หลังเรื่องบนภูเขาเมื่อวาน ชูหลานลงเขาแล้วมุดกลับไปที่ห้องในที่พักหนุ่มผู้รู้ทันที
เขาอยากไปหาเซิ่งหน่วนเพื่ออธิบาย แต่ปวดศีรษะจะแตกคลื่นไส้จนไปไหนไม่ไหว ซูเหวินก็เป็นอาการเดียวกัน ทั้งสองจำเป็นต้องฉีดยา แต่ไม่มีใครกล้าไปตามเซิ่งหน่วน สุดท้ายต้องให้หนุ่มผู้รู้อีกคนจากหมู่บ้านข้างเคียงไปตามเจ้าหน้าที่สาธารณสุขมา
เรื่องของทั้งสองคนนี้จึงเล็ดลัดไปถึงหมู่บ้านข้างเคียง
แม้แต่สวีโย่วกั๋วยังถูกปลุกตื่น แต่ตอนเกิดเหตุมีหนุ่มผู้รู้อยู่ด้วยเพียงไม่กี่คน อีกทั้งชายโสดหญิงโสดทั้งคู่ แม้จะเสื่อมเสียศีลธรรมแต่ก็ไม่ได้ฝ่าฝืนกฎหมาย สวีโย่วกั๋วจึงทำเป็นตาไม่เห็นหูไม่ได้ยินต่อไป
ในหมู่บ้าน เกือบทุกครัวเรือนต่างพูดถึงเรื่องที่หนุ่มผู้รู้สองคนไปกุ๊กกิ๊กกันบนเขา...แล้วก็ได้ยินว่าเป็นเพื่อนสนิทของหนุ่มผู้รู้เซิ่งกับคนที่โตมาด้วยกันกับหนุ่มผู้รู้เซิ่งน่ะ
หนุ่มผู้รู้เซิ่งนี่น่าสงสารจริง ๆ คนเลวสองคนนั้นมันไม่ใช่คน!
เหมือนฟังมาว่าเกี่ยวกับเห็ดกะโหลกชมพู?
ใครจะไปสนใจเรื่องนั้น สรุปก็คือสองคนนั้นไปมีสิ่งลับแล๊บกัน แถมยังโดนจับได้คาหนังคาเขาอีกต่างหาก
ชูหลานกับซูเหวินนอนหลับไปทั้งวันทั้งคืน จนเช้าวันรุ่งขึ้นถึงจะได้สติ ชูหลานลุกขึ้นมาก็รีบแต่งตัวแล้วมุ่งไปสถานีอนามัยเพื่อหาเซิ่งหน่วน แต่พอถึงก็พบว่าซูเหวินมาถึงก่อนแล้ว
ซูเหวินอ่านท่าทีของชูหลานออกแล้วว่าเขาเอนเอียงไปทางที่ยอมฉีกหน้ากับเธอก็ไม่ยอมรับผิดชอบ...นั่นคือผลที่แย่ที่สุด
ถ้าชูหลานผลักความรับผิดชอบทั้งหมดให้เธอ บอกว่าเขาบริสุทธิ์ ด้วยความรักที่เซิ่งหน่วนมีให้ชูหลาน ถ้าใจอ่อนให้อภัยเขา คนที่จะเดือดร้อนก็จะมีเพียงเธอ ซูเหวิน เท่านั้น