ทันทีที่ฉินเนี่ยก้าวเข้ามาใกล้ เซิ่งหน่วนก็รู้สึกได้ว่าความเย็นเยียบรอบกายค่อย ๆ จางหายไปอย่างรวดเร็ว
ชัดเจนว่าสายเลือดของเขาเริ่มตื่นขึ้นแล้ว บาดแผลฟื้นฟูไปได้มากกว่าครึ่ง แม้แต่คุณสมบัติในการดูดความอบอุ่นยังทำได้ดีขึ้นกว่าเดิม
เซิ่งหน่วนมองเขาพลางยิ้มหวาน "ห้าแสน ขอเลือดแค่แก้วเล็ก ได้ไหม"
จากท่าทีของฉินเนี่ยเมื่อก่อน เธอคิดว่าดีลนี้ไม่น่ามีปัญหา แต่ไม่คิดว่าเพิ่งพูดจบ เขากับปฏิเสธใบหน้าเฉยชา "ไม่ได้"
เซิ่งหน่วนอึ้งงง "ทำไมล่ะ"
ฉินเนี่ย "เพราะฉันไม่เต็มใจ"
เซิ่งหน่วน ได้แต่เงียบ
เห็นฉินเนี่ยหมุนตัวกำลังจะเดินจากไป เซิ่งหน่วนพุ่งลุกขึ้นยืนทันที "เอ่อ... งั้นไม่เอาเลือดก็ได้ กลางคืนนอนกับฉันก็ได้นะ"
ฉินเนี่ยเหลือบมองเธอหนึ่งครั้ง "ห้าแสน?"
เซิ่งหน่วนขำออกมาด้วยความโมโห "คุณนึกว่าคุณเป็นพระเอกหนังเงียบๆ นักเหรอ!"
สีหน้าฉินเนี่ยมืดครึ้มทันที หันหลังกำลังจะเดินออกไป เซิ่งหน่วนสะบัดตัวลุกขึ้นกระโจนเข้าไปดึงตัวเขาเอาไว้ "ห้าแสน ห้าแสน!"
ห้าแสนน่ะคือเงินซื้อเลือด พอใช้ได้อีกหลายวัน แต่ตอนนี้กลายเป็นค่านอนที่ได้แค่วันเดียว เสียทุนหนักมาก
แต่เจ้านี่ก็แกล้งหูได้แกล้งตาได้จริง ๆ ตอนนี้เธอก็ยังอยากหลีกเลี่ยงการใช้บัตรชีวิตไปทำให้ความสัมพันธ์บานปลายกับเขา ก็ได้แต่ใช้เงินเป็นบันไดลง
เฮงซวยเลย งั้นทั้งวันเธอทำเงินให้เขาอย่างนี้เนี่ยนะ??
เซิ่งหน่วนตกลงปลงใจ ฉินเนี่ยเหลือบมองหนึ่งครั้ง แล้วเดินไปที่ขอบเตียงล้มตัวลงนอนเฉย ๆ ท่าทางเหมือนไม่ใส่ใจอะไรเลยสักนิด
เซิ่งหน่วนนึกถึงเงินห้าแสนนั้น แล้วมองท่าทีของเขาที่นอนแผ่หละเหมือนศพก็รู้สึกเสียของจนใจหาย
แต่โชคดีที่พอนอนลงฝั่งในของเตียงแล้ว ความเย็นเยียบเจือความชั่วร้ายนั้นก็ไม่มีอีกต่อไป ข้าง ๆ ตัวเขาอบอุ่นสบายน่าพึงพอใจ เธอหลับตาลงแล้วหลับสบายได้อย่างรวดเร็ว