ยอดผาสงบไร้ลม กลายเป็นแดนสงบสุขด้วยตัวเอง
เมื่อฝุ่นละอองสุดท้ายร่วงหลบไปตามสายลม ผาหินร้างแห่งเกาะคาสต์นี้ก็ถูกแยกขาดจากโลกภายนอกอันโกลาหลอย่างสิ้นเชิง
ภายนอกยังคงเป็นทะเลคลั่ง คลื่นยักษ์ กระแสลมกรรโชก กำแพงลมที่เฉียบขาดและน่ากลัว ยังคงเป็นโลกแห่งคาออสที่เย็นชา ดุร้าย รู้จักเพียงการทำลายทุกสิ่ง
แต่บนยอดผาเพียงผืนน้อย กลับมีสายลมอ่อนโยนพัดผ่าน ละมุนละไม เสียงคลื่นจากภายนอกก็แผ่วเบาลง ราวกับดินแดนบริสุทธิ์ที่แยกเป็นเอกเทศจากฟ้าดิน
ไร้ซึ่งปรากฏการณ์อัศจรรย์กึกก้อง ไร้ซึ่งเทพฤทธิ์อันยิ่งใหญ่ คงมีเพียงสายลมอ่อนสีเขียวหม่น โอบกอดยอดผาทั้งหมดไว้อย่างอ่อนโยน ไหลเวียนเงียบงัน
แต่หากมีเทพองค์ใดอยู่ที่นี่ ก็จะพบได้
ภายในนั้น ดูเหมือนจะมีบางสิ่งกำลังถือกำเนิด
เจตจำนงแห่งโลกคาออสที่เงียบงันมาชั่วนิรันดร์ ได้ตื่นขึ้นอย่างเงียบเชียบในขณะนี้
สายตาอันกว้างไกลไร้รูปไร้ร่าง ทอดมองไปยังเกาะแก่งเดียวดายแห่งคาสต์เหนือทะเลอันไกลโพ้น อย่างทะนุถนอมที่สุด รอบคอบที่สุด ไม่รบกวนเทพเจ้าองค์ใด หรือกฎใด ๆ ในฟ้าดิน
ในสายตานั้น แฝงไว้ด้วยความยินดีและความโปรดปรานที่เห็นได้ชัด
สำหรับโลกคาออสที่ยังอ่อนเยาว์และกำลังพัฒนาอย่างต่อเนื่อง การถือกำเนิดของอำนาจใหม่ทุกชนิด การเติมเต็มจุดบกพร่องทุกจุด ล้วนสามารถหล่อเลี้ยงปฐมธาตุของโลกให้มีชีวิตชีวาใหม่ ทำให้กฎเกณฑ์สมบูรณ์ยิ่งขึ้น
อำนาจใหม่ที่บุกเบิกและเติมเต็มโลกนี้ มักได้รับความโปรดปรานจากเจตจำนงแห่งโลกมากที่สุด
ภายใต้ความเมตตากรุณาของฟ้าดิน ณ กลางยอดผา แกนกลางสายลมอ่อนที่หลอมรวมจากจิตวิญญาณอันสมบูรณ์ของคานาส แก่นแท้แห่งชีวิตอันหนักแน่น และพลังกึ่งเทพอันบริสุทธิ์ ได้เริ่มควบแน่น หล่อหลอม และยกระดับขึ้นอย่างช้า ๆ
สายลมสีเขียวหม่นที่เดิมทีกระจายตัวล่องลอยไม่แน่นอน ค่อย ๆ หดตัว ข้นขึ้น เป็นระเบียบ ถอดทิ้งความว่างเปล่าหลอกลวงของกระแสลมโดยสิ้นเชิง ตกตะกอนออกมาซึ่งความหนักแน่น คงที่ และเป็นนิรันดร์อันเป็นเอกลักษณ์ของอำนาจปฐมกาล
เทพปฐมกาลเม็ดใหม่ ผลึกใสแวววาวทั้งเม็ด ไหลวนด้วยแสงสีเขียวหม่นจาง ๆ บริสุทธิ์ไร้ที่ติ ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นกลางอากาศ
มันไม่ใหญ่โต ไม่สุกสกาว ไม่มีพลังอานุภาพมากมาย แต่อย่างไม่ต้องสงสัย นี่คือเทพปฐมกาลที่สื่อถึงเทพปฐมกาล
————[เทพปฐมกาลแห่งสายลมอ่อน]
ในวินาทีที่เทพปฐมกาลก่อตัวเสร็จ ลมทั้งโลกแห่งคาออสก็หยุดชะงักกะทันหัน
ลมหนาวทางเหนือ ลมฝนทางใต้ ลมตะวันตก ลมมรสุมตะวันออก กระแสลมกรรโชกนับหมื่นลี้จากสี่ทิศหยุดนิ่งพร้อมกัน
บนนภา เทวสถานแห่งเทพแห่งลมสงบเงียบขึงขัง
ยูโรสซึ่งนั่งขัดสมาธิในเทวสถาน รักษาตำแหน่งเทพ ปกติหมุนเวียนฤดูกาลแห่งทิศตะวันออก ร่างกายพลันแข็งทื่อ จิตใจสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ในฐานะเทพปฐมกาลผู้ครอบครองลมมรสุมหนึ่งทิศ การรับรู้ถึงสายลมแห่งฟ้าดินของเขานั้นเหนือกว่าเทพทั้งปวง ชั่วขณะนี้ กลิ่นอายหนึ่งที่ทะลุผ่านขุนเขาและทะเล เชื่อมฟ้าดิน ตรงไหลเข้าสู่ห้วงจิตวิญญาณของเขาตามสายลมนับหมื่น
คุ้นเคย อบอุ่น สะอาด บริสุทธิ์ อ้อมกอดด้วยความอ่อนโยนที่งุ่มง่ามและดื้อรั้น ประทับลงในกระดูกและจิตวิญญาณของเขา
เป็นกลิ่นอายของคานาส
ไม่มีทางผิดแน่นอน
“คานาส......”
