หลังจากออกจากบ้านผู้เฒ่าหัวหน้าหมู่บ้าน อู๋ฟานก็รีบมุ่งหน้าไปยังเขาหลังหมู่บ้าน แล้วกลับเข้าไปในถ้ำแห่งนั้นอีกครั้ง
ตอนนี้อู๋ฟานขาดเงินอย่างมาก เขาต้องรีบหาเงินให้ได้โดยเร็ว เพื่อนำไปใช้หนี้ผู้เฒ่าหัวหน้าหมู่บ้าน มีเพียงทำเช่นนั้น เขาจึงจะได้ครอบครองเขาหลังหมู่บ้านทั้งหมดอย่างแท้จริง
ยิ่งไปกว่านั้น อู๋ฟานไม่ได้คิดจะรับสัมปทานแค่ปีเดียว เขาอยากรับสัมปทานรวดเดียวสิบปี! เพราะกลัวว่ากำแพงโลหะจะถูกเปิดเผย อู๋ฟานจึงไม่อาจขายแร่โลหะจำนวนมากในเวลาอันสั้นได้ ไม่เช่นนั้นย่อมทำให้คนอื่นสงสัย อีกทั้งเขายังมีเพียงคนเดียว แรงงานจึงมีจำกัด แถมการขุดแร่ก็เหน็ดเหนื่อย ด้วยเหตุนี้อู๋ฟานจึงคาดว่าความเร็วในการขุดแร่ของตนคงไม่สูงนัก เขาจำเป็นต้องรับสัมปทานเขาหลังหมู่บ้านทั้งหมดไว้เป็นเวลานาน ถึงจะค่อย ๆ ขุดแร่ได้อย่างเป็นระเบียบ
“ได้รับแร่เหล็กชั้นดีหนึ่งก้อน”
“ได้รับแร่เงินชั้นดีหนึ่งก้อน”
“ได้รับหินออบซิเดียนชั้นดีหนึ่งก้อน”
...
เสียงแจ้งเตือนราวกับเครื่องจักรดังขึ้นข้างหูไม่ขาดสาย
“แร่ชั้นดีนี่ต่างกันจริง ๆ ก่อนหน้านี้ตอนที่ได้แร่คุณภาพต่ำ ไม่เห็นมีเสียงแจ้งเตือนอะไรเลย ตอนนี้กลับดังไม่หยุด” อู๋ฟานพูดกับตัวเองพลางจัดเก็บแร่
เป้มีช่องอยู่เพียงสิบช่อง ในจำนวนนั้นสองช่องใส่พลั่วเก็บยาและพลั่วขุดแร่ไว้ ดังนั้นอู๋ฟานจึงใส่แร่ได้ครั้งละแปดก้อนเท่านั้น