ในห้องส่วนตัวที่เงียบสงบ กู้เจียวทรุดตัวลงนั่งบนพื้น กอดหนังสือเล่มนั้นไว้แล้วหัวเราะออกมา ไหล่ของเธอสั่นเทาไม่หยุด เมื่อเงยหน้าขึ้น ในดวงตามีทั้งความประหลาดใจและความยินดีระคนกัน...
ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้!
โลกใบนี้ที่แท้ก็เป็นหนังสือเล่มหนึ่ง ที่แท้ ก็เป็นหนังสือ!
ตอนที่กู้เจียวเพิ่งเห็นหนังสือในอ้อมแขน วินาทีแรกเธอเกือบคิดว่ามีใครมาล้อเล่น แต่เมื่อเธอเห็นเนื้อหาข้างใน ทั้งคนก็ตะลึงงัน
ที่แท้ก็เหมือนกันเป๊ะ ทุกอย่างที่เขียนในหนังสือ ที่เกี่ยวข้องกับเธอ ล้วนเหมือนกันหมด... จนถึงตอนนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างก็เป็นไปตามที่เขียนไว้ในหนังสือ
เธอรีบพลิกไปข้างหลังอย่างอดใจไม่ไหว แล้วก็เห็นว่าเซิ่งหน่วนทำทุกอย่างเพราะความอิจฉาเธอ ทะเลาะกับพ่อแม่ตระกูลเซิ่ง จนถูกพ่อแม่ตระกูลกู้รังเกียจ
วางแผนทำให้เธอเสียตัว ถึงขั้นวางยาเธอ... ผลสุดท้ายกลับถูกโจวลั่วจ้างคนมาข่มขืน สุดท้ายเพราะความแค้นที่มีต่อเธอ จึงตายจากอุบัติเหตุทางรถยนต์
กู้เจียวเต็มไปด้วยความสะใจ อารมณ์หงุดหงิดเพราะวันเกิดก็พลอยหายไปหมด
เธอยังคิดว่าเซิ่งหน่วนสงบนิ่งเฉยอย่างที่แสดงออกมาภายนอกซะอีก ที่แท้ก็แค่เสแสร้ง... ที่แท้ เซิ่งหน่วนอิจฉาจนจะบ้าคลั่งแล้ว!
ตอนนี้เอง กู้เจียวก็เห็นปากกาที่ตกอยู่ข้างๆ บนพื้น นิ่งไปครู่หนึ่ง เธอก้มลงเก็บปากกาขึ้นมา วินาทีนั้นเอง เธอก็เห็นตัวหนังสือส่วนหนึ่งในหนังสือเล่มนั้นกลายเป็นสีเทาจางๆ
และเนื้อหาส่วนนั้น ล้วนเกี่ยวข้องกับเซิ่งหน่วนทั้งหมด
สายตากู้เจียววูบไหว พลิกหนังสือมาที่ปัจจุบัน... ในหนังสือเขียนไว้ว่า เตี๋ยวหลินกับพวกกำลังดื่มเหล้ากับเซิ่งหน่วน
กู้เจียวมองปากกาในมือ แล้วลองเขียนลงบนหนังสือ: ทุกคนดื่มจนเมา ทยอยกันกลับไป เหลือเพียงเซิ่งหน่วนที่เมามายคนเดียว จากนั้น เธอก็เจอกลุ่มคนเมา...