คำพูดของเหลียนเฉียวทำให้สิงอี้แข็งค้างอยู่ตรงนั้นทันที...ฝั่งตรงข้าม ฉื่อเจ๋อที่กำลังอุ้มฉื่อเยี่ยนไว้ก็ตั้งสติไม่ทันเช่นกัน
เขาเองก็ค้นหาวิธียุติยุคหายนะมาตลอด เพิ่งจะสังเกตเห็นบางอย่างอย่างลับ ๆ เมื่อไม่นานมานี้
นึกถึงเซิ่งหน่วนที่ตลอดมารวบรวมแกนวิญญาณ...พ่อแม่ของเธอเป็นนักวิจัยระดับสูงของสถาบันวิจัยยุคหายนะ...แถมสีหน้าของเธอเมื่อครู่...
ดังนั้น...เธอสามารถยุติโลกยุคหายนะนี้ได้?
ก็หมายความว่า ตราบใดที่เธอยุติทุกอย่างนี้ได้ น้องชายเขาก็จะไม่ต้องกลายเป็นซอมบี้!
ฉื่อเจ๋อกอดฉื่อเยี่ยนที่แทบไม่มีสติเหลืออยู่ไว้แน่น “เยี่ยน เยี่ยน ฝืนไว้นะ ได้ยินไหม อีกไม่นานเจ้าจะปลอดภัยแล้ว อีกไม่นานเจ้าจะไม่เป็นอะไรแล้ว”
แต่ทันทีที่คำพูดจบลง เขาก็เห็นน้องชายที่แม้ตอนถูกรับกลับมาจากสถาบันวิจัยก็ไม่เคยหยดน้ำตาแม้แต่หยดเดียว หลับตาสนิทอยู่แบบนั้น แต่หางตากลับมีหยดน้ำตาไหลลงมาอย่างช้า ๆ...
ความยินดีของฉื่อเจ๋อแข็งค้างในทันที พูดอะไรไม่ออกอีกต่อไป
อีกด้านหนึ่ง สิงอี้หันตัวกลับแล้วพุ่งผ่านอากาศด้วยพลังลมปราณมุ่งตรงไปยังทิศทางของหลุมยักษ์...แม้จะต้องแลกด้วยการใช้ความสามารถพิเศษจนเกินกำลัง แต่นี่คือวิธีที่เร็วที่สุด
ริมขอบหลุมยักษ์ เหยี่ยวยักษ์ตัวมโหฬารกลางอากาศพุ่งดิ่งลงมา
บนหลังเหยี่ยว เงาดำหนึ่งพุ่งทะยานออกจากอากาศ ร่วงลงสู่ขอบหลุมอย่างเบาหวิว
เซิ่งหน่วนยืนมองหลุมยักษ์ตรงหน้าที่ใหญ่เกินจะบรรยาย...เมื่อก้มมองลงไป ลึกไม่มีวันสุด มองไม่เห็นอะไรเลย แต่กลับรู้สึกได้ชัดเจนถึงคลื่นพลังที่วุ่นวาย
นั่นคือพลังที่ค่อย ๆ กัดกินและทำลายโลกใบนี้ทีละน้อย
เธอหลอมรวมแกนวิญญาณของฉื่อเยี่ยนไว้แล้ว ซึ่งสอดคล้องอย่างสมบูรณ์แบบกับเงื่อนไขที่ฝ่ายบริการลูกค้าคำนวณออกมาว่าจะสามารถทำให้สนามแม่เหล็กของหลุมยักษ์เป็นกลางได้ เพียงแต่เธอไม่รู้ว่าเมื่อกระโดดลงไปแล้ว ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร