หืม? นั่นอะไร?
ในขณะที่อู๋ฟานกำลังหมดหวังอยู่บ้าง ก็จู่ๆ ก็เห็นที่เพดานอุโมงค์เหมืองด้านบน มีหินรูปทรงกรวยมหึมาก้อนหนึ่ง กำลังจะร่วงหล่นลงมาแล้ว อู๋ฟานเห็นก็ตาเป็นประกาย คิดหาทางออกได้
ในเวลานี้ ราชาหนูขนทองตัวนั้นก็พุ่งเข้ามาหาอู๋ฟานอีกครั้ง อู๋ฟานกัดฟันอดทนกับความเจ็บปวด กระโดดขึ้นอีกครั้ง ทว่า เพราะกลัวว่าจะชนกับเพดานอุโมงค์เหมือง อู๋ฟานจึงไม่กล้ากระโดดสูงเกินไปนัก และพลั่วเก็บยาในมือของเขาก็ฟาดออกไปอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ เขาไม่ได้ฟาดใส่ราชาหนูขนทอง แต่ฟาดไปที่หินก้อนใหญ่ที่กำลังจะร่วงหล่นอยู่นั้นต่างหาก
“ตุบ!”
“ตุบ!”
พลั่วเก็บยาของอู๋ฟานฟาดเข้ากับหินก้อนใหญ่ ในเวลาเดียวกัน ราชาหนูขนทองก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง และฟาดเข้าใส่ที่ขาของอู๋ฟาน
อู๋ฟานถูกฟาดกระเด็นออกไปอีกครั้ง พลังเลือดทั้งร่างเหลือเพียงเส้นเลือดเส้นบางๆ เกือบจะถูกฆ่าตาย และราชาหนูขนทองตัวนั้นกลับยืนอยู่ตรงนั้น จ้องมองอู๋ฟานอย่างเยาะเย้ย
อู๋ฟานไม่ได้สนใจคำเยาะเย้ยของราชาหนูขนทอง แต่กลับมองไปที่หินก้อนใหญ่ที่เขาฟาดไป หินก้อนใหญ่นั้นเมื่อก่อนก็ใกล้จะร่วงหล่นอยู่แล้ว หลังจากถูกอู๋ฟานฟาดอย่างหนัก ก็ยิ่งสั่นไหวรุนแรงมากขึ้น ในที่สุด ในขณะที่ราชาหนูขนทองกำลังจะพุ่งเข้าหาอู๋ฟานอีกครั้ง หินก้อนใหญ่ก็ร่วงหล่นลงมาจากเพดานอุโมงค์เหมือง
ราชาหนูขนทองดูเหมือนจะได้ยินเสียงผิดปกติ รู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ดี รีบเงยหน้าขึ้นมองด้านบนโดยสัญชาตญาณ จากนั้นมันก็เห็นเงาดำก้อนหนึ่ง พุ่งลงมาหามัน ยังไม่ทันที่มันจะทันตั้งตัว หินรูปทรงกรวยก้อนนั้นก็ทับลงบนร่างของมัน ส่วนที่แหลมที่สุดยิ่งเสียบเข้าไปในร่างกายของมันโดยตรง