จี้ซือหย่วนปวดหัวจะขาด “ไม่ต้องสนใจเธอเลย เด็กคนเดียวเอง”
น้ำเสียงว่ากล่าว แต่ฟังออกว่าแฝงความเอ็นดู เขาสนิทกับลูกพี่ลูกน้องคนนี้ดี
เซี่ยอวิ๋นซูก็รีบร้อนใจไม่ใช่เล่น ถ้าไม่เช่นนั้นคงไม่ลงมือทำร้ายลูกพี่ลูกน้องของตระกูลจี้ต่อหน้า จึงตั้งใจว่าจะหาโอกาสไปขอโทษเด็กหญิงในภายหลัง ที่จริงแล้วซ่งหมิงจูดูอายุราว 18–19 เท่านั้น ยังเล็กกว่าเธอเสียอีก
การทำงานของจี้ซือหย่วนช่วงนี้รอบคอบกว่าตอนอยู่เมืองไห่เฉิงมาก เขาพาเซี่ยอวิ๋นซูขับรถไปหาจี้ซืออานโดยตรง “พี่ใหญ่รู้จักคนเยอะ แถวสถานีรถไฟน่ะมีแต่พวกเกลียวชั่ว จะตามหาคนต้องขอความช่วยเหลือจากหัวหน้าฝูงเล็ก ๆ”
สมัยที่ออกตามหาซินซิน พวกเขาก็เคยต้องเจรจากับพวกอันธพาลพาลุ๊กพาลิกเหล่านี้ไม่น้อย แถบสถานีรถไฟเป็นเขตอิทธิพลของพี่ต้าเฟย ขอเขาช่วยเมื่อไรรับรองตามหาเจอแน่
กัวไช่เซียพาลูกสองคนมาถึงเมืองเผิงเฉิงจริง ๆ เธอแบกถุงใหญ่ใบหนึ่ง มือหนึ่งจูงลูกหนึ่งคน ออกเดินทางจากหมู่บ้านด้วยรถเกวียนวัวไปอำเภอ ต่อด้วยรถโดยสารไปเมืองหลวงจังหวัด แล้วจึงขึ้นรถไฟ
พอได้ขึ้นรถไฟ ทั้งร่างเหนื่อยล้าจนแทบจะทรุด แต่ก็ยังไม่กล้าหลับ
เธอไม่ได้โง่เขลาอย่างที่หลี่เชิ่งลี่คิด แม้ปกติจะไม่อ่านหนังสือพิมพ์ไม่ดูโทรทัศน์ แต่นั่งอยู่ในหมู่บ้านฟังคนที่ออกไปทำมาหากินบ่อย ๆ พูดคุยเล่นเมื่อยามว่าง ก็รู้ว่าข้างนอกคนเลวเยอะแยะ โดยเฉพาะพวกค้ามนุษย์ที่ลักเด็กไปขาย ห้ามเด็ดขาดที่จะพูดกับคนแปลกหน้า