ยูโรสพึมพำเบา ๆ น้ำเสียงอบอุ่นสั่นเครือเล็กน้อย
ความสับสนวุ่นวายขั้นสุดและลางร้ายแผ่ซ่านไปทั่วร่างในพริบตา ทำให้เทพแห่งลมตะวันออกผู้สงบนิ่งและใจเย็นมาโดยตลอด แม้แต่ปลายนิ้วก็สั่นน้อย ๆ โดยควบคุมไม่ได้
เขารับรู้ได้ชัดเจน บนเกาะคาสต์ กลิ่นอายชีวิตอันอ่อนเยาว์และมีชีวิตชีวาที่อยู่เคียงข้างเขามานานนับสิบปี ได้สลายหายไปโดยสิ้นเชิง กลับสู่ความว่างเปล่า
แต่ในเวลาเดียวกัน ตำแหน่งเทพปฐมกาลแห่งใหม่ อ่อนเยาว์ แต่มีรากฐานมั่นคง กำลังค่อย ๆ ผงาดขึ้นบนเกาะร้างนั้น
กลิ่นอายเทพ อ่อนโยนและแปลกตา แต่กลับมีต้นสายเดียวกันกับเลือดเนื้อของเขา เชื่อมโยงแน่นหนา
ด้านหนึ่งคือความตายอันเงียบงันของชีวิตเลือดเนื้อ ด้านหนึ่งคือการถือกำเนิดอันสดใสของเทพเจ้า
ขัดแย้งและประหลาด แต่กลับกลมกลืนกันอย่างสมบูรณ์ บอกเล่าความลี้ลับแห่งการเปลี่ยนแปลงจากชีวิตสู่ความตาย
ยูโรสไม่อาจนั่งอยู่ในเทวสถานได้อีกต่อไป สิ่งใดตำแหน่งเทพ กฎเกณฑ์ ล้วนถูกเขาทิ้งไว้เบื้องหลัง
ลมตะวันออกรอบกายพลันปั่นป่วน ฉีกเมฆชั้นแล้วชั้นเล่า กลายเป็นเงาร่างพุ่งทะยานข้ามนภา มุ่งหน้าสู่ทะเลตะวันออกอย่างรวดเร็ว
ตำแหน่งของเกาะคาสต์คือทิศตะวันออกของเทวสถานพอดี นี่คือที่พำนักที่เขาเลือกให้คานาสโดยเฉพาะ เพื่อที่จะได้มองเห็นจากระยะไกลด้วยลมตะวันออกทุกวัน ปกป้องความปลอดภัยของคานาส
แต่วันนี้ ดินแดนบริสุทธิ์ที่เขาเลือกด้วยมือของตัวเอง กลับเกิดการเปลี่ยนแปลงที่เขาคาดไม่ถึง
————
ขณะนี้ บนยอดผา สายลมอ่อนพัดผ่านสม่ำเสมอ สงบเช่นเคย
เทพปฐมกาลแห่งสายลมอ่อนที่ลอยละล่องมั่นคงเต็มที่แล้ว สั่นไหวเบา ๆ ท่ามกลางนั้น จิตสำนึกอันเลือนรางแต่ชัดเจนอย่างยิ่ง ค่อย ๆ ตื่นขึ้น
วิญญาณยังคงเป็นวิญญาณของคานาส เพียงแต่แข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก
ครั้งนี้ เขาได้หลุดพ้นจากร่างเนื้อมนุษย์ที่อ่อนแอโดยสิ้นเชิง เป็นอิสระจากพันธนาการแห่งกึ่งเทพ กลายเป็นเทพเจ้า
ร่างที่แท้จริงของเทพเจ้า คือเทพปฐมกาล
และเทพปฐมกาลของเทพปฐมกาล สื่อถึงส่วนหนึ่งของโลก ไม่สามารถถูกทำลายด้วยพลังภายนอก
นี่คือต้นกำเนิดอันสูงส่งยิ่งของเทพปฐมกาล
เทพปฐมกาลแบกรับอำนาจฟ้าดิน หยั่งรากในปฐมธาตุของโลก เป็นหนึ่งเดียวกับโลก
โลกไม่ดับสูญ ปฐมเทพไม่ตาย
จากนี้ไป เขาคือสายลมอ่อน และสายลมอ่อนก็คือเขา
“ความรู้สึกนี้ มันแปลกมาก......”
