ชายผู้นั้นถูกจับมาทำการทดลองทุกครั้งก็เจ็บปวดจนแทบไม่มีสติ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครลงมือกับเขา... ที่ยังจำอาจารย์สกุลเซิ่งได้ ก็เพราะมีเพียงการทดลองของอาจารย์สกุลเซิ่งเท่านั้นที่พวกเขาจะได้ยาระงับความเจ็บปวด
สำหรับคนอื่นๆ พวกเขาเป็นเพียงวัตถุทดลอง ไม่ว่าจะเพื่อความแม่นยำของผลการทดลองหรือเพื่อประหยัดยา คนพวกนั้นก็ไม่มีทางใช้ยาระงับปวดกับพวกเขา
ยังไงพวกเขาก็ไม่ตายหรอก
อาจารย์เต๋งเตรียมของเสร็จก็เดินมาที่ข้างโต๊ะผ่าตัด เห็นสวิตช์ยาระงับปวดถูกเปิดอยู่ คิ้วก็ขมวดเข้าหากันทันที: "เธอไม่จำเป็นต้องทำเรื่องฟุ่มเฟือยแบบนี้ พวกเขาไม่ตายหรอก"
เซิ่งหน่วนรู้ดีว่าคนพวกนี้ไม่เคยคิดว่าวัตถุทดลองเป็นคน จึงไม่ได้เถียงอะไร แค่ส่งเสียงรับอย่างว่าง่าย ดูเหมือนมือใหม่ที่ไม่รู้กติกาของที่นี่
อาจารย์เต๋งสีหน้าไม่พอใจ: "พอแล้ว เธอออกไปได้ ไว้ฉันจะจัดงานง่ายๆ ให้เธอเอง"
เซิ่งหน่วนยิ้ม: "ได้ค่ะ ขอบคุณอาจารย์เต๋ง"
พูดจบ เธอก็หมุนตัวเดินออกไป เดินไปก็ถอดถุงมือไป พร้อมกับได้รู้เรื่องราวของนักวิจัยพวกนี้และพ่อแม่ของร่างเดิมจากฝ่ายบริการลูกค้า
ปรากฏว่าพ่อแม่ของร่างเดิมถูกคนในสถาบันวิจัยฆ่าตาย
สามีภรรยาเซิ่งหยวนเหอมีความสามารถด้านงานวิจัยสูง สถาบันขาดพวกเขาไม่ได้ พวกเขาจึงมีสิทธิ์มีเสียงมาก
และพวกเขาคัดค้านการทดลองมนุษย์โดยไม่จำเป็นมาตลอด ย้ำว่าควรทดลองกับสัตว์ให้มากขึ้น ค่อยทำการทดลองมนุษย์เมื่อมีความจำเป็นจริงๆ เท่านั้น
ในสายตาของสามีภรรยาเซิ่งหยวนเหอ การทดลองมนุษย์เป็นการกระทำที่ไร้มนุษยธรรม พวกเขาจำเป็นต้องเข้าร่วมเพื่อความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์มนุษย์... แต่ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะยอมรับการทดลองมนุษย์ที่ถลำลึกมากขึ้นเรื่อยๆ