เป็นเวลาเช้าตรู่ เมืองผู้ลี้ภัยมีควันจากเตาไฟลอยขึ้นเป็นระยะ และในทันใดนั้น เสียงโลหะกระทบกันดังกึกก้องก็ดังขึ้น ลาว่ายไปทั่วทั้งเมืองในพริบตา
นั่นคือสัญญาณเตือนว่าเมืองผู้ลี้ภัยถูกโจมตี
ทุกคนต่างรู้กันดีว่า เมื่อได้ยินเสียงเตือนต้องรีบหยิบเสบียงเอาตัวรอดแล้วมารวมกันที่ตลาดโดยเร็วที่สุด ห้ามเสียเวลาแม้แต่น้อย
ไม่ช้าคนในเมืองผู้ลี้ภัยก็ลุกขึ้นขยับกันทั้งเมือง เสียงอึกทึกโกลาหลดังไปทุกทิศ…
เหลียนเฉียวและผู้รับผิดชอบอีกไม่กี่คนยืนนับจำนวนคนอยู่ตรงนั้น ผู้ลี้ภัยแบกลากเด็กเฒ่าเด็กแด่กับเสบียงเอาตัวรอดที่มีอยู่หยิบมือเดียวเดินมาทยอยกันต่อเนื่อง
ยังมีคนจำนวนน้อยที่ยืนอืดอาดอยู่ เหลียนเฉียวหน้าเย็นชา “คนที่มาถึงแล้วขึ้นรถกันก่อน มาก่อนได้ก่อน คนขับระวังให้ดี ขับไปทางตะวันออก 50 กิโลเมตรสู่ฐานพิษไฟ ส่งคนชุดแรกถึงแล้วรีบวนกลับมาทันที ห้ามเสียเวลา”
บริเวณพื้นที่ว่างลึกเข้าไปสุดของตลาดจอดรถเรียงเป็นแถว ล้วนแต่พังยับทั้งนั้น มีทั้งรถโดยสาร รถบรรทุก และรถยนต์
ทุกคนพากันขึ้นรถบรรทุกกันก่อนอย่างเป็นระเบียบ ได้ที่หนึ่งคือหนึ่ง แล้วจึงไล่ไปที่รถโดยสาร…
พอรถบรรทุกคันแรกคำราวขับออกนอกเมืองไป คนที่เชื่องช้ากันอยู่ถึงได้รู้สึกตัวทีหลังว่ากลัวขึ้นมา
จะทิ้งเมืองหนีกันเร็วขนาดนี้ได้ยังไง?
เรื่องใหญ่แน่แล้ว!
เซิ่งหน่วนยืนมองผู้คนบางคนหน้าเสียหน้าตกใจ บางคนร้องไห้สะอื้นเบา ๆ ตื่นตูมกันขึ้นรถ ขณะที่หูข้าง ๆ คือเสียงของฝ่ายบริการลูกค้า
ฝ่ายบริการลูกค้าค้นข้อมูลที่เกี่ยวข้องแล้ว
ในโครงเรื่องเดิม กลุ่มซอมบี้กลายพันธุ์ระลอกนี้กวาดล้างฐานผู้ลี้ภัยลงอย่างง่ายดาย แปลงผู้คนหลายร้อยคนในฐานให้กลายเป็นซอมบี้กลายพันธุ์ ก่อนที่คลื่นซอมบี้จะเคลื่อนไปรวมพลังที่ฐานหมาป่าต่อไป