มาถึงลานจอดรถ เซิ่งหน่วนกระตือรือร้นเดินไปที่ประตูรถเปิดให้ฉินเนี่ยด้วยท่าทีออดอ้อน
ฉินเนี่ยชำเลืองมองท่าทางหวังดีไม่มีประโยชน์นั้น แล้วลงไปนั่งในรถด้วยสีหน้าเรียบเฉย
พอไปถึงที่หมาย เซิ่งหน่วนถึงได้รู้ว่าที่นี่คือไซต์ก่อสร้างแห่งหนึ่ง จากนั้นเธอก็ทราบจากฝ่ายบริการลูกค้าว่าไซต์นี้เพิ่งเกิดเรื่องขึ้น คนงานร่วงจากตึกเสียชีวิตติดต่อกันสองคน จึงต้องหยุดการก่อสร้างไว้
ภายนอกไซต์มีกล้องวงจรปิด เธอจึงจอดรถเอาไว้ค่อนข้างไกล แล้วลงจากรถเดินตามฉินเนี่ยเข้าไปในไซต์
เป็นโครงการหมู่บ้านที่พัฒนาใหม่ ตัวตึกหลายหลังสร้างเสร็จเกือบสมบูรณ์แล้ว แต่ก็ต้องหยุดลงเพราะอุบัติเหตุความปลอดภัย
เพียงก้าวเข้ามาในไซต์ เซิ่งหน่วนก็รู้สึกได้ถึงพลังอาฆาตที่หนาวเหน็บเย็นยะเยือก เธอที่รู้จักประเมินสถานการณ์จึงรีบรีบเร่งเดินตามให้เข้าไปใกล้ฉินเนี่ยมากขึ้น
ช่วงนั้นเอง จากตึกที่ยังสร้างไม่เสร็จก็ดังเสียงกระทบดังกึกก้อง เป็นเสียงโลหะปะทะกัน ที่แหลมคมจนน่ารำคาญยิ่งในยามค่ำคืนแบบนี้
เซิ่งหน่วนเงยหน้ามองไป เห็นเงาร่างหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากหน้าต่างชั้นยี่สิบเศษ แล้วกระแทกพื้นดังโครมลงไม่ไกลนัก
เสียงกรีดร้องสิ้นสุดลงทันทีในตอนที่ลงพื้น จากนั้น เงาร่างบนพื้นก็หายไป
เซิ่งหน่วนเลื่อนสายตาจากพื้นแล้วเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง…ช่วงนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
"พวกคุณเป็นใครมาจากไหน?"
เธอหันกลับไป ก็เห็นชายวัยกลางคนในชุดรักษาความปลอดภัยยืนอยู่ที่นั่น จ้องมองพวกเขาตาไม่กะพริบ ใบหน้าซีดเขียว ดูลึกลับน่าขนลุก
เซิ่งหน่วนขมวดคิ้วไม่พูดอะไร ส่วนฉินเนี่ยแถมยังไม่เหลียวกลับไปด้วยซ้ำ
เห็นทั้งสองคนกลับไม่หวาดกลัว ยามรักษาความปลอดภัยนั้นก็หัวเราะคิกคักอย่างเจ้าเล่ห์ จากนั้นร่างก็กลายเป็นท่าทางเต็มไปด้วยเลือดที่แหลกลาญเสียเฉียบพลัน แล้วพุ่งเข้าใส่เซิ่งหน่วนทันที