เซิ่งหน่วนนั่งรออยู่ที่โซฟามุมหนึ่งในห้องโถง สักพักโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นเฉิงอวี้
เธอรีบรับสายทันที: "เฉิงอวี้ นายเห็นข่าวลือในเน็ตหรือยัง?"
เฉิงอวี้เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วตอบเสียงต่ำ: "เห็นแล้ว บริษัทเตรียมออกแถลงการณ์ชี้แจงไว้แล้ว แต่...ขอโทษนะ เซิ่งหน่วน ตอนนี้ฉันต้องรีบออกไปก่อน"
เซิ่งหน่วนงงไปครู่หนึ่ง กว่าจะเข้าใจความหมายของคำพูดเขา
เฉิงอวี้เอ่ยด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย: "ฉันโอนเงินให้เธอไปจำนวนหนึ่ง เธอคืนนี้เปิดห้องสวีทที่นี่พักก่อน พรุ่งนี้ฉันให้คนมารับเธอ ได้ไหม?"
"ได้"
เซิ่งหน่วนพยักหน้า: "อย่างนี้ก็ดี จะได้ไม่ให้คนใจร้ายแอบถ่ายอีก นายรีบไปเถอะ ไม่ต้องห่วงฉัน"
ปลายสาย เฉิงอวี้เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยอีกครั้ง: "ขอโทษจริงๆ ฉัน...ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี..."
เซิ่งหน่วนปลอบเขา: "ฉันไม่เป็นไรจริงๆ นายฟังการจัดการของบริษัทเถอะ ตอนนี้รากฐานนายยังไม่มั่นคง รับคลื่นลมไม่ไหว รีบกลับไปเถอะ ไม่ต้องห่วงฉัน"
เฉิงอวี้ตอบรับเสียงเบา
หลังจากวางสาย เซิ่งหน่วนก็เห็นว่าเฉิงอวี้โอนเงินห้าหมื่นให้เธอ เธอขำไม่ออกเลยทีเดียว
อีกด้านหนึ่ง เฉิงอวี้เก็บโทรศัพท์ ตามผู้จัดการส่วนตัวเดินออกจากวิลล่ามาที่ลานจอดรถ
พอถึงลานจอดรถ ก็มีเหล่าปาปารัซซีที่ซ่อนอยู่ในความมืดแห่กันเข้ามาล้อม
"เฉิงอวี้ครับ ขอถามหน่อย ผู้หญิงที่ถูกถ่ายภาพติดมาเป็นแฟนคุณหรือเปล่าครับ?"
"ขอถามหน่อย ข่าวที่คุณกับไป๋หวานอิงเป็นแค่กระแสที่บริษัทปั่นกันขึ้นมาใช่ไหม?"
"ปีนี้คุณเพิ่งอายุครบ 18 ปี ก่อนหน้านี้เคยมีแฟนตอนเด็กบ้างไหม?"
เฉิงอวี้สีหน้าเย็นชานิ่งเงียบไม่พูดอะไร ข้างๆ ผู้จัดการส่วนตัวเฉาเก๋อยิ้มอย่างจนใจ: "อย่าถามเลยครับ แค่เจอเพื่อนเก่าในงานเลี้ยง ทักทายกันหน่อยก็ถูกจับไปจิ้นเป็นคู่ได้ เสี่ยวอวี้ตอนนี้อารมณ์ไม่ค่อยดี"
เฉาเก๋อกันปาปารัซซีไปพลางพูดไปพลาง: "ทั้งหมดเป็นเรื่องเท็จครับ เป็นแค่มื้อเลี้ยงเพื่อนฝูง ตั้งใจให้คนแอบถ่าย ตอนนั้นไม่ได้มีแค่สองคน พอดีเสี่ยวอวี้เดินไปทักทาย...ไม่รู้ว่าไปทำให้ใครไม่พอใจเข้า"