดก็สิ้นเนื้อประดาตัว ขายลูกชายลูกสาว ท้ายที่สุดก็ครอบครัวแตกแยก บ่อนซือเก๋อก็เป็นเช่นนี้เช่นกัน
อี้จื่อชวนส่งคนมาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เฉินกวางเป็นชุดสะอาดสะอ้าน จากนั้นก็ให้คนไปส่งเขาถึงบ่อนซือเก๋อด้วยตนเอง
“ถุงนี้เป็นเงินร้อยตำลึงที่พวกเราเตรียมไว้ให้เจ้า สิ่งที่เจ้าต้องทำก็คือเข้าไปในบ่อนนี้ แล้วเล่นพนันเงินทั้งหมดของเจ้าให้หมดเกลี้ยง เจ้าไม่ต้องกังวลว่าจะถูกใครจับจ้อง เพราะคนของพวกเราจะคอยติดตามอยู่ข้างกายเจ้าเสมอ เจ้าแค่ทำใจให้สงบแล้วเข้าไปเล่นอย่างเปิดเผยก็พอ!” ฉินชางยื่นถุงเงินใส่มือเฉินกวางพลางกล่าวเน้นทีละคำ
เฉินกวางย่อมไม่เข้าใจว่าเหตุใดจึงมีคนยื่นเงินให้ตนไปเล่นพนัน ตอนนี้เขาไม่มีความคิดจะไปสืบสาวหาความจริงอีก เขาเพียงปรารถนาจะทำเรื่องนี้ให้เสร็จเร็วที่สุด แล้วจากนั้นก็จะได้ออกจากนรกอย่างศาลต้าหลี่ไปเสียที “ได้!”
หลังจากนั้นเฉินกวางก็ไม่ลังเลอีก ถือถุงเงินย่อยนั่นเดินตรงเข้าไปในบ่อนซือเก๋อ
คนที่อี้จื่อชวนส่งแทรกซึมไว้ได้ปักหลักอยู่ภายในบ่อนซือเก๋อเรียบร้อยแล้ว พวกเขาหมอบซ่อนตามซอกมุมต่างๆ ของบ่อน คอยจับตาดูทุกคนในนั้นอย่างละเอียดถี่ถ้วน
ไม่พ้นคาดหมายจริงๆ ในขณะที่เฉินกวางเดินเข้าไปในบ่อน คนที่ซ่อนอยู่หลังฉากมาตลอดก็พลันแสดงอาการกระวนกระวายขึ้นมา ไม่นานก็มีคนท่าทางพิรุธสองสามคนแอบย่องเข้ามาใกล้ข้างกายเฉินกวาง
“อันที่จริงข้าไม่ค่อยเข้าใจ เหตุใดท่านอ๋องจึงต้องไปนำตัวเฉินกวางออกมาโดยเฉพาะ เราแค่ยกกำลังเข้าทลายบ่อนนี้เสียเลยก็ได้มิใช่หรือ เหตุใดต้องเปลืองเวลามากมายถึงเพียงนี้?” ฉินชางเอ่ยถามด้วยความฉงน “แล้วเหตุใดจึงต้องเป็นเขาด้วยเล่า!”