เทพปฐมกาลแห่งสายลมอ่อนเปล่งแสงอ่อน ๆ นี่คือปรากฏการณ์ธรรมชาติที่เกิดจากความผันผวนของจิตวิญญาณคานาส
ในการรับรู้ของคานาสตอนนี้ ทั่วทั้งโลก ณ ที่ใดที่มีลมพัดผ่าน ที่นั่นย่อมมีจิตสำนึกของเขาสะท้อนอยู่
ความหนาวเหน็บของลมเหนือ ความวุ่นวายของลมใต้ ความร่อนเร่ของลมตะวันตก ความตายตัวของลมตะวันออก จังหวะการเคลื่อนไหวของสายลมทั้งปวงในโลก การเปลี่ยนแปลงของกระแสอากาศ สภาพทั้งมวลที่สิ่งมีชีวิตถูกลมรบกวน ล้วนสะท้อนอยู่ในจิตวิญญาณของเขาอย่างชัดเจน ไม่มีสิ่งใดตกหล่น
“บิดา......”
เสียงแห่งสายลมเลือนรางดังขึ้นเบา ๆ น้ำเสียงอ่อนโยน
เขารับรู้ได้ชัดเจน กลิ่นอายเทพแห่งลมตะวันออกอันอบอุ่นคุ้นเคย กำลังข้ามทะเลนับหมื่นลี้ เร่งรุดมาหาเขาอย่างสุดกำลัง
แสงบนขอบฟ้ามาถึงในพริบตา
ร่างของยูโรสปรากฏบนยอดผากะทันหัน ดวงตาที่เคยอบอุ่นยิ้มแย้ม บัดนี้เต็มไปด้วยความสับสนหวาดกลัวและสิ้นหวัง
เขามองไปรอบ ๆ ยอดผาอันว่างเปล่าอย่างรีบร้อน ก้อนหินแปลกตายังคงอยู่ สายลมทะเลยังคงพัด แต่กลับไม่พบชุดโทกาสีขาวบริสุทธิ์ผืนนั้น ไม่เห็นร่างของเด็กหนุ่มที่ยืนรอการกลับมาของเขาทุกวันท่ามกลางสายลม
คงมีเพียงสายลมอ่อนอันอ่อนโยน ที่โอบล้อมเขาอยู่ ไม่อยากห่างหาย ราวกับอาลัยอาวรณ์ ราวกับปลอบโยน
สายลมอ่อนเส้นหนึ่งพัดผ่านคิ้วที่ขมวดมุ่นและปลายนิ้วที่สั่นเทาของเขาเบา ๆ
ว่านอนสอนง่ายและอ่อนโยน เช่นเดียวกับเมื่อก่อน เด็กน้อยและเด็กหนุ่มที่อิงแอบอยู่ในอ้อมกอดของเขา
ภายในสายลม ความรักอันบริสุทธิ์อ่อนโยนไหลรินอย่างช้า ๆ บอกเล่าถึงความปลอดภัยอย่างเงียบงัน
ยูโรสยืนนิ่งงันอยู่กับที่ จิตใจสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง นานนักกว่าจะกลืนน้ำลายลงคอ ด้วยเสียงสั่นเครือที่แทบไม่อยากเชื่อ พูดเบา ๆ ว่า:
“คานาส..... นี่เจ้า..... เป็นเทพเจ้าแล้วหรือ?”
ในฐานะเทพที่ถูกต้องตามทำเนียม เขามองเห็นแก่นแท้ของเทพปฐมกาลสีเขียวหม่นเม็ดนั้นได้ในพริบตา
นั่นคือเทพปฐมกาลที่สูงศักดิ์และหายากที่สุด
และบนเทพปฐมกาลแห่งสายลมอ่อนที่อ่อนเยาว์แต่ไม่ซ้ำใครเม็ดนี้ กลับประทับตราจิตวิญญาณของคานาสอย่างชัดเจนและครบถ้วน
“อื้ม.....”
เสียงของคานาสดังขึ้น งุ่มง่ามเล็กน้อย และเต็มไปด้วยความเขินอายของคนที่ทำผิดแล้วถูกผู้ใหญ่จับได้
เขาไม่รู้ว่าตัวเองกลายเป็นเทพเจ้าได้อย่างไร
ในความทรงจำของเขา เขาจำได้เพียงว่ากำลังเตรียมของขวัญให้บิดาอยู่ แล้วจู่ ๆ ก็กลายเป็นเทพเจ้าผู้สูงส่งอย่างน่างงงวย
“ดี..... ดีมาก.....”
ยูโรสร้องไห้ด้วยความดีใจ
เขาไม่คิดว่าลูกชายของตัวเองจะสามารถเป็นเทพเจ้าได้ด้วยความพยายามของตัวเอง ยังเป็นเทพปฐมกาลเช่นเดียวกับเขาอีกด้วย