เซิ่งหน่วนกลับไปที่โรงแรมของกองถ่าย คืนวันนั้น ซุนหยิง ซูเจียเหริน และเวินหานสามคนพอเลิกงานก็มาที่ห้องของเธอพร้อมกันเพื่อเยี่ยม
พอเห็นแผลที่แขนของเธอ ซุนหยิงก็อุทาน : “เธอนี่กล้าจริงๆ น้ำนิ่งที่ลึกขนาดนั้นยังกล้าลงไป”
เซิ่งหน่วนพูดอย่างจนใจ : “เขาคือพี่ชายของฉัน ฉันจะปล่อยให้เขาไม่ดูแลไม่ได้”
จริงๆ แล้ว ซุนหยิงกับพวกเธอรู้เรื่องของสองคนนั้นมาตั้งแต่วันที่เซิ่งหน่วนกับกู้เจียวทะเลาะกันต่อหน้า ทีนี้พอเห็นว่าเซิ่งหน่วนไม่ได้คิดจะปิดบัง พวกเธอก็เลยไม่แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอีก
“ถึงจะเป็นพี่ชายเธอ เธอก็ต้องดูแลชีวิตตัวเองก่อนสิ ดูแขนนี่สิ”
เซิ่งหน่วนขยับแขน ทำเอาซูเจียเหรินตกใจรีบกดไว้ : “อย่าขยับสิ”
เซิ่งหน่วนยิ้มแล้วพูด : “ก็แค่ดูน่ากลัว ไม่เป็นไรหรอก ฉันจะระวังตัวหน่อย… ขอบคุณที่วันนี้ให้เมิ่งเมิ่งช่วยฉันนะ”
เวินหานนั่งอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย พูดพลางลิ้นจดๆ : “ถ้าฉันมีน้องสาวแบบนี้ล่ะก็ ฝันก็คงจะยิ้มออก”
นั่งอยู่สักพักใหญ่ ทั้งสามคนก็ลากลับไป
ในห้องเหลือเธอคนเดียว เซิ่งหน่วนหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาแล้วเข้าไปในห้องไลฟ์สดของโจวลั่ว
โจวลั่วกำลังไลฟ์สดอยู่ พอเห็นชื่อเล่นที่คุ้นเคยก็เกือบจะเอ่ยปากทักโดยไม่ทันคิด แต่ก็ชะงักไปชั่วครู่ แล้วก็เห็นได้ชัดว่าเขากัดฟันเล็กน้อย สุดท้ายก็เอ่ยออกมาอย่างไม่เต็มใจนัก : “ยินดีต้อนรับ ดอกไม้ผลิบานร่ำรวย…”
ข้างล่างมีคนถามว่าทำไมไม่เรียกคุณป้าซะล่ะ โจวลั่วมุมปากกระตุกเล็กน้อย แล้วกัดฟันพูด : “เธอเป็นคนหลอกลวง เธอแก่กว่าฉันแค่ปีเดียวเอง”
ชั่วพริบตาเดียว ห้องไลฟ์สดของโจวลั่วก็แตกคึกคักขึ้นมาทันที
เป็นเวลานานแล้วที่คำว่า “คุณป้า” เป็นหัวข้อที่คนในห้องไลฟ์สดของเขาชอบแซวกัน และก็เป็นหัวข้อที่คนอื่นกับพวกต่อต้านแอนตี้แฟนใช้โจมตีเขาด้วย แต่ตอนนี้ โจวลั่วกลับพูดว่า “ดอกไม้ผลิบานร่ำรวย” ไม่ใช่คุณป้าวัยกลางคน แต่เป็นสาววัยรุ่น
คนที่มีไอดีหน้าตาคุ้นๆ หลายคนเริ่มส่งเสียงแหย่กัน
“ไม่มีรูปไม่มีหลักฐาน!”
“คุณป้าคะ มีคนสงสัยว่าคุณไม่ใช่ป้า รบกวนส่งรูปมาหน่อยให้พวกเขาหุบปากไปเลย”
“เอาล่ะ……คุณป้าอย่าโพสต์รูปเลย ฉันเชื่อคุณ”