ลักลอบขนของ...
แหล่งแสง?!
เฉินเยี่ยนเคยลองเดาด้วยตัวเองแล้วว่าภารกิจคืนนี้อาจเป็นอะไร
แต่คำตอบนี้กลับอยู่นอกเหนือความเข้าใจของเขาโดยสิ้นเชิง
สองคำนี้ หากแยกออกจากกัน เฉินเยี่ยนต่างก็รู้ความหมาย
แม้เขาจะไม่เคยคลุกคลีในวงการลักลอบขนของ แต่ต้องรู้ไว้ว่าเฉินเยี่ยนเติบโตมาในสภาพแวดล้อมอันยากลำบาก
เขาเคยได้ยินคำว่าลักลอบขนของมาก่อน
เด็กโตบางคนมักคุยโวว่าตัวเองเคยเข้าไปพัวพันกับการลักลอบขนของ
ราวกับว่านี่เป็นวิธีหาเงินชั้นสูงสุดยอดอะไรทำนองนั้น
ในความเข้าใจของเฉินเยี่ยน การลักลอบขนของก็คือการใช้วิธีที่ผิดกฎเกณฑ์ขนย้ายสินค้าต้องห้าม เพื่อทำกำไรมหาศาล
แต่แหล่งแสง...
มันไม่ใช่สินค้าต้องห้ามสักหน่อย!
นี่เป็นของจำเป็นต่อการดำรงชีวิต ไม่รู้ว่าที่อื่นเป็นอย่างไร แต่เป่ยชิวอนุญาตให้ซื้อขายแน่นอน
“ก่อนหน้านี้นายซื้อแหล่งแสงมาเท่าไร?”
ฮั่วขุยรู้ว่าเฉินเยี่ยนต้องสงสัยเรื่องนี้แน่
เฉินเยี่ยนตอบโดยไม่ต้องคิด “ก่อนขึ้นราคา 420 หลังขึ้นราคา 680”
“แหล่งแสงที่นายซื้อเป็นแบบระดับต่ำสุด ส่องสว่างได้มากสุดก็ราว 15 ตารางเมตร”
ฮั่วขุยชี้ไปกลางบาร์ “แล้วรู้ไหมว่าแหล่งแสงแบบที่เราใช้นี่ราคาเท่าไร?”
เฉินเยี่ยนส่ายหน้า
พูดตามตรง เขาไม่เคยสนใจแหล่งแสงระดับสูงมาก่อน
เพราะมันไม่เกี่ยวอะไรกับตัวเอง
แต่เขาเคยได้ยินคนพูดว่า แหล่งแสงยิ่งระดับสูงขึ้นหนึ่งขั้น ราคาก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ทว่าประสิทธิภาพกลับไม่ได้เพิ่มตามราคาในสัดส่วนเดียวกัน