เซิ่งซีหมิงเดินเข้ามาในห้องถึงได้เห็นว่าลูกสาวกำลังให้เสี่ยวเถาสาวใช้ค้ำประคองให้ดื่มน้ำอยู่ ชายหนุ่มดีใจจนหน้าเบิกบานทันที "หน่วนหน่วน น้องสาวตื่นแล้วสินะ"
ต้นฉบับร่างที่เป็นเจ้าของร่างหมดสติไปก็เพียงเพราะโดนความเย็นสะเทือนปนเปื้อนพลังบูรณ์อธรรมเข้าไป เมื่อตื่นขึ้นมาก็ไม่มีเรื่องอื่นใดเป็นห่วงอีกแล้ว เซิ่งซีหมิงเพิ่งจะโล่งอกอย่างจำใจได้
บอกข้อควรระวังต่าง ๆ นานาให้เสี่ยวเถาฟังเป็นเรียงจบ ชายหนุ่มยังส่งป้ายชะตาของฉินเนี่ยให้เซิ่งหน่วนก่อนจะหมุนตัวออกไปยุ่งกับเรื่องของตัวเอง
เซิ่งหน่วนมองแผ่นหยกสีขาวที่มีเส้นเลือดแทรกอยู่ในมือ คิ้วเรียวขมวดขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่ให้ใครสังเกตเห็น
ตระกูลฉินมีวิชาลับชนิดหนึ่ง คือฉีดเลือดพร้อมเศษวิญญาณชิ้นหนึ่งของคนลงไปในแผ่นหยกแล้วใช้วิธีลับบรรจุเป็นป้ายชะตา ก็จะสามารถควบคุมชีวิตและความตายของคนคนหนึ่งได้
เพียงบีบป้ายชะตาแน่นพร้อมร่างคาถาก็จะทำร้ายผู้ที่ถูกผูกไว้ได้ ส่วนถ้าทำลายป้ายชะตาลงโดยตรง คนนั้นก็จะตายคาทันที
นี่เป็นวิธีที่ใช้รับมือศัตรูในสมัยก่อน ไม่คิดว่าตระกูลฉินจะเพื่อควบคุมฉินเนี่ยไว้ใช้หนี้ ถึงกับเอามาใช้กับฉินเนี่ยที่มีเลือดเนื้อของตระกูลฉินอยู่ในตัว
ก็เลยไม่แปลกใจที่ในเนื้อเรื่องเดิม ฉินเนี่ยถึงได้เกลียดชังคนของตระกูลฉินและตระกูลเซิ่งขนาดนั้นในภายหลัง...
เซิ่งหน่วนเก็บป้ายชะตาแล้วหันไปมองนอกหน้าต่าง ชายหนุ่มผมสั้นสับวุ่นกำลังคุกเข่าอยู่ตรงนั้นเปลือยกลางลำตัว เส้นสายพละของแขนและชายโครงไม่ถึงกับพร่าเลื่อนเกินไป แต่เต็มไปด้วยพลังที่พร้อมระเบิดออกมาเมื่อใดก็ได้
สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิกายที่เย็นเฉียบกับลมหายใจเหลวลอย เซิ่งหน่วนไม่สงสัยเลยว่าถ้าฉินเนี่ยไม่ถูกป้ายชะตาควบคุมไว้ คงเหวี่ยงหมัดเดียวเธอกระเด็นตาย... แม้ตอนนี้เขาจะสูญสลายพลังยมทูตไปแล้วก็ตาม
ความเย็นซ่านอีกระลอกพลอนอบเข้ามา เซิ่งหน่วนมองเสี่ยวเถาที่ยังใส่เสื้อผ้าบางเบาอยู่ข้าง ๆ แล้วถอดถอนใจก่อนจะเอ่ยขึ้น "ให้ฉินเนี่ยใส่เสื้อผ้าแล้วเข้ามา"