เซิ่งหน่วนไม่รู้เรื่องฉากตาคู่กันระหว่างฉินเนี่ยกับหลู่เชียนก่อนที่เธอจะเดินออกมา ระหว่างที่กำลังจะถึงบ้านตระกูลเซิ่ง เธอมองโทรศัพท์ที่สั่นเป็นแสง แล้วก็เก็บมันไว้อย่างไม่ให้ใครสังเกตเห็น
โจวเพิ่งให้มาสองพันล้าน
เซิ่งหน่วนแอบครุ่นคิดอะไรบางอย่าง...
พอรถเลี้ยวเข้ามาในลานบ้านตระกูลเซิ่ง เธอสูดลมหายใจลึกแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา จากนั้นก็ขอเลขบัญชีของฉินเนี่ย
ฉินเนี่ยเหลือบมองเธอหนึ่งครั้ง แล้วก็เอ่ยเลขบัญชีของตัวเองอย่างช้า ๆ ใจเย็น ๆ
ไม่นานนัก เขาเห็นข้อความแจ้งว่าเงินห้าร้อยล้านเข้าบัญชี
ฉินเนี่ยเงยหน้าขึ้นอย่างกำลังครุ่นคิด แล้วก็เห็นเซิ่งหน่วนเดินลงจากรถพร้อมสีหน้าเย็นชา ปิดประตูรถดังโครม ชัด ๆ เป็นท่าทีของคนที่เสียเลือดเนื้อจนเจ็บปวดหัวใจสุด ๆ
เงินหนึ่งพันล้านถูกแบ่งไปครึ่งหนึ่ง จิตใจทุนนิยมดำมืดของคุณหนูที่เมื่อคราวก่อนแบ่งเงินหนึ่งร้อยล้านให้เขาแค่ห้าร้อยบาทนี่ คงเจ็บจนหัวใจเลือดหยดสินะ
ไม่แปลกเลยที่จะทำหน้าใส่เขา
นี่หรือลืมไปแล้วว่าเมื่อครู่ยังกอดคอเขาแล้วพูดจาหวานหยดย้อยขอร้องให้เขาช่วยอยู่เลย...
ฉินเนี่ยถอนสายตากลับอย่างเฉยเมย แล้วเดินตามเซิ่งหน่วนเข้าไปข้างในอย่างไม่พูดจาสักคำ
เซิ่งหน่วนเดินนำอยู่ข้างหน้า รีบตรวจสอบกับฝ่ายบริการลูกค้า: "เขาไม่ได้สงสัยใช่ไหม?"
ฝ่ายบริการลูกค้า: ...
แสร้งทำท่าทีเสียดายเงินห้าร้อยล้านจนเจ็บหัวใจ เพื่อดึงความสนใจของฉินเนี่ยไปจากความจริงที่ว่าตระกูลโจวให้มาถึงสองพันล้าน
เจ้าของร่างเพื่อจะกลืนเงินไปครึ่งหนึ่งเกือบทั้งหมด ก็ลงมือจริงจังเสียจริง
ขณะที่เซิ่งหน่วนกำลังชื่นใจกับเงินหนึ่งพันห้าร้อยล้านในบัญชีของตัวเองอยู่ตอนดึก ที่อีกฟากหนึ่ง ณ เก๋อผิงหลาน ธุรกิจของสายใหญ่แห่งตระกูลเซิ่ง เซิ่งเยวี่ยกำลังตรวจบัญชีอยู่
เก๋อผิงหลานภายนอกก็เป็นร้านขายของโบราณเหมือนกัน แต่เทียบกับลานอันที่เซิ่งหน่วนได้รับช่วงต่อมาแล้วถูกต้องและหรูหรากว่ามาก ข้าวของโบราณด้านในแทบทั้งหมดเป็นของแท้ แถมเก๋อผิงหลานยังมีชื่อเสียงพอสมควรในวงการ ไม่ใช่ร้านที่เกือบล้มเหลวอย่างลานอันจะเทียบได้