น้ำเสียงของอิ้งเฉินพลันกลายเป็นแข็งทื่อเยือกเย็น เขาจ้องมองเซิ่งหน่วนอย่างเงียบงัน “เจ้าเป็นใคร? กับจอมมารซีเฉินเสวี่ย มีความเกี่ยวข้องกันอย่างไรกันแน่?”
ความฝันเมื่อครู่ ไม่ใช่ ไม่ใช่ความฝัน… เธอทุ่มเทชีวิตปกป้องซีเฉินเสวี่ย แม้ต้องส่งตัวเองเข้าไปใต้ใบดาบของจอมกระบี่
ด้วยระดับการบำเพ็ญของจอมกระบี่แล้ว ดาบเพียงหนึ่งเส้นที่ทะลุหัวใจย่อมทำให้วิญญาณแตกสลายไร้ชาติต่อไป แต่เธอกลับยอมแม้กระทั่งวิญญาณแตกสลาย เพื่อจอมมารอย่างซีเฉินเสวี่ย
และจากท่าทางของสองคนเวลาอยู่ด้วยกัน เธอไม่มีทางเป็นเพียงปีศาจน้อยไร้ค่าคนหนึ่งได้เลย
ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจของอิ้งเฉิน ความคิดที่เขาไม่อยากคิดอยู่แล้ว แต่ก็ไม่อาจหลอกลวงตัวเองต่อไปได้อีก — เธอหลอกเขา
เธอปกปิดตัวตน ตั้งใจอยู่เคียงข้างเขา
แต่…ทำไม?
ทุกครั้งที่นึกถึงความหลงใหลที่มีต่อเธอช่วงวันหลังๆ ที่เขาหยิบยื่นหัวใจทั้งดวงให้เธอ ไร้ซึ่งความเย็นชามีเหตุผลดังแต่ก่อนแม้แต่นิด หัวใจของอิ้งเฉินก็รู้สึกเย็นเจี๊ยบซ้ำแล้วซ้ำเล่า
น้ำเสียงของเขาตึงเครียด “เซิ่งหน่วน ตอบมา”
เซิ่งหน่วนมึนงงไปทั้งตัว
เธอไม่เข้าใจว่าทำไมอิ้งเฉินถึงถามขึ้นมากะทันหัน แต่เธอรู้ว่าต้องมีสาเหตุแน่ ต้องมีบางอย่างที่เธอไม่รู้ได้เกิดขึ้นแน่นอน
ไม่นานฝ่ายบริการลูกค้าก็สืบข้อมูลได้ น้ำเสียงก็เริ่มขัดสะดุด “เจ้าของร่าง ตามคลื่นข้อมูลที่ถูกซ่อนไว้ ตอนที่คุณกับซีเฉินเสวี่ยย้อนกลับไปอดีต อิ้งเฉินอยู่ใกล้คุณตลอด จิตสำนึกของเขาก็ถูกลากย้อนกลับไปด้วย”
ฝ่ายบริการลูกค้าพูดเสียงเบาลึกลับ “ทุกครั้งเขาเห็นเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างคุณกับซีเฉินเสวี่ยตลอด…”
เซิ่งหน่วนแข็งค้างไปทั้งตัวทันที