“ฮ่าฮ่าฮ่า~ มือถือเยอะแยะเลย!”
“มีทั้งแบบพับได้ จอใหญ่ จอเล็ก นาฬิกา แท็บเล็ต โน้ตบุ๊ก หูฟัง ครบหมดเลย!”
“รวยแล้ววว~~~”
ภายในร้านมือถือ
สวีชิงอดตื่นเต้นไม่ไหว
เธอฮัมเพลงไปพลาง เก็บอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทุกชิ้นไปพลาง
ก่อนวันสิ้นโลก
เรื่องนี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นการปล้น
โดนจับเข้าคุก กินฟรีอยู่ฟรีแน่นอน
แต่หลังวันสิ้นโลกแล้ว เรื่องแบบนี้จะไปสำคัญอะไร
สำหรับคนที่ระบบไฟฟ้ายังไม่กลับมา อุปกรณ์พวกนี้ก็เป็นแค่อิฐก้อนหนึ่ง ยังเอาไปแลกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสักห่อไม่ได้เลย!
ไม่มีประโยชน์สักนิด!
แต่สำหรับสูเฮ่ากับพวกเขาแล้ว ก็ยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง
ถึงจะไม่มีอินเทอร์เน็ต แต่ฟังก์ชันพื้นฐานก็ยังมีไม่น้อย
ร้านมือถืออยู่ในห้าง แถมยังอยู่ติดกันด้วย
ทั้งสามคนจึงกวาดเรียบตั้งแต่หัวเว่ย แอปเปิล วีโว่ ซัมซุง ไปจนถึงเสี่ยวมี่!
แม้แต่คลังเก็บของด้านหลังที่เอาไว้สำรองสินค้าก็ถูกเปิดออก!
หานเจียงเสวี่ยอุ้มกล่องมือถือกับหูฟังไร้สาย รวมถึงแท็บเล็ตออกมา แล้วยื่นให้สูเฮ่า
สูเฮ่าโบกมือ ทุกอย่างก็ถูกเก็บเข้าไปในมิติส่วนตัว
อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์พวกนี้ไม่ได้กินพื้นที่เท่าไรเลย
สวีชิงหยิบอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ออกมาจากบนเคาน์เตอร์และข้างในเคาน์เตอร์จนหมด
เธอยิ้มหน้าบานด้วยความดีใจ “ฮ่าฮ่าฮ่า~ สูเฮ่า ทั้งหมดเป็นของเราแล้ว ฟินสุด ๆ~!”
สูเฮ่าหันไปมองแวบหนึ่ง
เขายื่นมือขึ้นตบหมวกกันน็อกตัวเองอย่างจนใจ
ก่อนจะถอนหายใจ “นั่นมันเครื่องโชว์... ทิ้งไปเถอะ”
“หา?” สวีชิงมองมือถือในมือ ถึงได้สังเกตว่าน้ำหนักไม่เหมือนกัน “อ๋อ อ๋อ ฉันไม่ทันสังเกต”