กลิ่นหอมโชยออกมาทีละนิดๆ อาหารปิ้งย่างถูกจัดส่งไปถึงมือลูกค้าทีละชิ้น หลายคนแทบรอไม่ไหว พอได้ของตัวเองก็รีบกินทันที ทุกคนที่ได้ชิมต่างก็ชมเปาะแปะ
ทั้งกลิ่นหอมและเสียงชมเชยจากคนรอบข้างช่วยเรียกแขกให้มาหาอู๋ฟานมากขึ้นเรื่อยๆ จนเขาต้องขะมักเขม้นปิ้งย่างไม่หยุดหย่อนตั้งแต่ต้นจนจบ
ธุรกิจวันนี้เรียกได้ว่าดีที่สุดเท่าที่อู๋ฟานเคยขายบาร์บีคิวมาเลยก็ว่าได้ หน้าร้านของเขามีคนต่อคิวรอตลอดเวลา ทำให้อู๋ฟานที่ไม่ได้เตรียมตัวไว้ก่อน ขายของจนเกลี้ยงก่อนเที่ยงคืนไม่ถึงด้วยซ้ำ
"ขอโทษนะครับ ของหมดแล้ว ถ้าอยากกินมาก็ค่อยมาวันพรุ่งนี้นะครับ" อู๋ฟานพูดกับลูกค้าที่ยังรอซื้ออยู่หน้าร้าน
"ไม่ใช่แล้ว! ผมต่อคิวมาตั้งสิบนาทีได้แล้วนะเฮีย เผาไรให้ผมก็ได้ทั้งนั้นแหละ"
"ใช่สิ ได้กลิ่นหอมขนาดนี้ ฉันทนมานานแล้ว ถ้าวันนี้ไม่ได้กิน ฉันว่าคืนนี้ฉันคงนอนไม่หลับ"
"เฮียเอ๊ย ไม่ว่ายังไงนะ ตอนนี้มันกี่โมงแล้ว ของหมดได้ยังไง เตรียมของมาน้อยไปหน่อยแล้วมั้ง"
"แล้วก็โต๊ะ เก้าอี้ก็มีน้อยไปด้วย"
เห็นได้ชัดว่าการที่บาร์บีคิวของอู๋ฟานขายหมด สร้างความไม่พอใจให้หลายคน บ้างก็รออยู่พักหนึ่งแล้วยังไม่ได้กินสักคำ บ้างก็กินไปแล้วพอใจในรสชาติอยากซื้อเพิ่ม แต่ไม่ว่าจะกรณีไหน ตอนนี้ก็ซื้อไม่ได้แล้ว จะไม่ให้หงุดหงิดได้ยังไง