อวิ๋นซูกะพริบตาปริบๆ "พูดตามตรง ฉันเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน"
จี้ซือหย่วนที่นั่งอยู่ข้างๆ เงียบๆ เทนมอุ่นให้เธอแก้วหนึ่ง แล้วถอนหายใจ "เซี่ยอวิ๋นซู ตอนนี้เธอฉลาดแกมโกงขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ"
คิดได้ยังไงกัน ใช้วิธี "ใส่ร้าย" โครงการเมืองท่าแบบนี้ บีบให้โครงการเมืองท่าถอนตัวออกจากเมืองเผิงเฉิงไป แล้วตัวเองค่อยเก็บกำไรก้อนโตอยู่เบื้องหลัง
เขาพูดยังไม่ทันจบ ก็ถูกโจวเหม่ยเจินตบไปที่หนึ่ง "พูดอะไรไร้สาระ อวิ๋นซูนี่คือการแข่งขันทางการค้าปกติ จะฉลาดแกมโกงอะไรกัน? เอาแต่ตั้งใจวาดรูปของตัวเองไปเถอะ ทรัพย์สมบัติในบ้านไม่ต้องให้เธอกังวลหรอก กับสมองแบบเธอ เดี๋ยวไม่ช้าก็เร็วก็ต้องหมดตัว!"
โชคดีที่ตอนนั้นให้เด็กคนที่สองไปเรียนวาดรูป ตอนนี้เปิดนิทรรศการภาพ ยังได้คนชื่นชมไปทั่ว ถ้าตอนนั้นให้ไปเรียนสถาปัตยกรรมอย่างไม่เต็มใจนัก กลับมาสืบทอดกิจการครอบครัว ช่วยจี้ซืออานทำงาน
เดี๋ยวซืออานคงต้องเหนื่อยใจเพิ่มขึ้นอีกเรื่องน้องชายคนนี้ ตอนนี้ก็ดีแล้ว
จี้ซืออานมองเขายิ้มๆ "สมน้ำหน้า"
จี้ซือหย่วน: "..."
นี่ยังเป็นพี่ชายแท้ๆ ของเขาอยู่หรือเปล่า!
โจวเหม่ยเจินไม่สนใจลูกชายสองคนนี้ เธอหันไปยิ้มให้เซี่ยอวิ๋นซู "พอเรื่องนี้จบลง จะกลับเมืองไห่เฉิงแล้วใช่ไหม?"
เซี่ยอวิ๋นซูกุมมือเธอไว้ "ท่านแม่บุญธรรม ฉันยังไงก็ต้องกลับมาเมืองเผิงเฉิงอีกแน่นอน"
โครงการฮวาจิ่งหยวนของเมืองเผิงเฉิงกับโครงการเมืองน้ำพุร้อน อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาหลายปี แล้วยังมีโครงการใหม่ พัฒนารีสอร์ทน้ำพุร้อน คิดว่าไม่ห้าหกปีคงไม่เสร็จแน่