วันสิ้นโลก:จากรถบรรทุกติดอาวุธสู่เมืองลอยฟ้า

ตอนที่ 33 ทีมผู้รอดชีวิตทะเลาะกัน เตรียมแยกออกจากกลุ่ม

7 นาที· 1.5K คำ

ถ้าแสงนี้เอามาผลิตไฟฟ้าได้

ก็เท่ากับว่าได้แหล่งพลังงานมาแล้วสิ

ภูตแห่งแสงสามารถเปล่งแสงได้ตลอดเวลา

ถ้าผลิตไฟฟ้าได้จริง ต่อให้ไม่ใช่พลังงานที่ไม่มีวันหมด ก็แทบจะต่อเนื่องได้พอ ๆ กับพลังงานนิวเคลียร์แล้ว

“เดี๋ยวค่อยหาแผงโซลาร์เซลล์มาลองดู”

สูเฮ่าพยักหน้า แล้วกวักนิ้วเรียกอีกครั้ง

“กลับมาได้แล้ว”

อี๊ยะ~

ภูตน้อยได้ยินดังนั้นก็มีความสุข ก่อนจะบินลอดจากนิ้วมือเข้าไปในร่างของสูเฮ่า

สูเฮ่ารู้สึกได้

มันหยุดอยู่ในหัวใจของเขา แล้วแผ่ความอบอุ่นออกมาอย่างต่อเนื่อง

ความอบอุ่นนี้ยังช่วยเพิ่มการฟื้นฟูพละกำลัง ความสดชื่น และพลังชีวิตของเขาอย่างต่อเนื่องด้วย

“ฉันกลายเป็นเครื่องจักรที่ทำงานได้ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยไปแล้วหรือไง”

สูเฮ่าลูบหน้าอกตัวเอง

นี่ก็เหมือนกับพกพาวเวอร์แบงก์ที่มีแบตเตอรี่อึดสุด ๆ ติดตัวไว้เลยไม่ใช่หรือ

“ดีจริง ๆ”

“เอาละ ฉันตั้งชื่อเล่นให้เธอก่อนดีไหม”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น

ก้อนแสงในหัวใจของเขาก็ไหววูบเบา ๆ

อี๊ยะ~

จากนั้นก็มีข้อมูลสายหนึ่งส่งเข้ามาในสมองของเขา

“อื้ม ๆ!”

สูเฮ่าตั้งชื่อให้มันตามเสียงพูดของมัน

“ชื่อเล่นก็อีอี้แล้วกัน ส่วนชื่อจริง รอให้โตเป็นภูตแสงตัวใหญ่ก่อนค่อยตั้งให้ ดีไหม”

อีอี้: อื้ม ๆ!

สูเฮ่ารู้สึกได้

ตอนนี้ภูตน้อยอีอี้มีสติปัญญาราวกับเด็กมนุษย์อายุประมาณ 8-12 ปี

และอาจเพิ่มขึ้นตามกาลเวลาและความสามารถ

เมื่อเติบโตเป็นภูตแสงตัวใหญ่ สติปัญญาก็จะเพิ่มขึ้นไปถึงระดับอายุประมาณ 14-18 ปี

สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ถือกำเนิดขึ้นจากธรรมชาติของฟ้าดิน

แต่สิ่งที่พวกมันต้องการเพื่อเติบโตกลับเป็นสิ่งที่มีความหมายคลุมเครืออย่าง “บรรยากาศ” และ “สารสำคัญ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป