รุ'มดำกลืนสองเงาลงไปแล้วระเบิดหายไปพร้อมเสียงดังกึกก้อง
เทียนเจาสิบสามยืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น ข้างหูยังคงสะท้อนเสียงวัยรุ่นที่ไม่เคี่ยวกรากดังแต่ก่อน แววบริสุทธิ์ปนอยู่เล็กน้อย
ผู้ศรัทธาทั้งหมดแห่งศาลเทพเทียนเจ้าล้วนเป็นพวกโหดเหี้ยมสุดชีวิต ไม่เคยมีความผูกพันแบบพี่น้องสำนักเดียวกันต่อกันเลย
เมื่อเทียนเจาสิบหกเสนอเรื่องร่วมมือกัน ที่เขาแกล้งทำทีลังเลก็เพียงเพื่อจะหว่านล้อมใช้ประโยชน์จากอีกฝ่ายเท่านั้น… แต่เขาไม่เคยคิดว่า สิบหกกับเขานั้นจริงใจอย่างแท้จริง
เมื่อครู่ที่เฮย์หู่พุ่งเข้าโจมตี สิบหกเสียสละตัวเข้าปกป้องเขา… และตอนนี้ ยิ่งถึงขั้นพลีชีพช่วยเขา ตกลงไปในรุ'มดำพร้อมกัน
นึกถึงภาพวัยรุ่นที่เพิ่งบอกเขาอย่างขมขื่นและตื่นตระหนกว่าให้แก้แค้นแทน หัวของเทียนเจาสิบสามก็ค่อย ๆ เงยขึ้นมองไปยังเทียนเจาสิบตรงหน้า
“เขาแค่ไม่อยากเป็นสิบหกอีกต่อไปเท่านั้นเอง… ผิดตรงไหน?”
เทียนเจาสิบสามไม่รู้ว่าตัวเองเป็นธรรมให้เทียนเจาสิบหกหรือเป็นธรรมให้ตัวเองกันแน่ ดวงตาของเขากะทันหันกลับเป็นสีดำสนิทเคร่งเครียด แวบเดียว ก็พุ่งเข้าโจมตีเทียนเจาสิบเต็มรูปแบบ
“เขาเป็นคนแรกที่ปกป้องฉัน เขาให้ฉันแก้แค้นให้เขา ดังนั้น… ตายไปเถอะ!”
ขณะที่นักหยินหยางทั้งสองข้างบนกำลังฆ่าฟันกันจนขาดไม่รู้ฝ่ายไหนจะเอาอยู่ ณ อีกมุมหนึ่ง เซิ่งหน่วนกับฉินเนี่ยตกลงมาในหลุมฝังศพทั้งคู่ โดยมีเซิ่งหน่วนตกตามหลังไป
รอบด้านมืดสนิท เซิ่งหน่วนยังไม่ทันมองเห็นสภาพรอบตัว ก็รู้สึกได้ถึงพลังชั่วร้ายหนาเหนียวคลั่งไคล้ ตามด้วยเสียงคำรามทุ้มต่ำที่แม้จะเบาแต่กลับทำให้จิตวิญญาณสั่นสะท้าน
“ฮร้า…”
ช่วงวินาทีที่กำลังจะทุบลงกระทบพื้น เธอถูกฉินเนี่ยกระชากตัวไป แล้วก็ร่วงหล่นทั้งแรงลงในอ้อมอกของอีกฝ่าย
หมาใหญ่ฉินก็ยังมีน้ำใจอยู่เหมือนกันนะ
เซิ่งหน่วนคิดประชดในใจพลางดิ้นลุกขึ้นจากอ้อมกอดฉินเนี่ย เงยหน้าขึ้นมอง แล้วก็อึ้งงงานไปชั่วขณะ