หลังสอบระดับจังหวัดไม่ถึงเดือนก็ต้องสอบระดับประเทศ หมายความว่าพอผลสอบระดับจังหวัดออก เซิ่งหน่วนก็เหลือเวลาไม่ถึง 20 วันในการเตรียมตัวสอบระดับประเทศอย่างเต็มที่
ในช่วงเวลาแบบนี้ คนเรามักจะรู้สึกว่าเวลามันไม่พอใช้ เฉิงอวี้กลับมาจากกองถ่าย ก็ไม่ชวนเธอออกไปเดินเล่นแล้ว แต่ให้นัดกันที่หน้าประตูมหาวิทยาลัย เพื่อไปกินข้าวด้วยกันสักมื้อก็พอ
สองทุ่ม เซิ่งหน่วนเดินออกจากประตูมหาวิทยาลัยแล้วโทรหาเฉิงอวี้ ฝ่ายเฉิงอวี้มีธุระทำให้ออกมาสายไปหน่อย กำลังอยู่กลางทาง
"ประมาณสิบนาทีจะถึง หน่วนหน่วนรอแป๊บนะ เดี๋ยวฉันไปให้ไวที่สุด"
เซิ่งหน่วนรับคำ: "ไม่เป็นไร ไม่ต้องรีบ ให้คนขับรถขับช้าๆ หน่อยก็ได้"
วางสายแล้วเธอก็เดินต่อไปข้างหน้า เตรียมหาที่เหมาะๆ ยืนรอสักพัก แต่แล้วก็จังหวะนั้นเอง ฝ่ายบริการลูกค้าก็เอ่ยขึ้นมาทันควัน: "เจ้าของร่าง เซิ่งซิงเยว่ส่งคนไปตามหาซูฉื้อยวนแล้ว เธอจะใช้ซูฉื้อยวนมาข่มขู่คุณ"
สีหน้าเซิ่งหน่วนเปลี่ยนไปทันที เธอรีบหยิบโทรศัพท์ออกมา แต่แล้วก็เห็นเซิ่งซิงเยว่ปรากฏตัวไม่ไกลออกไปข้างหน้า ยิ้มกรุ้มกริ่มโบกโทรศัพท์ให้เธอ
บนหน้าจอเป็นรูปถ่าย ในรูป ซูฉื้อยวนกำลังเดินอยู่ข้างถนนพร้อมกับเพื่อนร่วมชั้นสองสามคน โดยหันหลังให้กล้อง
เซิ่งซิงเยว่ยิ้มมุมปาก: "พี่สาวเองก็คงไม่อยากให้ฉันสั่งคนขับรถชนเขาใช่ไหมล่ะ... และถึงวันนี้จะไม่สำเร็จ ฉันก็เลือกวันดีๆ ลองใหม่ได้อีกนะ"
เซิ่งหน่วนมองเธออย่างสงบ เว้นไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ย: "เธอต้องการอะไร?"
เซิ่งซิงเยว่ยังคงยิ้ม: "ก็ไม่ได้ต้องการอะไร แค่ว่าพี่น้องเรานานแล้วไม่ได้คุยกัน เลยอยากเชิญเธอไปนั่งเล่นด้วยกันสักหน่อย"
ฝ่ายบริการลูกค้ารีบเตือน: "เจ้าของร่างไปไม่ได้ เธอมีสภาพจิตใจไม่ปกติ"
"ฉันรู้"
เซิ่งหน่วนพูดกับฝ่ายบริการลูกค้า: "ไม่มีใครป้องกันขโมยได้ตลอด 24 ชั่วโมงหรอก เมื่อกี้เธอก็พูดแล้ว ถึงวันนี้ไม่สำเร็จ เธอก็ยังจะก่อเรื่องต่อไป... ฉันทนเธอมานานพอแล้ว"