มีดสั้นในแขนเสื้อของเซี่ยหลานไถลลงมาอยู่ในมือเรียบร้อยแล้ว พร้อมสำหรับการเอาชีวิตเป็นเดิมพัน แต่เมื่อเขาผลักประตูเปิดออกด้วยเสียงดังโครม และเห็นภาพข้างใน เขากลับอึ้งงันไปตรงนั้น
ในห้อง เซิ่งหน่วนนั่งเล่นไพ่อยู่ที่โต๊ะกับสิ่งแปลกประหลาดสามตน
……เมื่อเห็นเขาพุ่งเข้ามา เธอกะพริบตาปริบ ๆ "พี่ชาย?"
ใบหน้าของเซี่ยหลานมืดหม่นทันที ไม่พูดไม่จา หันหลังจะเดินออกไป
เซิ่งหน่วนพุ่งลุกขึ้นโอบกอดแขนเขาเอาไว้ ใบหน้าเบ่งบานเป็นประกายทันที "พี่ชายคิดว่าหนูมีอันตราย เลยมาช่วยหนูใช่ไหมล่ะ?"
เธอรีบพูด "พี่อย่าโกรธสิ หนูไม่ได้โกหก พี่สาวทั้งสามคนนี่ใจดีกับหนูถึงได้มาเล่นไพ่ด้วยกัน ทุกอย่างที่หนูเล่าให้ฟังน่ะจริงหมด"
เจ้าผีน้อยแทบจะแขวนคอติดกับแขนเขา "พี่ชายยังเป็นห่วงหนูอยู่อีก หนูดีใจจริง ๆ นะ"
ขณะนั้น คู่ไพ่ทั้งสามที่เต็มตัวไปด้วยบรรยากาศเยือกเย็นลุกขึ้น จ้องเซี่ยหลานอย่างราวเร้น หนึ่งในนั้นยังดูดน้ำลายเสียงดัง "คนเป็นๆ นี่นา"
ดวงตาของเซี่ยหลานเบิกแคบมองไปทันที
เซิ่งหน่วนรีบดึงเขามาไว้ด้านหลัง รีบพูดจาหวานกับผีหญิงเย็นเยียบทั้งสาม "พี่สาวทั้งหลาย คนนี้คือพี่ชายของหนู"
ขณะพูดไป เธอก็ส่งธนบัตรยมโลกกองที่เพิ่งได้จากการเล่นไพ่ไปให้ "สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ จากหนู ขอร้องเถอะค่ะพี่สาว อย่ายากเย็นกับพี่ชายหนูเลย"
ท่าทีเย็นชาของผีหญิงทั้งหลายตึงค้างไปชั่วขณะ แล้วใบหน้าซีดขาวแข็งทื่อก็แผดเผยรอยยิ้ม
"โอ๊ย ไม่ถูกต้องหรอก แบบนี้มันไม่ถูกต้องเลย……"
ปากบอกไม่ถูกต้อง แต่อุ้งมือผีสีขาวเขียวก็แอบหยิบธนบัตรยมโลกใส่กระเป๋าตัวเองอย่างไม่ให้ใครสังเกต
เซิ่งหน่วนทำหน้าซื่อสุด ๆ "ก็ควรจะน่า พี่สาวทั้งหลายดูแลหนูดีขนาดนี้ ยังช่วยขับไล่พี่สาวใจร้าย ๆ ข้างนอกออกไปอีก นี่เป็นน้ำใจจากหนูถึงพี่สาวทุกคนค่ะ"