ภายในตู้รถ
สวีชิงกำลังอาบน้ำ
“ฮึม~ ฮึมฮึม~~”
เธอฮัมเพลงคลอไปกับทำนองที่เปิดจากลำโพงตัวเล็ก
อากาศยี่สิบกว่าองศา อาบน้ำอุ่นแล้วสบายสุด ๆ ไม่หนาวไม่ร้อน
สวีชิงรู้สึกสบายไปทั้งตัว
แต่พออาบไปได้สักพัก สถานการณ์ก็เริ่มไม่ปกติ
หัวรถกำลังสั่น!
“หืม?”
ตอนแรกสวีชิงคิดว่าตัวเองรู้สึกไปเอง
เธอหยุดมือแล้วตั้งใจรับรู้ให้ละเอียด
“อืม!”
เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ
หัวรถกำลังสั่นไหวเบา ๆ อยู่จริง ๆ!
และในระหว่างที่รถสั่น ยังมีเสียงอู้อี้อดกลั้นดังมาจากตู้รถ
เสียงนั้นราวกับแมวกำลังข่วนหัวใจ
เสียงนี้ดังออกไปข้างนอกไม่ได้
เพราะตัวรถปิดสนิทเป็นอย่างดี
แต่ยังเล็ดลอดเข้ามาในตู้รถได้บ้าง เพราะทั้งสองส่วนเชื่อมถึงกัน
“เจียงเสวี่ย!!!”
สวีชิงเข้าใจทันที
เธอรีบเช็ดตัวให้แห้ง แล้วสวมเสื้อคลุมอาบน้ำที่หยิบมาจากห้างก่อนหน้านี้
จากนั้นก็เปิดประตูบานเล็กที่เชื่อมระหว่างตู้รถกับหัวรถทันที!
“ปัง~!”
ทันทีที่ประตูเปิด
สวีชิงก็เห็นเจียงเสวี่ยที่เธอคุ้นเคย
เจียงเสวี่ยผู้มีพลังต่อสู้สูงลิ่ว ผู้หญิงที่เป็นผู้หญิงที่สุดในบรรดาผู้หญิง
ตอนนี้กลับมีสีหน้าแดงก่ำไปทั้งตัว
นิ้วเท้าทั้งสองข้างจิกเกร็งเข้าหากันแน่น
“~” เมื่อได้ยินเสียงประตูเปิด
หานเจียงเสวี่ยที่กำลังกัดนิ้วอยู่เหลือบมองเธอจากด้านข้าง
ท่วงท่าเย้ายวนชวนหลงใหลนั้น
ทำให้สวีชิงถึงกับชะงัก
เธอไม่เคยเห็น และไม่เคยคิดเลยว่าหานเจียงเสวี่ยจะมีสีหน้าและแววตาแบบนี้ได้
แต่คำพูดถัดมาของหานเจียงเสวี่ยทำให้เธอแทบตั้งตัวไม่ติดยิ่งกว่า
“ถ้าไม่เล่นก็ปิดประตูด้วย” หานเจียงเสวี่ยกัดนิ้วแล้วพูดขาด ๆ หาย ๆ
สวีชิงชะงักงัน
จากนั้นก็ทั้งอับอายทั้งโกรธ จนสุดท้ายเดือดดาลขึ้นมา
“ใครบอกว่าฉันไม่เล่น!”
——————
——————
เช้าวันรุ่งขึ้น