เฉินเยี่ยนเดาไม่ผิดจริง ๆ
สาเหตุที่หลินเพ่ยหย่าไม่ไปหาฮั่วขุย แต่กลับมาหาเขา เรื่องที่เขาคิดค่าตัวถูก...มีส่วนสำคัญอยู่จริง ๆ
ด้วยสถานะของเธอ การสืบหาว่าฮั่วขุยเป็นใครไม่ใช่เรื่องยาก
พอรู้ว่าฮั่วขุยเป็นถึงประธานสมาคมนายหน้า เธอก็เข้าใจทันทีว่า หากต้องการให้คนแบบนี้มาช่วยสร้างทีมให้ตัวเอง ค่าตอบแทนคงสูงเกินไป
ของธรรมดาทั่วไปอีกฝ่ายไม่เห็นค่า
ส่วนของล้ำค่าเกินไป หลินเพ่ยหย่าก็จ่ายไม่ไหว
หลินเพ่ยหย่าเป็นลูกสาวของนายกเทศมนตรี
แต่เธอไม่ใช่นายกเทศมนตรี
เด็กสาววัยสิบแปดปีคนหนึ่งจะมีทรัพยากรในมือให้ควบคุมได้สักเท่าไรกันเชียว?
พูดให้ตรงที่สุด งานอย่างการซ่อนแขกแห่งราตรีหรือช่วยลูกสาวนายกเทศมนตรีที่ถูกลักพาตัว ย่อมเรียกค่าจ้างได้ไม่น้อยเลยใช่ไหม?
หลินเพ่ยหย่าไม่คิดว่าตัวเองจะจ้างคนแบบนี้ไหว
อีกเหตุผลหนึ่งคือ ฮั่วขุยควบคุมได้ยาก
ต่อให้เธอจ่ายเงินให้ประธานสมาคมปู้หลิวครบถ้วน อีกฝ่ายก็ไม่มีทางภักดีต่อเด็กสาวอย่างเธออย่างหมดใจ
หลินเพ่ยหย่าไม่คิดว่าตัวเองมีเสน่ห์ดึงดูดใจคนมากมายขนาดนั้น
พวกนายหน้ารับเงินแล้วทำงาน ส่วนแขกแห่งราตรีก็จ่ายเงินให้พวกเขาช่วยหาที่พักพิงได้
ถ้าอย่างนั้นเธอก็ใช้เงินจ้างพวกเขาให้มาทำงานให้ตัวเองได้เหมือนกัน
เพราะฉะนั้น แม้ฮั่วขุยจะมีส่วนร่วมกับการลักพาตัวครั้งนี้ แต่ถ้าพูดกันตามจริง พวกเขาก็ยังไม่นับว่าเป็นศัตรู
ในสายตาของพวกนายหน้า ใครก็ตามที่ขัดขวางไม่ให้พวกเขาหาเงินต่างหากที่เป็นศัตรู