ตอนที่ 10 พ่อเป็นเพศผู้เลวที่ทรยศเจ้าของเพศเมียหรือ?
“มัวยืนอึ้งอะไรอยู่ รีบมาสิ”
ลู่เทียนเจียวตักข้าวใส่ชามไว้แล้วสามชาม แต่ละชามอัดแน่นเต็มเปี่ยม
เมื่อเทียบกับผัก เนื้อ และไข่ราคาแพง ธัญพืชที่เป็นอาหารหลักแม้จะราคาไม่ถูกเช่นกัน แต่ก็เป็นแหล่งพลังงานที่ประหยัดที่สุดเท่าที่เธอหาได้แล้ว
ในตอนนั้นเอง ลูกอ่อนสองตัวที่เกร็งไปทั้งร่าง ราวกับกำลังเดินไปลานประหารแทนที่จะมานั่งกินข้าว ต่างก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนั่งลงตรงข้ามเธอ
ลู่เทียนเจียวเลื่อนชุดช้อนส้อมสะอาดสองชุดไปตรงหน้าพวกเขา สายตากวาดผ่านร่างเล็กผอมแห้งจากการขาดสารอาหาร ก่อนจะประกาศแผนจัดสรรอาหารของเธอด้วยสีหน้าจนใจ
“สภาพบ้านเราเป็นยังไง พวกเธอรู้ดีกว่าฉันอีก”
เธอชี้ไปรอบ ๆ ห้องที่ว่างเปล่า แล้วพูดอย่างไม่ปิดบังว่า
“ก่อนที่ฉันจะหาทางทำเงินที่มั่นคงได้ ต่อจากนี้พวกเราจะกินอาหารเป็นมื้อเป็นคราวแบบนี้วันละมื้อเท่านั้น นอกจากนี้แต่ละคนจะได้น้ำยาบำรุงวันละหนึ่งขวดกับขนมแห้งเสบียงบรรเทาทุพภิกขภัยหนึ่งชิ้น เพื่อให้ได้รับสารอาหารขั้นพื้นฐาน”
ในกล่องเสบียงที่ได้รับแต่ละเดือนมีน้ำยาบำรุงหนึ่งร้อยขวด คนละขวดต่อวันแล้วจะเหลือสำรองพอดีสิบขวด เอาไว้รับมือเหตุฉุกเฉินได้
อากาศเงียบงันไปชั่วขณะ
“แม่เพศเมียไม่ได้หลอกพวกเราจริง ๆ ใช่ไหม?”
เสียงของจิ้นอู่เบาหวิว สั่นเครือด้วยความไม่อยากเชื่อ
ดวงตาคู่นั้นที่มักฉายแววหวาดกลัวอยู่เสมอ ตอนนี้กลับเป็นประกายเจิดจ้าอย่างน่าทึ่ง ถูกอาหารหอมกรุ่นบนโต๊ะดึงดูดจนหมดใจ