บนจอสวรรค์ ลาน่าชวนเอเธอร์กับพายมอนไปเที่ยวหมู่บ้านวิมาราอย่างกระตือรือร้น
ระหว่างทาง พวกเขากำจัดเขตมรณะที่เพิ่งเกิดขึ้นแห่งหนึ่ง ลาน่าเห็นเอเธอร์กำจัดเขตมรณะได้ทั้งที่ไม่มีดวงตาเทพ จึงมองเขาด้วยแววตาชื่นชม
“เก่งจังเลย! เอเธอร์ นายเนี่ย… เก่งเกินไปแล้ว!”
จากนั้นลาน่าก็ตื่นเต้นจนชวนเอเธอร์เข้าร่วมกลุ่มยามป่า เธอคิดว่าถ้ามีสมาชิกเก่งกาจอย่างเอเธอร์ กลุ่มยามป่าของพวกเธอจะต้องควบคุมเขตมรณะและปกป้องป่าได้ดียิ่งขึ้นแน่
“ลาน่า ใจเย็น ๆ หน่อย”
เมื่อเห็นลาน่ากระตือรือร้นเกินไป เอเธอร์ก็รีบปลอบเธอ
พายมอนนึกอะไรขึ้นได้ จึงรีบเปลี่ยนเรื่อง “อ๊ะ จริงสิ พอพูดถึงป่าแล้ว ฉันมีเรื่องอยากถามลาน่าอยู่… เอเธอร์ นายยังจำสิ่งมีชีวิตประหลาดที่เราเคยเจอได้ไหม?”
“สิ่งมีชีวิตประหลาดหมายถึง…?” เป็นไปตามคาด พอได้ยินคำถาม ลาน่าก็ถูกเบี่ยงเบนความสนใจไปสำเร็จ
เอเธอร์จึงเล่าคร่าว ๆ ถึงสิ่งมีชีวิตประหลาดที่พวกเขาเคยเจอ มันกลม ๆ เหมือนกะหล่ำปลี
พอฟังจบ ลาน่าก็เข้าใจทันที “อ๋อ… ฟังดูแล้วน่าจะเป็น ‘อารันนารา’ ในตำนานนะ ภูตตัวเล็ก ๆ กลม ๆ หน้าตาเหมือนพืช เป็นผู้พำนักในป่าและวิญญาณผู้พิทักษ์ต้นไม้”
“...แต่โดยทั่วไปแล้ว ทุกคนก็คิดว่านี่เป็นแค่ตำนานนะ เอเธอร์ พวกนายไม่ได้จำ ‘หมูเห็ด’ ผิดไปหรือ?” ลาน่าถามอย่างสงสัย
พายมอนส่ายหน้า ยืนยันว่าพวกเขาเห็นสิ่งที่ไม่ใช่หมูเห็ดแน่นอน