วันจันทร์ เซิ่งหน่วนยังไม่กลับบ้าน กู้หรานลงเวรเช้าแล้วกลับมาถึงบ้าน พอเพิ่งก้าวเข้าประตูก็สังเกตเห็นว่าสีหน้าของพ่อแม่ผิดไปจากปกติ ที่อีกฝั่งของพ่อ ที่เขี่ยบุหรี่เต็มไปด้วยก้นบุหรี่
เขาชะงักครู่หนึ่ง แล้วเดินไปหา "พ่อ แม่ เกิดอะไรขึ้น"
กู้เจิ้งกั๋วกับเยว่หลิงมองหน้ากัน ท่าทางลังเล พูดอยู่ในปากแล้วหยุดไปหลายครั้งกว่าจะเอ่ยออกมา
"อาราน... หน่วนหน่วนน่ะ... เธอไม่ใช่น้องสาวของเธอ"
กู้หรานสะดุ้งสุดตัว "เกิดอะไรขึ้น?"
ทันทีถัดมา เขาก็รู้ความจริงทั้งหมดจากปากพ่อแม่
ครั้งก่อนที่ตระกูลเซิ่งมาตามหาตัว เขามาพร้อมผลตรวจดีเอ็นเอของกู้เจียวกับสามีภรรยาตระกูลเซิ่ง กู้เจิ้งกั๋วกับเยว่หลิงตกตะลึงมาก จึงพากู้เจียวไปตรวจอีกครั้ง แล้วจึงได้รู้ว่าลูกสาวที่เลี้ยงมาเกือบยี่สิบปีนั้น จริง ๆ ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเอง
ทางตระกูลเซิ่งก็บอกให้พาเซิ่งหน่วนไปตรวจด้วย แต่ตอนนั้นทั้งสองใจมัวตัดสินใจแล้วว่าต้องเป็นการสลับทารกกันระหว่างสองตระกูลแน่ ๆ จึงส่งตรวจช้าไปสองวัน ตัวอย่างก็หายไปเฉยเลย
เมื่อไม่กี่วันก่อน ทั้งสองยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่ ๆ จึงหยิบเส้นผมของเซิ่งหน่วนส่งตรวจใหม่
เดิมทีคิดว่าแค่เดินขบวนพิธีให้ใจสบาย แต่ไม่คิดว่าเซิ่งหน่วนจะไม่มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดกับพวกเขาเช่นกัน
กู้หรานตัวแข็งทั้งตัว "แล้วเจียวเจียวล่ะ?"
เยว่หลิงเช็ดน้ำตาที่หางตา "เจียวเจียวเป็นลูกของตระกูลเซิ่งจริง ๆ แม่กับพ่อตั้งแต่เมื่อวานจนถึงวันนี้อยู่ที่โรงพยาบาล แม่สืบดูแล้ว วันนั้นในห้องผู้ป่วยเดียวกันมีผู้หญิงเร่ร่อนที่ศูนย์ช่วยเหลือส่งมาด้วยคนหนึ่ง... เธอกอดลูกออกจากโรงพยาบาลไปในวันนั้นเลย คือเธอนั่นแหละที่พาน้องสาวของเธอไป"