กรูปอฟ
เมื่อได้ยินจอสวรรค์เอ่ยถึงอดีตของสการามูช
เหล่าผู้บริหารต่างมองสการามูชที่เพิ่งลงมือสังหารศัตรูที่เกลียดชังไปเมื่อครู่โดยไม่รู้ตัว สีหน้าฉายแววประหลาดใจ
โดยเฉพาะหุ่นไม้
ในเมื่อทั้งคู่ต่างเป็นชีวิตจักรกลที่ถูกสร้างขึ้น เธอกับสการามูชก็น่าจะเป็นคนที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันที่สุด
แต่ในความเป็นจริง พวกเขามีเรื่องเกี่ยวข้องกันแค่ในด้านงานวิจัยเท่านั้น แทบไม่มีปฏิสัมพันธ์ส่วนตัวกันเลย
เมื่อเทียบกันแล้ว คุณหนูสาวกลับมีโอกาสติดต่อกับสการามูชมากกว่าเสียอีก
แต่ก็อย่างที่จอสวรรค์พูดไว้ คนสองคนนี้เข้ากับใครได้ยากพอกัน อารมณ์ร้อน แถมปากร้าย ระหว่างกันมีแต่คำเยาะเย้ยถากถาง ไม่รู้สึกถึงความสนิทสนมส่วนตัวเลยแม้แต่น้อย
ที่แท้เขาก็มีอดีตแบบนี้ด้วยเหรอ?
“เชอะ มองอะไรของนาย? อย่าบอกนะว่าเชื่อเรื่องไร้สาระที่จอสวรรค์พูดจริง ๆ”
สการามูชทำหน้าบึ้ง จ้องหุ่นไม้ด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร
“หรือว่าโมดูลความคิดเชิงตรรกะของนายสนิมขึ้นแล้ว ถึงได้แยกแยะและตีความเรื่องง่าย ๆ แบบนี้ไม่ได้”
“ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันก็ไม่ขัดข้องที่จะช่วยซ่อมให้ในฐานะเพื่อนร่วมงาน”
“ถือโอกาสช่วยปรับปรุงโมดูลการต่อสู้ของนายไปด้วย ไม่อย่างนั้น ต่อให้ไม่มีโดตอเร่แล้ว ก็ใช่ว่านายจะไม่ตายด้วยน้ำมือใครสักคน”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หุ่นไม้ก็แค่นเสียงเบา ๆ ก่อนเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย “ถ้าอย่างนั้นก็ขอบใจมากนะ”
“แต่ร่างกายของนายที่มีไว้ต่อสู้ในอะบิสอย่างเดียว ต่อสู้พอถูไถได้ก็จริง แต่เรื่องซ่อมแซมกับออกแบบน่ะ นายไม่ไหวหรอก”