อินาซึมะ เท็นเรียวบูเกียว
“เอฟอนโซ?”
พอได้ยินชื่อนี้ คูโจว ซาระก็หรี่ตาลง ก่อนจะเข้าใจได้ทันที
“ไม่ชอบมาพากลเลย เอฟอนโซคนนี้ดูมีปัญหาใหญ่ทีเดียว”
“ฉันจำได้ว่า ก่อนหน้านี้ก็มีเด็กหายตัวไป และเด็กคนนั้นบอกว่าเข้าไปในป่าเพราะในป่ามียาที่รักษาดวงตาของคุณปู่ได้ ใช่ไหม”
“ก็เด็กผู้หญิงที่ชื่อสุดาเบย์คนนั้นไง”
คูโจว ซาระมีสีหน้าเคร่งขรึม ตอนเอ่ยถึงสุดาเบย์ แก้มของเธอถึงกับแดงขึ้นเล็กน้อย
เหตุผลที่เธอจำได้แม่นยำขนาดนั้น ก็เพราะเด็กหญิงคนนั้นชอบพี่สาวคนสวยมาก ตอนที่นักเดินทางเล่านิทานให้ฟัง ก็พูดถึงเรื่องที่เกี่ยวกับพี่สาวธาตุสายฟ้า
คูโจว ซาระเองก็เป็นพี่สาวธาตุสายฟ้าเหมือนกัน จึงยิ่งประทับใจสุดาเบย์เป็นพิเศษ
“ครั้งเดียวอาจเรียกว่าบังเอิญได้ แต่เกิดขึ้นแบบนี้ถึงสองครั้ง มันดูจงใจเกินไปหน่อยนะ”
“เอฟอนโซจงใจเล่าเรื่องเกี่ยวกับป่าให้พวกเด็ก ๆ ฟัง อาศัยความห่วงใยที่พวกเขามีต่อคนในครอบครัว กับนิสัยชอบต่อต้านของเด็ก ๆ หลอกล่อให้พวกเขาเข้าไปในป่า”
“เขาคิดจะทำอะไรกันแน่? แล้วทีมค้นหาและช่วยเหลือล่ะ ที่เขากระตือรือร้นขนาดนั้น ตกลงต้องการตามหาเด็กจริง ๆ หรือว่า...”
ยิ่งพูด สีหน้าของคูโจว ซาระก็ยิ่งเคร่งขรึม ความสงสัยที่มีต่อเอฟอนโซก็ยิ่งเพิ่มขึ้น
ชิกาโนอิง เฮโซเองก็ทำหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะเสริมขึ้นมา
“ยังมีอีกเรื่องครับ”
“ไม่ทราบว่าท่านคูโจว ซาระสังเกตเห็นหรือเปล่า ตอนที่นักเดินทางขวางพวกฟาตุยเมื่อครู่ พวกเขามีปฏิกิริยาต่อชื่อเอฟอนโซ”