หลินหว่านซิงมองข้อความแล้วชะงักไปหนึ่งวินาที ก่อนตอบกลับไปว่า：【ห้องถ่ายทอดสดของนางเงียบเหงา ไม่ค่อยจำเป็นต้องมีผู้ดูแลห้องคอยควบคุมความเห็น】
วินาทีถัดมา เสียงติ๊งต่องดังขึ้นอีกครั้ง มีข้อความส่งเข้ามาใหม่
คราวนี้เป็นข้อความจากลู่หราน：【ทายได้ว่าศัตรูจะตีมังกร เป็นพื้นฐานอยู่แล้ว เรื่องนี้ไม่ยาก ข้าก็ทำได้】
หลินหว่านซิงยกมือกุมหน้าผาก เรื่องนี้จะตอบอย่างไรดีนะ?
คิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ส่งข้อความกลับไปว่า：【แน่นอน ข้าเชื่อมั่นในฝีมือของเจ้า】
การถ่ายทอดสดของเหอเสี่ยวเฟยใกล้จบลงแล้ว
นางกลับเข้าห้องตามปกติ แล้วพูดกับหลินหว่านซิงว่า “มาเถอะ รางวัล!”
ปกติเวลาพวกนางเล่นเกมด้วยกันสองคน ช่วงไม่กี่นาทีสุดท้ายหลินหว่านซิงจะร้องเพลงให้ฟังหนึ่งเพลง เพื่อปิดท้ายการเล่นเกมด้วยกันอย่างหวานชื่น
เหอเสี่ยวเฟยลืมไปว่ากำลังถ่ายทอดสด จึงเผลอทำตามความเคยชินเดิมออกมา
หลินหว่านซิงไม่ได้ติดใจอะไร นางถามว่า “อยากฟังเพลงอะไร?”
เหอเสี่ยวเฟยตอบว่า “วันนี้ไม่เลือกเพลงหรอก เจ้าร้องอะไรก็ได้สักเพลง”
ช่วงนี้หลินหว่านซิงเพิ่งฝึกร้องเพลงใหม่ และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่นางร้องให้คนอื่นฟัง
นางเปิดดนตรีคลอแล้วเริ่มร้อง
เป็นเพลงรักจังหวะสดใส เพลงประกอบละครรักวัยรุ่นเรื่องหนึ่งที่กำลังโด่งดังในช่วงนี้
เสียงของหลินหว่านซิงใสกังวาน อ่อนหวาน ทั้งยังแฝงความขี้เล่นไว้นิด ๆ ทำให้เพลงนี้ออกมาสมบูรณ์แบบ
ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดต่างฟังกันจนเคลิบเคลิ้ม
กระทั่งนางร้องจบ ทุกคนถึงนึกขึ้นได้ว่าควรส่งข้อความบนหน้าจอ
【สวรรค์! ข้าจะไปติดตามบัญชีวิดีโอของน้องสาวคนนี้】
【ซ่านซ่าน มองทางนี้หน่อย ข้าเป็นแฟนคลับมา 3 ปีแล้ว!】
【ข้าก็อยากพาน้องซ่านซ่านเล่นเกมด้วย!】
เสียงของเหอเสี่ยวเฟยดังขึ้นในห้องถ่ายทอดสด “การถ่ายทอดสดวันนี้จบลงเท่านี้ ขอบคุณทุกคนที่อยู่เป็นเพื่อน แล้วพบกันใหม่!”