เมื่อเห็นภาพตรงหน้า เซียวที่ตระหนักได้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นก็พลันลนลาน
“โคลัมบีนา!!!”
เขาร้องลั่น พลังธาตุที่ปั่นป่วนอยู่ในกายปะทุขึ้นอีกครั้ง สะบัดพลังของด็อกเตอร์ออกไปอย่างแรง ก่อนจะทะยานตัวพุ่งไปข้างหน้า ยื่นมือคว้าหาหนุ่มสาว
“อย่า!!!”
ในชั่วขณะนั้น เสียงดนตรีอ่อนโยนพลันดังขึ้น ท่ามกลางถ้ำลึกลับที่เต็มไปด้วยทะเลบุปผา ทั้งสองได้พบกันอีกครั้ง ราวกับวันแรกที่พบหน้า
ความทรงจำในอดีตที่ผ่านมาผุดขึ้นมาทีละภาพ
การต่อสู้ที่พวกเขาเคยร่วมฝ่าฟัน เทศกาลของเมืองนาชา ความทรงจำเหล่านั้นทำให้หนุ่มสาวตัดสินใจสละตัวเองในท้ายที่สุด เช่นเดียวกับโซลินทิส ร่วงหล่นไปยังมิติลึกลับเบื้องหลัง
ส่วนเซียวที่ทุ่มสุดกำลังพุ่งเข้าไปหมายจะคว้าหนุ่มสาวไว้ ก็ไม่ต่างจากเรลิลที่ไม่อาจคว้าโซลินทิสเอาไว้ได้
เขาทำได้เพียงมองดูมิตินั้นปิดลงต่อหน้าต่อตา สูญเสียเงาของหนุ่มสาวไปโดยสิ้นเชิง
เมื่อหนุ่มสาวหายไป พลังของสามเดือนก็เสียสมดุล ไยจันทราของโคเง็ตสึเริ่มต่อต้านการควบคุมของด็อกเตอร์
ด็อกเตอร์คำรามลั่น “โลกอันแข็งทื่อนี้ ยังคิดจะขัดขวางฉันอีกหรือ...!”
ขณะที่เอ่ย พลังของเขาก็ปะทุขึ้น ฝืนกดพลังของไยจันทราทั้งสองดวงเอาไว้ กาลอวกาศที่ถูกหยุดนิ่งก็แตกสลายตามไปด้วย
แท่นรองแตกกระจาย เซียวมองไม่เห็นสิ่งใดและร่วงหล่นจากที่สูงอย่างไร้เรี่ยวแรง
เขาทำได้เพียงตะโกนอย่างสิ้นหวังว่า “โคลัมบีนา...”
จากนั้นก็ร่วงลงทะเลไปพร้อมกับการ์ดอวยพรใบหนึ่ง