แสงราตรีเข้มข้น เงาร่างหนึ่งพุ่งเข้าสู่ตำหนักโยวเยว่ราวภูตปีศาจ ทันทีที่ถึงเตียงของเยียนเจียงเสวียนก็ทรุดคุกเข่าลง เสียงเต็มเปี่ยมไปด้วยความโกรธเคืองอาฆาตที่กลั้นเอาไว้
"องครักษ์เงาซื่อจิ่วมาขอรับโทษ ข้าน้อยมาช้าเกินไป"
นายคนนี้คือองครักษ์เงาที่เคยติดตามเยียนเจียงเสวียนออกศึกมาก่อน วันที่เขาเกิดเหตุ องครักษ์เงาถูกส่งออกไปปฏิบัติภารกิจภายนอก ส่วนที่เหลืออยู่ข้างกายไม่กี่คนก็ถูกองครักษ์เฉียนหลงของฮ่องเต้ฉู่ล้อมจับไล่ล่าจนสิ้น ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาใช้วิธีใดหาทางแฝงตัวเข้าวังมาได้
เยียนเจียงเสวียนลืมตาขึ้น "เหลือคนอยู่เท่าไร"
องครักษ์เงาบนพื้นกล่าวอย่างเกรงใจ "ทูลท่านนายท่าน รวมข้าน้อยด้วย…เหลืออยู่ 76 คน"
ล้วนเป็นหน่วยรบหฤหรรษ์ที่รอดชีวิตจากการล้อมปรามสังหารของฮ่องเต้ฉู่มาได้ ดีกว่าที่เยียนเจียงเสวียนคาดคะเนไว้หลายเท่า
ขณะนั้น องครักษ์เงาบนพื้นเอ่ยต่อ "นายท่าน ข้าน้อยแฝงตัวอยู่ในขบวนสวดอ้อนวอนและส่งศพเพื่ออธิษฐานให้ท่านกุ้ยเฟย ก่อนหน้านี้ได้ไปที่ห้องตั้งศพแล้ว ข้าน้อยพบว่า…"
ท่าที่ลังเลไม่กล้าเอ่ยซึ่งหาได้ยากขององครักษ์เงาทำให้เยียนเจียงเสวียนลืมตาขึ้นทันที "พูดมาตรง ๆ"
"ครับ…ข้าน้อยพบว่า โลงศพของท่านกุ้ยเฟยบนห้องตั้งศพนั้น เป็นโลงเปล่า"
คำเดียวเพียงประโยคเดียว เยียนเจียงเสวียนก็อึ้งงัน แต่ทันใดนั้นเขาก็รู้ทันบางสิ่ง…ทั้งตัวจมดิ้นลงสู่สุสานของความโกรธเคืองและความเกลียดชังมหึมาในพริบตา
ตั้งแต่วินาทีที่เขาถูกซุ่มโจมตีกลางกองทัพและเสบียงอาหารของกองกำลังที่เขานำถูกตัดขาด ตอนนั้นเองที่เขาก็ตระหนักว่าฮ่องเต้บนบัลลังก์มังกรผู้เป็นบิดาของเขาต้องการให้เขาตาย
แต่เขาไม่เข้าใจว่าทำไม จนกระทั่งเห็นชายคนนั้นชี้หน้าแม่ของเขาแล้วสบประมาทว่านางเป็นหญิงโสเภณี
เพียงเพราะความระแวงสงสัย ฮ่องเต้โง่เขลาคนนั้นสังหารตาและน้าชายของเขาพร้อมยึดทรัพย์ทั้งตระกูล ตอนนี้ ยังไม่ยอมให้ความสมเกียรติแม้แต่หลังความตายของแม่ของเขาอีก
นางอยู่กับเขามาตลอด 25 ปี แต่ชายคนนั้นกลับทำสิ่งที่ต่ำต้อยยิ่งกว่าสัตว์ได้!