การจบลงอย่างราบรื่นของงานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่ ทำให้ทั้งคณะกรรมการนักศึกษาตกอยู่ในบรรยากาศเหนื่อยล้าแต่เปี่ยมด้วยความตื่นเต้น
ตามธรรมเนียม พี่เย่เสี่ยวอิงโบกมือชวนทุกคนไปฉลองและผ่อนคลายกันที่บาร์บรรยากาศสบาย ๆ แห่งหนึ่งใกล้มหาวิทยาลัย ซึ่งมีชื่อเสียงดี
บาร์แห่งนั้นไม่ได้หรูหราอะไร แต่บรรยากาศผ่อนคลาย เพลงก็ฟังสบาย เหมาะกับการรวมตัวของนักศึกษามาก
ผู้คนนั่งกันเต็มโต๊ะยาวที่ต่อกัน เบียร์ ค็อกเทล ของว่าง และจานผลไม้ถูกจัดวางจนเต็มโต๊ะ เสียงหัวเราะและพูดคุยดังไม่ขาดสาย
เสิ่นหมิงเยว่ก็อยู่ที่นั่นด้วย
เธอสวมเสื้อไหมพรมเรียบ ๆ กับกางเกงยีนส์ รวบผมหลวม ๆ เผยให้เห็นลำคอเรียวระหง ใบหน้าประดับรอยยิ้มจาง ๆ นั่งอยู่ในตำแหน่งที่ไม่โดดเด่นเกินไป แต่ยังมองเห็นคนทั่วทั้งงาน
เธอฟังทุกคนหยอกล้อกันเป็นระยะ ๆ ก็เออออตามบ้าง ท่าทางผ่อนคลาย แต่ไม่ได้กระตือรือร้นจนเกินไป
ในงานมีผู้หญิงหน้าตาไม่คุ้นอยู่สองสามคน ไม่ใช่สมาชิกคณะกรรมการนักศึกษา คงเป็นคนที่คนอื่นชวนมา
หนึ่งในนั้นมักเหลือบมองหมิงเยว่เป็นระยะ ๆ ราวกับไม่ได้ตั้งใจ ทว่าสายตากลับแฝงการพินิจพิเคราะห์และเยาะเย้ยอยู่ลึก ๆ
เธอเหลือบมองอีกฝ่ายแวบหนึ่ง เห็นว่าเป็นผู้หญิงที่ไม่รู้จัก และอีกฝ่ายก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษ เธอจึงไม่ใส่ใจอีก
ดื่มกันไปหลายรอบ บรรยากาศก็ยิ่งคึกคักขึ้น
เมื่อมีสาวสวยอยู่เต็มไปหมด ความคิดของหนุ่ม ๆ ก็เริ่มล่องลอย
จางเจา นักศึกษาชายจากฝ่ายจัดกิจกรรม เห็นวิสกี้มอลต์เดี่ยวขวดหนึ่งซึ่งดูไม่เลววางอยู่บนโต๊ะ จึงหยิบขึ้นมา